ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ

Αποτέλεσμα Συνέλευσης του Σ.Φ.Ι.Γ. 24/11

Κοινό - Αγωνιστικό πλαίσιο (Αριστερή Ενότητα- Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση): 55

Α.Π.Φ.Ι.Ι.: 32

Επιτροπή Αγώνα.: 31

Αγωνιστικές Κινήσεις: 5

Λευκά:11

Κοινό αγωνιστικό πλαίσιο:

• Κατάργηση του μέτρου των διαγραφών των φοιτητών και ενάντια στον οργανισμό.
• Καμία απόλυση εργαζομένου- να επανέλθουν στις δουλειές τους οι διοικητικοί που βρίσκονται σε διαθεσιμότητα.
• Ενιαία πτυχία με όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα, κατάργηση των ECTS.
• Να αποσυρθεί τώρα ο νόμος Διαμαντοπούλου- Αρβανιτόπουλου. Δωρεάν σίτιση, στέγαση, μεταφορές για όλους τους φοιτητές.
• Περισσότεροι πόροι για υγεία και παιδεία
• Όχι στη κατάργηση-καμία διαπραγμάτευση του πανεπιστημιακού ασύλου, διεύρυνσή του και σε χώρους δουλειάς και σε σχολεία.
• Να παραιτηθεί ο πρύτανης του Ε.Κ.Π.Α., Θ. Φορτσάκης.
• Όχι στις εξετάσεις για λήψη ειδικότητας. Άνοιγμα νέων θέσεων ειδικευόμενων και ειδικευμένων γιατρών.
• Πλήρης, δωρεάν, δημόσια περίθαλψη για όλους (ασφαλισμένων και ανασφάλιστων). Κατάργηση του 5ευρου για την είσοδο στο νοσοκομείο
• Δουλειά για όλους μόνιμη και σταθερή, με πλήρη ασφαλιστική κάλυψη. 35ωρο-5μερο-7ωρο. Επίδομα ανεργίας ίσο με τον βασικό μισθό.
• Κατάργηση της δράσης εργολάβων σε κάθε ΑΕΙ και ΤΕΙ. Μονιμοποίηση συμβασιούχων που εργάζονται υπό αυτό το καθεστώς.
• ΚΑΜΙΑ επιχειρηματική δραστηριότητα μέσα στα Πανεπιστήμια
• Κατάργηση του τρομονόμου
• Κρατικοποίηση των τραπεζών κάτω από εργατικό έλεγχο
• Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών
• Να σταματήσουν οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις σε Μέση Ανατολή και η εμπλοκή της Ελλάδας σε αυτές.
• Να τσακίσουμε τον φασισμό.
• Αποδέσμευση από το μνημόνιο, ενάντια στις πολιτικές που προωθούν Ε.Ε., Δ.Ν.Τ ΚΑΙ Ε.Κ.Τ.
• Ανατροπή της κυβέρνησης και κάθε επίδοξου διαχειριστή της πολιτικής του κεφαλαίου.

Καλούμε σε:

1. Διήμερη κατάληψη της σχολής Τετάρτη- Πέμπτη 26 και 27/11 με συμμετοχή του συλλόγου στην πανεργατική, πανελλαδική πορεία , στις 10.30, από το εργατικό κέντρο
2. Συντονιστικό κατάληψης την Τρίτη 25/11, στις 14.00, στην αίθουσα του πρώτου έτους. Συγγραφή κειμένου του φοιτητικού συλλόγου ενάντια στις διαγραφές, υπέρ του ασύλου και για τα γεγονότα της Αθήνας με τον Φορτσάκη και την βίαιη καταστολή και για την συμμετοχή του συλλόγου στην πορεία της Πέμπτης.
3. Νέα γενική συνέλευση την Τρίτη 2/12, στις 14.00, στην αίθουσα του πρώτου έτους.

Άμεση παραίτηση Φορτσάκη και ανατροπή της κυβέρνησης

Ανακοίνωση Πανελλαδικού Συντονιστικού σχημάτων Αριστερής Ενότητας

Την περασμένη βδομάδα αρκετοί Φοιτητικοί Σύλλογοι τοποθετήθηκαν μέσω των Γενικών τους Συνελεύσεων και χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες βρέθηκαν στους δρόμους ενάντια στην αυταρχικοποίηση των Πανεπιστημίων και την εδραίωση «του νόμου και της τάξης» από πλευράς της κυβέρνησης και των πρυτανικών αρχών. Κινήσεις επιβολής, όπως η οχύρωση με κατασταλτικές δυνάμεις των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων του κέντρου και το λοκ-αουτ σχολών, δε μπορούν να σβήσουν τα προτάγματα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, παρά μονό να επικαιροποιήσουν την ανάγκη για τις εξεγέρσεις του σήμερα και για μαζικά, ριζοσπαστικά νεολαιίστικα κινήματα.

Η στρατηγική της έντασης, όμως, δεν απέτρεψε τη νεολαία και τον αγωνιζόμενο λαό να κατέβουν ξανά στον δρόμο, καθώς ούτε και η μεθόδευση του φόβου, τόσο κατά την άγρια επίθεση των ΜΑΤ ενάντια στα μπλοκ των Φοιτητικών Συλλόγων το βράδυ της Πέμπτης έξω απ το Πολυτεχνείο όσο και κατά τη διάρκεια της πορείας της 17ης του Νοέμβρη με την ασφυκτική παρουσία δυνάμεων καταστολής. Την ώρα που το Πανεπιστήμιο αδυνατεί να λειτουργήσει απ την υποχρηματοδότηση και την υποστελέχωση, αναζητείται στα πρόσωπα των αγωνιζόμενων φοιτητών και –τριών η κατασκευή του εσωτερικού εχθρού, προκειμένου να νομιμοποιήσει τις κυβερνητικές επιλογές για την υποτίμηση και την ιδιωτικοποίηση των Πανεπιστημίων, την ώρα που η κυβέρνηση έχει διαλύσει τη δευτεροβάθμια, κάθε δομή κοινωνικού κράτους και επιτίθεται ανοιχτά στους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, στη νεολαία και το σύνολο των υποτελών τάξεων.

Σε αυτήν την κατεύθυνση και προς ολοκλήρωση του κάδρου για τον αυταρχικότερο Πρύτανη γύρω απ το πρόσωπο του Φορτσάκη, οι πρυτανικές αρχές του ΕΚΠΑ εισηγούνται τη θέσπιση ηλεκτρονικών δημοψηφισμάτων προκειμένου οι φοιτητές-τριες της «ησυχίας, τάξης και ασφάλειας» να κρατάνε τις σχολές ανοιχτές με ένα «κλικ», όταν δεν επιλέγουν οι ίδιες οι αρχές να τις κλειδώσουν με ΜΑΤ και σεκιούριτι. Πέρα απ τη σαφέστατη πρόθεση για τη διάλυση των Φοιτητικών Συλλόγων και τη φίμωση κάθε φωνής αντίστασης, την ώρα που οι αποφάσεις ολοένα και δε νομιμοποιούνται από αντιδραστικές αρχές διαφόρων σχολών, αυτό το παράδειγμα της εύκολης και άνευ κόστους πολιτικής επιλογής συμπυκνώνει την κρισιακή κατάσταση των σύγχρονων δημοκρατιών και την ανάγκη επανάκτησής τους απ τους ίδιους τους από τα κάτω. Σε αυτήν τη διαδικασία κομβικό ρόλο καλείται να παίξει μέσα απ τους αγώνες της η οργισμένη γενιά του Δεκέμβρη του ’08, η νεολαία που κατέλαβε τις πλατείες με αίτημα τη δημοκρατία και πρόταγμα «να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας», κόντρα στην καπιταλιστική βαρβαρότητα και τον νεοφιλελεύθερο αυταρχισμό.

Υπό αυτό το πρίσμα, βέβαια, οφείλουμε να κινηθούμε και προς τη δημοκρατική εμβάθυνση των δομών και των διαδικασιών του ίδιου του Φοιτητικού Κινήματος, προκειμένου οι αγώνες μας να είναι ένα ζωντανό αντιπαράδειγμα για το πώς θέλουμε να οργανώνουμε τις ζωές μας. Χαρακτηριστικά, την Πέμπτη το βράδυ όταν η αντικατασταλτική φοιτητική πορεία χτυπήθηκε έξω απ το Πολυτεχνείο, όπου κατευθύνθηκε προκειμένου να συντονιστούν οι σύλλογοι άλλα βρήκαν τις πόρτες κλειδωμένες και όταν κάποια φοιτητικά μπλοκ και πλήθος κόσμου κατάφεραν να εισέλθουν στον προαύλιο χώρο, ο τρόπος με τον οποίο επιλέχθηκε να αποχωρήσουν ανοίγει την κουβέντα για μια σειρά παθογενειών του Φοιτητικού Κινήματος.

Στην αδυναμία των πολιτικών συλλογικοτήτων να σπάσουν το κλίμα του πανικού προκειμένου να διαβουλευτεί ο συγκεντρωμένος κόσμος ήρθε να απαντήσει η ιδιοκτησιακή αντίληψη για τους συλλόγους (και τις ντουντούκες τους) δημιουργώντας μια αρνητική παρακαταθήκη. Μια παρακαταθήκη μάλιστα που συνεχίστηκε την επόμενη μέρα με την «καθοδήγηση» των ΦΣ προς στο Πολυτεχνείο για τη «στήριξη» της φιέστας του-κατά τ’ άλλα διασπαστικού- ΜΑΣ. Αντιλαμβανόμενοι-ες την ανάγκη για δημοκρατία στο εσωτερικό του φοιτητικού κινήματος, προτείναμε στις συντονιστικές επιτροπές, κατά τη διάρκεια του εορτασμού, τη διοργάνωση Συντονιστικού Γενικών Συνελεύσεων στο χώρο του Πολυτεχνείου, που δυστυχώς δεν υλοποιήθηκε αφού μάλλον η ανάγκη για δημοκρατία και πραγματικό συντονισμό δε μπαίνει πάγια στην ημερήσια διάταξη ορισμένων συλλογικοτήτων.

Αποτιμώντας, όμως, θετικά τη μεγάλη νεανική και λαϊκή κινητοποίηση των τελευταίων ημερών, να επιστρέψουμε στους κοινωνικούς μας χώρους και τις συλλογικές μας διαδικασίες και να οργανώσουμε δημοκρατικά και από τα κάτω, εκεί που πραγματικά χτίζεται η ενότητα, τη δική μας επίθεση, ως την ικανότερη άμυνα για τη βαρβαρότητα που βιώνουμε. Να υπερασπιστούμε το δικαίωμά μας να αποφασίζουμε μέσα απ τις συλλογικές μας διαδικασίες, με τον τρόπο που εμείς θα καθορίζουμε και να κάνουμε τις καταλήψεις μας κοινωνικές, ανοιχτές και πραγματικά λειτουργικές. Οι νεολαιίστικοι αγώνες και το φοιτητικό κίνημα να συναντηθούν με την αγωνιζόμενη κοινωνία, τους εργαζόμενους, τις άνεργες, τα κοινωνικά και αλληλέγγυα κινήματα και να ανατρέψουμε το υπάρχον οικοδομώντας στο σήμερα πτυχές του δικού μας μέλλοντος!

-Άμεση παραίτηση Φορτσάκη και ανατροπή της Κυβέρνησης!

-Όλοι και όλες στη μαθητική κινητοποίηση της Παρασκευής και στη Γενική Απεργία στις 27/11.

Ανοιχτό σχήμα Αριστερής Ενότητας: Συζητάμε για το τι φέρνει ο οργανισμός στο Πανεπιστήμιο

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΦΙΓ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΓΣ 30/10

 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΦΙΓ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΓΣ 

 Πέμπτη 30/10 μετά από πολλές προσπάθειες και το 3ο κάλεσμα για ΓΣ τη φετινή χρονιά πραγματοποιήθηκε Συνέλευση του ΣΦΙΓ, παρά τα γραφειοκρατικά κολλήματα που προέκυψαν στην πορεία και τα επαναλαμβανόμενα πραξικοπηματικά μπλοκαρίσματα της ΔΑΠ. Στην συνέλευση τα μέλη του συλλόγου αντιλαμβανόμενα την αναγκαιότητα να συζητήσουν, πήραν θέση ενάντια στην επίθεση που κάνει η κυβέρνηση σε κοινωνία και Πανεπιστήμιο.

Την στιγμή που η οικονομική κρίση βαθαίνει, η κυβέρνηση πλήρως εναρμονισμένη με τις πολιτικές ΕΕ-ΔΝΤ-τρόικας εξαπολύει μια νέα επίθεση που εκφράζεται με νέα μέτρα (αξιολογήσεις-απολύσεις στο Δημόσιο, ελεύθερες απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα. κλείσιμο νοσοκομείων-σχολείων, διάλυση ασφαλιστικών ταμείων, ΕΝΦΙΑ, ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας μέσω ΤΑΙΠΕΔ) εφαρμόζοντας έτσι ένα νέο μνημόνιο. Την ίδια στιγμή που μειώνει τους προϋπολογισμούς και την χρηματοδότηση για υγεία-παιδεία-δημόσια αγαθά κάνει την πολιτική επιλογή να δώσει χρήματα για την σωτηρία των τραπεζών και την επέμβαση στην Μέση Ανατολή. 

 Από αυτή την επίθεση δεν θα μπορούσε να λείπει η δημόσια-δωρεάν Παιδεία και το Πανεπιστήμιο . Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που ήρθε με τους νόμους Αρβανιτόπουλου-Διαμαντοπούλου εκφράζεται τώρα με τους Οργανισμούς. Με τους εσωτερικούς κανονισμούς, τους οργανισμούς και τα συμβούλια διοίκησης έρχονται να ελέγξουν όλη την δομή και την λειτουργία του Πανεπιστημίου. Η σίτιση- στέγαση- μεταφορές- συγγράμματα μπορούν πλέον να κοπούν ως περιττά ή να περάσουν στα χέρια ιδιωτών, τα πειθαρχικά συμβούλια έρχονται να τιμωρήσουν όσους τολμάνε να σηκώνουν κεφάλι και να αντιστέκονται, εισάγουν τους κύκλους σπουδών και την διάσπαση των πτυχίων. Την εικόνα έρχονται να συμπληρώσουν οι διαγραφές ως μέτρο εντατικοποίησης και πειθάρχησης των φοιτητών βάζοντας περισσότερους ταξικούς φραγμούς στην παιδεία και ανοίγοντας τον δρόμο για νέες απολύσεις διοικητικών και μειωμένους προϋπολογισμούς. Στο  ζήτημα της στέγασης, πολλοί φοιτητές πετιούνται έξω από τις εστίες (80 φοιτητές από το ΤΕΙ διώχνονται από τις εστίες της Δόμπολης) ή δεν δικαιούνται δωμάτιο καθώς τα κριτήρια αποτελούν έναν διαγωνισμό φτώχειας. Ακόμα ,με την ευλογία του Υπουργείου Παιδείας τα Συμβούλια Διοίκησης και οι Πρυτανικές αρχές φέρνουν τα security μέσα στις σχολές και καλούν αστυνομία και ΜΑΤ να καταστείλουν όσους φοιτητικούς συλλόγους παίρνουν αγωνιστικές αποφάσεις ανά την Ελλάδα, με πρωτοφανή αυταρχισμό και σε μια άνευ προηγουμένου επίθεση στο Πανεπιστημιακό Άσυλο. Τέλος ,στην δικιά μας σχολή η υποχρηματοδότηση είναι εμφανής με την έλλειψη υλικοτεχνικού εξοπλισμού, τα μειωμένα συγγράμματα και προσωπικό. 

 Σε όλη αυτή την επίθεση, ο Σύλλογος Φοιτητών-τριών Ιατρικής επιλέγει να απαντήσει με μια αγωνιστική απόφαση, μετά από καιρό, παίρνοντας απόφαση για συμμετοχή στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο με κατάληψη σχολής την ίδια μέρα. Στην κατεύθυνση αυτή καλούμε και τους υπόλοιπους φοιτητικούς συλλόγους και τους μαθητές να οργανώσουν γενικές συνελεύσεις με στόχο την συμμέτοχη τους στα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια με καταλήψεις των σχολών-σχολείων τους. Επίσης καλούμε και τους διοικητικούς υπαλλήλους, τα μέλη ΔΕΠ, τους υπόλοιπους εργαζομένους του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, τη ΔΟΕ και την ΕΛΜΕ σε συμμετοχή στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο της Πέμπτης 6/11 με απεργίες και στάσεις εργασίας. Τέλος επιδιώκουμε συντονισμό με όλα τα πληττόμενα κομμάτια της νεολαίας και των εργαζομένων, ώστε μέσα από τις γενικές συνελεύσεις μας να πάρουμε αποφάσεις για καταλήψεις, απεργίες και διαδηλώσεις.

Απαιτούμε: 

· Καμία διαγραφή φοιτητή.

· Όχι στην εκπαίδευση εμπόρευμα.
 Δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους.

· Καμία εφαρμογή του Εσωτερικού Οργανισμού.

· Δημόσια και δωρεάν σίτιση, στέγαση 

· Δωρεάν συγγράμματα για όλους τους φοιτητές

· Ούτε σκέψη για έξωση φοιτητών από τις εστίες, ανέγερση    νέων εστιών.

· Ενιαία πτυχία με όλα τα εργασιακά και επαγγελματικά  δικαιώματα.

· Όχι στην κατάργηση του ασύλου 

· Καμία απόλυση εργαζομένου

Καλούμε σε:

· Ανοιχτό ΔΣ του Συλλόγου τη Δευτέρα 3/11 στις 14:00

· Συμμετοχή στο συντονιστικό κατάληψης στη σχολή την Τρίτη 4/11 στις 13:00 στη σχολή

· Κατάληψη της σχολής την Πέμπτη 6/11 

· Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων στην Iατρική σχολή στις 10:00 την Πέμπτη 

· Συμμετοχή του Συλλόγου στο Πανεκπαιδευτικό Συλλαλητήριο 
την Πέμπτη 6/11 στις 12:00 από Ακαδημία 

· Παρέμβαση στην επόμενη σύγκλητο με αιτήματα καμία διαγραφή φοιτητή, καμία εφαρμογή του Οργανισμού ικανοποίηση των αναγκών της σχολής(βιβλία, στηθοσκόπια κλπ)

· Νέα ΓΣ την Τετάρτη 12/11 στις 14:00,στην αίθουσα του Α' έτους  

                                 

             ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ-ΤΡΙΩΝ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Ανακοίνωση Αριστερής Ενότητας για διαγραφές

[Ανακοίνωση του Πανελλαδικού Συντονιστικού Σχημάτων της Αριστερής Ενότητας σχετικά με τις επικείμενες διαγραφές που εξαγγέλει ο Υπ. Παιδείας]

Έχει γίνει πλέον ξεκάθαρο με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο πως η επίθεση που δέχεται το Πανεπιστήμιο και η τριτοβάθμια εκπαίδευση στο σύνολό της δε μπορεί παρά να αφόρα όλους τους ανθρώπους που ζουν μέσα σε αυτό. Πάνω στις γραμμές που έθετε ο νόμος Διαμαντοπούλου/Αρβανιτόπουλου, μέσα στο γενικό πλαίσιο της υποχρηματοδότησης της παιδείας, από το σχέδιο Αθηνά και τη συρρίκνωση της τριτοβάθμιας μέχρι τις μαζικές απολύσεις του διοικητικού προσωπικού, την υπολειτουργία των περισσοτέρων ιδρυμάτων, τους νέους Οργανισμούς και τα νέα συγκεντρωτικά όργανα, οι διαγραφές των «αιώνιων» φοιτητών έρχονται να λειτουργήσουν σαν καταλύτης για τη συνολική μετάλλαξη του Πανεπιστημίου που επιχειρείται και την απεμπόληση των όσων στοιχείων δημόσιου και δωρεάν πανεπιστημίου προς το ιδιωτικό κεφάλαιο και την επιχειρηματικότητα της αγοράς.

Διαχρονικά οι κυβερνήσεις των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ προσπαθούν μέσω της κυρίαρχης ιδεολογίας και αφήγησης να ενοχοποιήσουν τους «αιώνιους» φοιτητές για τα οικονομικά (και όχι μόνο) δεινά των ελληνικών πανεπιστημίων κατά τον ίδιο τρόπο που οι δημόσιοι υπάλληλοι ευθύνονταν απ την αρχή της κρίσης για τα δεινά ολόκληρης της κοινωνίας, επενδύοντας σε έναν συντηρητικό κοινωνικό αυτοματισμό και καλλιεργώντας το αίσθημα του ανταγωνισμού μεταξύ των υποτελών. Το λιγότερο αφελές μπορεί να χαρακτηριστεί ένα τέτοιο επιχείρημα τη στιγμή που οι ίδιες οι κυβερνήσεις τους «κούρεψαν» τα αποθεματικά των πανεπιστημίων, έχουν συρρικνώσει τη χρηματοδότηση των ΑΕΙ-ΤΕΙ και τις φοιτητικές παροχές, που στην περίπτωση των φοιτητών-τριών που ξεπερνούν τα έτη σπουδών έχουν καταργηθεί, ενώ ο καθένας και η καθεμία αντιλαμβάνεται πως δεν κοστίζει τίποτα στο κράτος η εξέταση των όσων φοιτητών-τριών. Στην πραγματικότητα οι διαγραφές διευκολύνουν την κυβέρνηση να δικαιολογήσει τις περαιτέρω περικοπές για την παιδεία που επιθυμεί και να προωθήσει ένα σχέδιο Αθηνά 2 που θα περιορίσει ακόμη περισσότερο την δημόσια εκπαίδευση, ανοίγοντας νέα πεδία προς εκμετάλλευση για την ιδιωτική πρωτοβουλία.

Οι διαγραφές έρχονται να εντείνουν τους ταξικούς φραγμούς εντός του πανεπιστημίου εν μέσω μιας εξαντλητικής επίθεσης απ την πλευρά των κυρίαρχων προς τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, σε σημείο που μεγάλο μέρος του φοιτητικού πληθυσμού θα αναγκαστεί να διακόψει τις σπουδές του και να τσακίσει τα όνειρα και τις προσπάθειές του. Οι διαγραφές ακόμη έρχονται να προωθήσουν και θεσμικά το γενικευμένο κλίμα εντατικοποίησης που επικρατεί μέσα στις σχολές, όπου οι φοιτητές και οι φοιτήτριες τρέχουν με τον πιο αγχωτικό τρόπο να εμπλουτίσουν τον ατομικό τους φάκελο προσόντων με πιστωτικές μονάδες, παραβλέποντας την ουσία της γνώσης που την κάνει πραγματικά κοινωνικά χρήσιμη, ενώ βιάζονται να βγουν στην ΑΓΟΡΆ εργασίας που η τεράστια ανεργία των νέων την κάνει ακόμα πιο ανταγωνιστική, χωρίς συλλογικές συμβάσεις και διεκδικήσεις, με νέες μορφές ευέλικτης εργασίας και ακόμη σκληρότερης εκμετάλλευσης από την εργοδοσία. 

Μέσα, λοιπόν, στην όλη ηγεμονία του νεοφιλελευθερισμού που με έναν τρόπο έχει σημαδέψει και τη γενιά μας, καθοριστικό παράγοντα έχουν παίξει και οι κυβερνητικές φοιτητικές παρατάξεις (ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και ΠΑΣΠ) που μέσω των πελατειακών τους δικτύων και της απαξίωσης της πολιτικής έχουν απογυμνώσει το πανεπιστήμιο απ την κοινωνική του διάσταση ως εστία αμφισβήτησης και πολιτικοποίησης. Έτσι γίνεται ξεκάθαρο πως με τη θέσπιση του ορίου σπουδών στενεύουν τα πλαίσια μέσα στα οποία οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα μπορούσαν να συμμετέχουν στις διαδικασίες του συλλόγου τους ενώ θα αδυνατούν να διαθέτουν χρόνο για την ανάπτυξη των ιδιαίτερων ανησυχιών και ενδιαφερόντων που διαμορφώνουν υποκείμενα ενεργά, πολιτικά συνειδητοποιημένα και ικανά να συμμετέχουν σε μια διαδικασία αμφισβήτησης του υπάρχοντος και οικοδόμησης του νέου.

Την ώρα, λοιπόν, που το πανεπιστήμιο δέχεται τη μεγαλύτερη επίθεση στην ιστορία του και ο ΝΈΟΣ υπουργός Παιδείας Λοβέρδος (γνωστός για το «κυνήγι μαγισσών» στην υπόθεση των διαπομπευμένων οροθετικών γυναικών) επιλέγει να το «οχυρώνει» με ιδιωτικές εταιρίες security, εμείς καλούμαστε να προτάξουμε το αντιπαράδειγμα του Πανεπιστημίου των αναγκών και των αγώνων μας, να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας και να διεκδικήσουμε όλα αυτά που μας στερούν. Μέσα από συλλογικούς αγώνες μαζί με όλα τα κομμάτια του πανεπιστημίου που πλήττονται, ιεραρχώντας ψηλά τη δημοκρατία και την αλληλεγγύη, οικοδομώντας πραγματική ενότητα με τους-ις εργαζόμενους-ες του πανεπιστημίου αλλά και όσες-ους πλήττονται και αγωνίζονται στο σύνολο της κοινωνίας, να δώσουμε συνολική απάντηση στην επίθεση που δεχόμαστε, να ανατρέψουμε την κυβέρνηση των μνημονίων, της εξαθλίωσης και του αυταρχισμού. 

Διαπιστώνοντας πως βρισκόμαστε σε ένα σημείο χωρίς επιστροφή για το Πανεπιστήμιο και την κοινωνία συνολικά όπως τα γνωρίζαμε, είναι στο χέρι μας μέσα απ την αποφασιστικότητα, τις αντιστάσεις και τη δημιουργικότητα μας να ζήσουμε σε έναν κόσμο που όσο λιγότερο μοιάζει στον παλιό τόσο πιο κοντά θα μας βρίσκει στα όνειρά μας! 

Καταγγελία Αριστερής Ενότητας Ιατρικής Ιωαννίνων

Με απόφαση του Τμήματος Ιατρικής, η καινούργια ακαδημαϊκή χρονιά για τους φοιτητές του έκτου έτους ξεκινάει στις 21/07. Αυτό το γεγονός είναι απαράδεκτο και δεν μπορεί σε καμία περιπτωση να μείνει αναπάντητο. Το έκτο έτος είναι εκ των πραγμάτων πολύ απαιτητικό και γίνεται ακόμα χειρότερο με τέτοια περιστατικά καθηγητικής αυθαιρεσίας που υποβοηθούνται εδώ και χρόνια από τη ΔΑΠ ΝΔΦΚ. 

Ως πότε όμως θα γίνεται ανεκτή μια τόσο έντονη εντατικοποίηση που αποφασίζεται γαι εμάς, χωρίς εμάς;

Πέρα όμως από τα μέλη ΔΕΠ, ευθύνες έχουν και οι εκπρόσωποι των φοιτητών, στη συγκεκριμένη περίπτωση τα μέλη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ.
Η απουσία ενημέρωσης του συλλόγου για την συνέλευση τμήματος και η πλήρης αποφυγή μαζικών διαδικασιών, όπως γενικής συνέλευσης, από τα μέλη της ΔΑΠ, μας δημιουργεί εύλογα ερωτήματα ως προς το κατά πόσο θέλουν να ενημερώνονται μόνο οι ίδιοι και ποιό είναι το συμφέρον τους από αυτήν την κατ’αποκλειστικότητα σχέση με τους καθηγητές και το τμήμα. Με ποιά δικαιοδοσία συνδιαλέγονται εξ’ονόματος ενός ολόκληρου φοιτητικού συλλόγου, παρακάμπτοντας τη γενική συνέλευση; 

Σήμερα, 18/06, συγκλήθηκε έκτακτο διοικητικό συμβούλιο, με θέμα την διεξαγωγή γενικής συνέλευσης για αυτό το θέμα. Τα μέλη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, όπως μας έχουν συνηθίσει καιρό τώρα, δεν εμφανίστηκαν.  

Για ακόμα μια φορά δειχνουν ότι δε θα διστάσουν να μπλοκάρουν οποιαδήποτε συλλογική και δημοκρατική διαδικασία, προκειμένου να μην απολογηθούν στο φοιτητικό σύλλογο.

Καταδικάζουμε τέτοιες συμπεριφορές που φιμώνουν και αδρανοποιούν τον σύλλογό μας.

Αποφασίζουν για μας χωρίς εμάς, να πάρουμε τη κατάσταση στα χέρια μας!

Έκτακτη γενική συνέλευση του Σ.Φ.Ι.Γ τη Παρασκευή 20/06, στις 12.30, στην αίθουσα του Α’ έτους.

Ο Αγώνας των διοικητικών υπαλλήλων συνεχίζεται

Ο αγώνας των διοικητικών υπαλλήλων δεν είναι απλά ένας μεγάλος αγώνας που δίνουν εδώ  και καιρό οι εργαζόμενοι-ες του πανεπιστημίου διεκδικώντας εργασία και ζωή με αξιοπρέπεια. Ο αγώνας των διοικητικών είναι ένας αγώνας για την αξιοπρέπεια όλων μας και τη διασφάλιση του δικαιώματός για δημόσια παιδεία, σε μια συγκυρία που οι μνημονιακές  κυβερνήσεις ενοχοποιούν και επιτίθενται σε οτιδήποτε δημόσιο.

Είναι ένας αγώνας που καλούμαστε να δώσουμε ακόμα περισσότερο οι ίδιοι-ες οι φοιτητές-τριες υπερασπιζόμενοι-ες τη δημόσια και δωρεάν παιδεία. Γιατί οι απολύσεις των διοικητικών υπαλλήλων ανοίγει τον δρόμο για ένα «σχέδιο Αθηνά 2», για τη συγχώνευση σχολών και τμημάτων, τον κατακερματισμό των πτυχίων, την επιβολή διδάκτρων.  Ακόμα περισσότερο  καλούμαστε να  εμπλουτίσουμε αυτόν τον αγώνα και με τις δικές μας διεκδικήσεις, όπως την εξασφάλιση σίτισης, στέγασης και συγγραμμάτων σύμφωνα με τις ανάγκες μας.

Αυτός ο αγώνας λοιπόν θα πρέπει να γίνει υπόθεση ενός πλατιού πανεκπαιδευτικού  μετώπου και ολόκληρης της αγωνιζόμενης κοινωνίας για ανατροπή της κυβέρνησης για αξιοπρέπεια και δημοκρατία. 

ΑΥΡΙΟ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ.

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΜΑΣ

ΣΥΝΑΝΤΙΟΜΑΣΤΕ ΣΤΙΣ 8 ΤΟ ΠΡΩΙ ΣΤΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ-ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟΥ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Αποτελέσματα Φοιτητικών εκλογών 2014

ΨΗΦΙΣΑΝ          614

ΔΑΠ               226 (-6) 
ΑΠΦΙΙ             124
ΠΚΣ               121 (+24)
ΕΑΑΚ              48 (-16)
ΑΡ.ΕΝ.            43(+2)
ΑΓ. ΚΙΝΗΣΕΙΣ      32(+9)
ΑΚΥΡΑ              7
ΛΕΥΚΑ              13

Πως και πότε θα έχουμε “κερδίσει” τη ΔΑΠ;

Προφανώς, αφορμή για το κείμενο αυτό αποτελούν οι Φοιτητικές Εκλογές την Τετάρτη. Αυτό γιατί οι εκλογές, πέρα από το αποτέλεσμα, σε καλούν να σκεφτείς, πολύ συνοπτικά, πώς φαντάζεσαι, τί θέλεις, τί θεωρείς ότι λείπει από το Πανεπιστήμιο σου αλλά και ποιόν ρόλο μπορείς να έχεις εσύ μέσα σε αυτό. Αυτό δεν καθορίζεται μόνο από το αποτέλεσμα των φοιτητικών εκλογών. Πολύ περισσότερο, επηρεάζεται(ή εκφράζεται) από την επιλογή μας να συλλογικοποιούμαστε και να στρατευόμαστε στο να αλλάξουμε τόσο το Πανεπιστήμιο όσο και την κοινωνία προς το καλύτερο. Και ο ρόλος μας σαν μέλη του Φοιτητικού Συλλόγου, καθώς και η ίδια η επιλογή του να υπάρχει ενεργός Φοιτητικός Σύλλογος (και όχι κάτι του οποίου ο ρόλος να είναι απλά διαδικαστικού χαρακτήρα), εκφράζει, σε πολύ μεγάλο βαθμό, αυτή μας την επιλογή και την προσπάθεια.

Είναι δεδομένο ότι, ειδικά στον Σύλλογό μας, η δυνατότητά να επηρεάζουμε κρίσιμες αποφάσεις είτε σε ότι αφορά τη σχολή, είτε σε ότι αφορά τις εξω-Πανεπιστημιακές ζωές μας, φαίνεται να χάνεται. Αυτό γίνεται πιο σαφές όταν ο ίδιος ο Πρόεδρος της σχολής δεν έχει κανέναν ενδοιασμό στο να διαλύσει και ουσιαστικά να απαγορεύσει κάθε απόπειρα Γενικής Συνέλευσης που παρεκτρέπει το Φοιτητικό Σύλλογο από τη αυστηρή κανονικότητα του προγράμματος μαθημάτων. Έχει μάλιστα ιδιαίτερο ενδιαφέρον το ότι ενώ τρία χρόνια πριν αντιπαλεύαμε την απάθεια και την λογική της ανάθεσης που προωθούσε η τότε αυτοδύναμη ΔΑΠ, σήμερα, μέσα στην τόσο σκληρά εντατικοποιημένη καθημερινότητά μας, η απάθεια και η λογική της πλήρους απαξίωσης διαδικασιών φαίνεται να κερδίζουν συνεχώς έδαφος. Και εδώ εντάσσεται και ο εισαγωγικός προβληματισμός για το πότε πραγματικά έχουμε “κερδίσει”, όχι μόνο μέσω της αλλαγής των συσχετισμών, αλλά αντιστρέφοντας την κατάσταση την οποία οι καθεστωτικές παρατάξεις πάλεψαν να οικοδομήσουν!

Προφανώς όλα τα παραπάνω είναι ανησυχητικά, ειδικά αν τα παρατηρήσουμε ως μέρος της σημερινής πραγματικότητας. Σε μια συγκυρία όπου καθημερινά βαλλόμαστε από παντού, μια συγκυρία όπου τα δικαιώματά μας καταπατούνται, σε μια χρονική περίοδο όπου το μέλλον μας είναι αβέβαιο όσο ποτέ.Είναι δεδομένο ότι σήμερα, που παντού γύρω μας κυριαρχούν οι εξαθλιωμένες εργασιακές συνθήκες και η υποβάθμιση των Πανεπιστημίων προχωράει με τρομακτικά γρήγορους ρυθμούς, το όνειρο ενός πετυχημένου ατομικού δρόμου θα γίνει πραγματικότητα μόνο για λίγους.

Σκοπός αυτού του κειμένου δεν είναι η προσπάθεια να αποδείξουμε πως οι Φοιτητικές Εκλογές θα αποτελέσουν τη λύση στα ζητήματα που παρουσιάζονται. Ωστόσο, θεωρούμε πως οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε τους προβληματισμούς που παρουσιάζονται με έναν διαφορετικό τρόπο. Η καταδίκη της ΔΑΠ – ΝΔΦΚ χρόνο με το χρόνο και η μεταστροφή του συλλόγου προς τις αριστερές δυνάμεις, αφενός αποτελεί μια πολύ δυναμική απάντηση στους εκφραστές των κυρίαρχων πολιτικών στα Πανεπιστήμια, αφετέρου ανοίγει μεγάλους δρόμους. Τους δρόμους που ανοίγονται όταν σε έναν αριστερό σύλλογο, συλλογικότητες, φοιτητές και φοιτήτριες καλούνται να συζητήσουν και να παλέψουν για το μέλλον τους με μόνο αντίπαλο τους εαυτούς τους.

Σήμερα, το να ξεπεράσουμε τους εαυτούς μας, ξεκινάει από την αισιοδοξία ότι όντως μπορούμε να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Σημαίνει ότι σε μια περίοδο σαν τη σημερινή, δεν αρκούμαστε στο να υπερασπιστούμε τα αυτονόητα, αλλά τολμάμε να βάλουμε μπροστά τα δικά μας προτάγματα για το πως φανταζόμαστε τις ζωές μας μέσα κι έξω από το Πανεπιστήμιο. Σημαίνει να φανταστούμε ένα Πανεπιστήμιο που θα διοικείται διαφορετικά, μέσα από αμιγώς δημοκρατικές διαδικασίες, που θα υπηρετεί πρωταρχικά τους Φοιτητές και κατ’ επέκταση την κοινωνία και τις ανάγκες της, που θα χωράει την δημιουργικότητα, τις ανησυχίες και την ανάγκη για έκφραση των νέων ανθρώπων. Και σε αυτό το Πανεπιστήμιο η επιλογή της συμμετοχής, η επιλογή της συλλογικότητας, η επιλογή της συμμετοχής στις Φοιτητικές εκλογές (και επομένως η αποδοχή του ρόλου σου σαν μέλος του Φοιτητικού σου Συλλόγου) είναι κυρίαρχη σε κάθε της μορφή. Από την άμεσα δημοκρατική συνέλευση μιας πρωτοβουλίας Φοιτητών και ένα αυτοδιαχειριζόμενο κυλικείο, μέχρι κεντρικούς συνοντονισμούς δημοκρατικά εκλεγμένων αντιπροσώπων.

Να γκρεμίσουμε τον κόσμο τους, να χτίσουμε τον δικό μας!

Στις 7 Μάη καταδικάζουμε τις δυνάμεις που κλέβουν το μέλλον μας, ξεκινάμε συμμετέχοντας, πέρνουμε τις ζωές μας και το Πανεπιστήμιό μας στα χέρια μας!

Ανακοίνωση Αρ.Εν. για την πρόταση της ΟΝΝΕΔ για πανεπιστημιακή αστυνομία

H ανακοίνωση της ΟΝΝΕΔ που προτείνει την δημιουργία πανεπιστημιακής αστυνομίας έπειτα από το περιστατικό βίας στο ΠΑ.ΜΑΚ. κάθε άλλο παρά κεραυνός εν αιθρία ήταν για εμάς. Είναι σύνηθες η νεολαία της κυβέρνησης αλλά και η φοιτητική της παράταξη να επιλέγουν να αναφέρονται στο πανεπιστήμιο μόνο για ζητήματα ασφάλειας, όπως έχουν κάνει και στο παρελθόν εισηγούμενοι την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, αποτελώντας τον εκφωνητή της αυταρχικής μνημονιακής πολιτικής μέσα στα πανεπιστήμια. Την ίδια ακριβώς στιγμή που η ΟΝΝΕΔ επιλέγει, απολύτως σκόπιμα και συνειδητά, να αναφερθεί σε ζητήματα τάξης και ασφάλειας, παραλείπει για άλλη μια φορά να μιλήσει για την επίθεση που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια στο δημόσιο πανεπιστήμιο μέσα από τον νόμο Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, το σχέδιο Αθηνά, τις απολύσεις των διοικητικών υπαλλήλων σε ΕΚΠΑ και ΕΜΠ, την διαρκή υποβάθμιση του πανεπιστημίου, την υποστελέχωση του και τη συρρίκνωση της κρατικής χρηματοδότησης (-60% τα τελευταία 3 χρόνια).

Δυστυχώς για την ΟΝΝΕΔ όλοι κρίνονται για αυτά που λένε αλλά και για όσα παραλείπουν. Η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας μέσα στα πανεπιστήμια, η ΔΑΠ, έχει επιλέξει επανειλημμένα να σιωπήσει μπροστά στην επίθεση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αποδεικνύοντας με τον καλύτερο τρόπο τον ρόλο που επιτελεί καθημερινά στις σχολές: αποτελεί τον συμπυκνωτή της μνημονιακής επίθεσης μέσα στα πανεπιστήμια στηρίζοντας σιωπηλά την εφαρμογή της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Η ΔΑΠ πρώτα συμφωνεί με την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, έπειτα δημιουργεί καμπάνιες για το πανεπιστήμιο της αγοράς που ονειρεύεται μέσα από το «Παιδεία 2020» και ανησυχεί για το μέλλον των σπουδών μας και των μαθημάτων μας την περίοδο της απεργίας των διοικητικών με το σάιτ «Ανοίξτε τις σχολές». Τελευταίο δημιούργημα είναι η καμπάνια «Σύλλογοι πέρα από τα κόμματα» όπου η φοιτητική παράταξη της ΝΔ ευαγγελίζεται ένα πανεπιστήμιο-κέντρο κατάρτισης με αστυνόμευση στις σχολές την ίδια στιγμή που πριν από λίγο καιρό απολύθηκαν εκατοντάδες πανεπιστημιακοί φύλακες.

Όλα αυτά σε συνάρτηση με την βασική της σταθερά που είναι να υποβοηθά την εφαρμογή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, που υλοποιεί η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, απονεκρώνοντας τους φοιτητικούς συλλόγους και τις συλλογικές διαδικασίες, χρησιμοποιώντας όλες της τις δυνάμεις προκειμένου να μην γίνονται γενικές συνελεύσεις στα πανεπιστήμια διευκολύνοντας την κυβέρνηση στο έργο διάλυσης του δημόσιου δωρεάν πανεπιστημίου. Παράλληλα, δεν είναι δυνατόν να ξεχάσουμε τις πρακτικές που υιοθετεί μέχρι τώρα η ΔΑΠ για να διατηρεί την κυριαρχία της εντός των σχολών με τους τραμπουκισμούς, την νοθεία στις φοιτητικές εκλογέςκαι την κατά καιρούς εμφάνιση μπράβων μέσα στους πανεπιστημιακούς χώρους για να εκφοβίσουν και να καταστείλουν τις διεκδικήσεις των φοιτητών.

Για εμάς η αστυνομία και οι μηχανισμοί καταστολής δεν έχουν καμία θέση στα Πανεπιστημιακά ιδρύματα. Τα περιστατικά βίας οφείλουν να συζητιούνται και να λύνονται μέσα και από ολόκληρη την πανεπιστημιακή κοινότητα. Είμαστε άλλωστε κατ’ εξακολούθηση μάρτυρες των υπηρεσιών της ΕΛ.ΑΣ. στην δημοκρατία, με το ξύλο και την καταστολή να αποτελούν την μοναδική απάντηση σε κάθε μορφής αντίστασης. Εξ’ άλλου τα σώματα ασφαλείας έχουν ήδη πολύ βαρύ πρόγραμμα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στα υπουργεία δέρνοντας καθαρίστριες κι έξω απ’ τα σχολεία στοχοποιώντας μαθητές και δασκάλους. Τί νόημα έχει λοιπόν να φυλάνε τις «μειοψηφίες» που τολμάνε να κολλάνε μέχρι και αυτοκόλλητα στις πόρτες υπουργών;

Σε μία περίοδο που όλα τα Πανεπιστήμια είναι μια αντανάκλαση της μνημονιακής ερήμου που επικρατεί στην κοινωνία, με ιδρύματα να συζητούν σοβαρά την αναστολή της λειτουργίας τους λόγω υποχρηματοδότησης κι έλλειψης προσωπικού, όταν όλοι οι πανεπιστημιακοί φύλακες έχουν απολυθεί, η ΟΝΝΕΔ αποδεικνύει πως η φαυλότητα δεν έχει πάτο, βρίσκοντας την ευκαιρία να επικαιροποιήσει τις απόψεις της πάνω στο γνωστό δόγμα «τάξη και ασφάλεια» μέσα στα ιδρύματα. Ο στόχος της διττός. Αφενός να κατασταλούν και οι τελευταίοι θύλακες δημοκρατίας και αντίστασης του φοιτητικού κινήματος στη λαίλαπα των μνημονίων, αφετέρου να προχωρήσει η αυταρχικοποίηση μέσα στη σχολές που είναι βασικός όρος για την νέα συνθήκη ομαλότητας και σιωπής που θέλουν να δημιουργήσουν.

Εμείς από την μεριά μας θα συνεχίσουμε να δημιουργούμε χώρους δημοκρατίας και ελεύθερης έκφρασης, αντιλαμβανόμενοι την ανάγκη το πανεπιστήμιο να είναι ένας ζωντανός κοινωνικός χώρος για τους φοιτητές και τις φοιτήτριες και να αντιστεκόμαστε στη βία και την καταστολή που δέχονται όσοι-ες πλήττονται και αγωνίζονται. Τους αγώνες μας ενάντια σε ό,τι καταστρέφει τις ζωές μας θα πρέπει να τους εμβαθύνουμε δημοκρατικά και να τους αναβαθμίσουμε μέσω της αλληλεγγύης προκειμένου να είναι νικηφόροι. Μπορούμε να ορίσουμε θετικά την καθημερινότητά μας, μπορούμε να ζήσουμε αλλιώς!

Εκδήλωση ΑΡ.ΕΝ. Χημικού Ιωαννίνων

Σήμερα, Σάββατο 15/3, στις 18:30 στον Α.Κοι.Χ.Ι. (πλατεία νεομάρτυρα 5 ,έναντι δημοτικού ωδείου)

εκδήλωση με θέμα "Φεμινισμός και Κοινωνική Χειραφέτηση"

Στις 18:00 - Προβολή της ταινίας “Καταπιεσμένη πλειοψηφία”: ένας άντρας σε έναν μητριαρχικό κόσμο

Δεν διαπραγματευόμαστε τα αυτονόητα. Σίτιση και στέγαση για όλους και όλες!

Τα τελευταία τρία χρόνια η επίθεση στο δημόσιο δωρεάν πανεπιστήμιο έχει ενταθεί τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά. Με αποκορύφωμα την εποχή που έπεται του νόμου Διαμαντοπούλου αντιμετωπίζουμε όλοι και όλες την βίαιη περιστολή των δικαιωμάτων μας. Από την περικοπή των συγγραμμάτων μέχρι την έξωση από τις εστίες και το κλείσιμο τους και από τον αυξανόμενο περιορισμό των δωρεάν σιτιζόμενων μέχρι την απόλυση εργαζομένων και καθηγητών  βιώνουμε  την επίθεση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Επίθεση καθολική, η οποία δεν περιορίζεται στα σύνορα της τριτοβάθιας εκπαίδευσης αλλά χτυπάει στο σύνολο της την Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία. Με το κλείσιμο των ολοήμερων, με την απόλυση των καθηγητών και την καθιέρωση των ωρομισθίων  καθώς και με την επιβολή ακόμα ισχυρότερων ταξικών φραγμών για την είσοδο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση («Νέο Λύκειο»).

Η  επίθεση αυτή αποτελεί κομμάτι της συνολικότερης επίθεσης του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού στο  κοινωνικό κράτος και στις κοινωνικές κατακτήσεις των υποτελών. Το κλείσιμο του ΕΟΠΥΥ και η ιδιωτικοποίηση της υγείας, η κατάργηση των δομών πρόνοιας (επιδόματα, συντάξεις, ΟΑΕΔ, πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας) συνδυάζονται άρρηκτα με τις νέες μορφές εργασίας (voucher, μπλοκάκια) και την κατάργηση όλων των εργασιακών δικαιωμάτων, την επισφάλεια και την ανεργία. Υπ αυτή την έννοια η κρίση δεν αποτέλεσε  παρά το όχημα υλοποίησης του νεοφιλελεύθερου σχεδίου υποτίμησης της εργασίας και της νεολαίας με στόχο την δημιουργία μιας κοινωνίας των λίγων και προνομιούχων, όπου τα κεκτημένα  δικαιώματα, γίνονται πλέον παροχές, περιορισμένες και επιλεκτικές.

Αντ’ αυτού, στην κοινωνία για την οποία παλεύουμε ζητούμενο δεν είναι τα κέρδη τους αλλά οι ανάγκες μας. Η δωρεάν σίτιση και στέγαση , η παροχή δωρεάν συγγραμάτων, η δωρεάν φοίτηση αποτελούν οργανικό κομμάτι του δικού μας συμμετοχικού και ανοιχτού σε όλες και όλους Πανεπιστημίου, καθώς  διαμορφώνουν τις αναγκαίες συνθήκες για ένα πανεπιστήμιο με στόχο την δημιουργία επιστημόνων και πολιτών για την κοινωνία και όχι φτηνό και ελαστικό εργατικό δυναμικό στα μέτρα τους. Το Πανεπιστήμιο των Αναγκών μας, λοιπόν, είναι η υλική αποτύπωση των όσων οραματιζόμαστε. Πανεπιστήμιο με δημόσιο χαρακτήρα, χωρίς εργολαβικές σχέσεις με πιθανό φοιτητή/τρια τον καθένα και την καθεμίας από εμάς.  

Υπο το πρίσμα αυτό, ο αγώνας των διοικητικών δεν πρέπει να ειδωθεί σαν την αντίδραση μιας συντεχνίας. Ήταν αγώνας ενός ζωτικού κομματιού του Πανεπιστημίου με αιχμή την υπεράσπιση του Δημόσιου και Δωρεάν χαρακτήρα αυτού και των όποιων Δημοκρατικών κεκτημένων του. Ο αγώνας αυτός εκτός από την αντίσταση που προέβαλλε κατά της εκπαιδευτικής μεταρύθμισης, μας υπενθύμισε την αναγκαιότητα του κοινού αγώνα όλων των κομματιών του Πανεπιστημίου. Στόχος μας πρέπει να είναι ο κοινός βηματισμός μας με τις υπόλοιπες μερίδες του πανεπιστημίου να βαθύνει και να μετουσιωθεί σε σχέσεις πιο ουσιαστικές, όπως με τη δημιουργία δικτύων αλληλεγγύης (π.χ. «Άρτεμις» - ΕΚΠΑ).

Δεν νοείται λοιπόν για εμάς Πανεπιστήμιο που δεν διασφαλίζει στους φοιτητές του την δωρεάν σίτηση, στέγαση και καθολική μέριμνα για τις ανάγκες τους. Που στηρίζεται σε επιχειρηματικές λογικές και συμφέροντα, όπως εργολαβίες και ιδιώτες στην διοίκηση των Πανεπιστημίων. Που επιλέγει να ξεπουλιούνται κτήρια του μέσω του ΤΑΙΠΕΔ ή να τα αφήνει κενά από το να τα διαθέτει στους φοιτητές του.  Καλούμε λοιπόν όλους και όλες που πλήττονται και που οραματίζονται το μελλον κάπως αλλιώς σε κοινή δράση και συντονισμό της δράσης μας. Ο κόσμος τους δεν μας χωράει.Μπορούμε να ζήσουμε αλλιώς!

Κάλεσμα για τη δημιουργία Αυτοδιαχειριζόμενου Κυλικείου στην Ιατρική Ιωαννίνων

Την Τρίτη 18/2 στις 14:00 μαζευόμαστε στην 

αίθουσα 


Β' έτους να συζητήσουμε



 για τη δημιουργία Αυτοδιαχειριζόμενου Κυλικείου 


στη  σχολή μας.


Με στόχο -πέρα από την κάλυψη των αναγκών μας- 

τη δημιουργία ενός ανοιχτού 


και ζωντανού χώρου συνάντησης, πολιτιστικών

 δράσεων και επανακατοχύρωσης 

του αισθήματος του συλλογικού.

Η διάβρωση της αστυνομίας από τους χρυσαυγίτες γίνεται ξεκάθαρη στον τρόπο με τον οποίο ξέσκισαν το πανό και επιτέθηκαν στον κόσμο

Σήμερα Πέμπτη 30/01 πραγματοποιήθηκε ακτιβισμός της Αριστερής Ενότητας έξω από το πολιτικό γραφείο του υπουργού ναυτιλίας Βαρβιτσιώτη για τη δολοφονία των 12 μεταναστών και μεταναστριών στο Φαρμακονήσι από δυνάμεις του λιμενικού. Φοιτητές και φοιτήτριες ανάρτησαν πανό, μοίρασαν κείμενα και έγραψαν σε τοίχους συνθήματα για αλληλεγγύη στους μετανάστες και ενάντια στην αυταρχικότητα της κυβέρνησης. Η διαμαρτυρία χτυπήθηκε με άγριο τρόπο από δυνάμεις της ΕΛΑΣ (ΔΕΛΤΑ και ΜΑΤ), χτύπησαν και περικύκλωσαν κόσμο και κατέληξαν σε 30 προσαγωγές.

Με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο καταλαβαίνουμε πως απ' την πλευρά του κράτους και των μηχανισμών του καμία φωνή αντίστασης και αλληλεγγύης δε μπορεί να είναι ορατή στο δημόσιο χώρο. Ακόμα περισσότερο αντιλαμβανόμαστε το φασιστικό μένος της ΕΛΑΣ για οποιονδήποτε εκφράζει την αλληλεγγύη του προς τους μετανάστες και κάθε κοινωνική ομάδα που βρίσκεται στο στόχαστρο των πολιτικών της κυβέρνησης αλλά και της νεοναζιστικής δράσης της Χρυσής Αυγής. Η διάβρωση των σωμάτων της αστυνομίας από τους χρυσαυγίτες γίνεται ξεκάθαρη στον τρόπο με τον οποίο ξέσκισαν το πανό και επιτέθηκαν στον κόσμο.

Τέτοιες επιθέσεις σε καμία περίπτωση δε μας τρομοκρατούν αλλά μας γεμίζουν οργή και αποφασιστικότητα για να ανατρέψουμε αυτήν την ακροδεξιά κυβέρνηση. Ενάντια στον εκφασισμό που προωθείται από το κράτος και τους φασίστες καλούμαστε να χτίσουμε τείχη αλληλεγγύης και δημιουργίας μαζί με όλα τα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας. Μέσα από μια τέτοια διαδικασία και έναν αποφασιστικό αντιφασιστικό αγώνα, βάζοντας στο στόχαστρο την κυβέρνηση και χτίζοντας τον κόσμο των δικών μας αναγκών και ελευθεριών, να τσακίσουμε την καθημερινότητα του φόβου, της καταστολής και της εξαθλίωσης. Έχουμε τη δύναμη, το πείσμα, το θάρρος και την επιθυμία να τους ανατρέψουμε και θα το κάνουμε!

Ανακοίνωση Αριστερής Ενότητας για την απεργία των διοικητικών

Την Τετάρτη στις 14:00 έληξε η εκβιαστική προθεσμία  του Υπουργείου Παιδείας για τη συμπλήρωση του απογραφικού δελτίου προκειμένου να προχωρήσει, μετά και την ψήφιση του σχετικού νόμου απο τη βουλή, το μέτρο της διαθεσιμότητας για τους διοικητικούς υπαλλήλους των πανεπιστημίων, που θα σημάνει και τη διάλυση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας. Η κίνηση αυτή από πλευρά της κυβέρνησης, από τη μία, προσπαθεί να διχάσει τον δυναμικό και ενωτικό αγώνα των εργαζομένων, αφού σε αυτήν την περίπτωση ο κοινωνικός αυτοματισμός δε λειτούργησε και η κοινωνία βρίσκεται στο πλευρό των αγωνιζόμενων ανθρώπων του πανεπιστημίου, από την άλλη, εντάσσεται στη λογική του αυταρχισμού και του «αποφασίζω και διατάζω» παραβιάζοντας τη δημοκρατική λειτουργία και το αυτοδιοίκητο των πανεπιστημίων. Ο Αρβανιτόπουλος μάλιστα χαρακτηριστικά αναφέρει πως «δεν επιτρέπεται, πρώτον, να μην υπάρχει υπακοή στο νόμο και, δεύτερον, να κρατούνται και να κρατάμε τα δύο αυτά Ιδρύματα κλειστά».

Η ΔΑΠ ως κατεξοχήν εκφραστής της κυβέρνησης στις σχολές με μπράβους σε συνελεύσεις(Κομοτηνή) και site ανοιχτών σχολών,όπου με μία υπογραφή εκφράζεις ανώνυμα και ανώδυνα την πολιτική σου άποψη ,κάλει τους διοικητικούς να συμβιβαστούν με τις απολύσεις τους(!) παίρνοντας ξεκάθαρα  έτσι την απόλυτη ευθύνη για την αδυναμία λειτουργίας των ιδρυμάτων.Εμείς να τους θυμίσουμε πως οι κοινωνικοί αγώνες και οι κοινωνικές ανάγκες ορίζουν τι είναι νόμιμο και δίκαιο καθώς και ότι τα πανεπιστήμια έκλεισαν με πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης, αφού αδυνατούν να λειτουργήσουν με το μισό διοικητικό προσωπικό. Επίσης δε δεχόμαστε υποδείξεις νομιμότητας από μια ακροδεξιά κυβέρνηση που στέλνει τα ΜΑΤ μέσα στις σχολές ζητώντας να εκκενωθούν από τους-ις φοιτητές-τριες για να διώξουν  μετανάστες και απο τΙς φοιτητικές  παρατάξεις(ΔΑΠ-ΠΑΣΠ) που έχουν ξεκάθαρα συμβάλλει στην αποπολιτικοποιήση των συλλόγων δημιουργώντας το μοντέλο του φοιτητή-πελάτη.

Δεν πρόκειται απλά για έναν μεγάλο αγώνα που δίνουν εδώ και επτά εβδομάδες οι εργαζόμενοι-ες του πανεπιστημίου διεκδικώντας εργασία και ζωή με αξιοπρέπεια. Είναι ένας αγώνας που καλούμαστε να δώσουμε ακόμα περισσότερο οι ίδιοι-ες οι φοιτητές-τριες υπερασπιζόμενοι-ες τη δημόσια και δωρεάν παιδεία. Γιατί η διαθεσιμότητα των διοικητικών υπαλλήλων ανοίγει τον δρόμο για ένα «σχέδιο Αθηνά 2», για τη συγχώνευση σχολών και τμημάτων, τον κατακερματισμό των πτυχίων, την επιβολή διδάκτρων. Και όλα αυτά μέσα σε ολοένα και πιο αυταρχικές δομές διοίκησης του πανεπιστημίου, με την κατάργηση του τμήματος και τη λειτουργία του Συμβουλίου Ιδρύματος. Ακόμα περισσότερο καλούμαστε να εμπλουτίσουμε αυτόν τον αγώνα και με τις δικές μας διεκδικήσεις, όπως την εξασφάλιση σίτισης, στέγασης και συγγραμμάτων σύμφωνα με τις ανάγκες μας.

Ο αγώνας αυτός προκειμένου να είναι νικηφόρος θα πρέπει σε πρώτο επίπεδο να διατηρηθεί η ενότητα των εργαζομένων του πανεπιστημίου και να ηττηθεί η λογική της «ανθρωποφαγίας» που επιβάλει η κυβέρνηση. Είναι ένας αγώνας για την αξιοπρέπεια όλων μας και τη διασφάλιση του δικαιώματός για δημόσια παιδεία, σε μια συγκυρία που οι μνημονιακές κυβερνήσεις ενοχοποιούν και επιτίθενται σε οτιδήποτε δημόσιο.Αυτός ο αγώνας λοιπόν θα πρέπει να γίνει υπόθεση ενός πλατιού πανεκπαιδευτικού  μετώπου και ολόκληρης της αγωνιζόμενης κοινωνίας για ανατροπή της κυβέρνησης για αξιοπρέπεια και δημοκρατία. Κάτι τέτοιο «επιβάλει» να πυκνώσουμε τις αντιστάσεις ολόκληρης της πανεπιστημιακής κοινότητας, μέσα από κοινές διαδικασίες και δράσεις και να σκιαγραφήσουμε με την καθημερινή μας πρακτική το πανεπιστήμιο των αναγκών μας, ένα πανεπιστήμιο που θα αντιλαμβάνεται ως κοινωνικός χώρος, θα λειτουργεί δημοκρατικά, θα σέβεται τις ανάγκες των ανθρώπων του, θα προάγει την πολιτικοποίηση και την αυτοοργάνωση φοιτητών και εργαζομένων, θα προάγει τη γνώση εντός ενός εναλλακτικού πολιτιστικού αντιπαραδείγματος κόντρα στις λογικές της αγοράς και θα φτιάχνει μια ταυτότητα νεολαίας ικανή να αντιστέκεται, να αμφισβητεί και να δημιουργεί.

                             Αντίσταση-Αλληλεγγύη-Δημοκρατία

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ

Πρακτικά Έκτακτης Συνεδρίασης Δ.Σ. Σ.Φ.Ι.Γ. 26/9/2013

ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ,ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥΣ

Από ένα ομολογουμένως «καυτό καλοκαίρι», όπου ο Σαμαράς «έδωσε ρέστα» υλοποιώντας το success story των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας, των απολύσεων, των διαθεσιμοτήτων, δε θα μπορούσε να λείπει η παιδεία. Τρία καλοκαίρια τώρα –για να τους είναι πιο εύκολο- χτυπούν συνεχώς τη δημόσια εκπαίδευση. Πρώτα ν. Διαμαντοπούλου, μετά ν. Αρβανιτόπουλου, φέτος «νέο Σχολείο» και διοικητικοί.

Αυτό που αξίζει να προσέξουμε είναι ότι η υποβάθμιση της παιδείας ξεκινά από πολύ νωρίς στην εκπαιδευτική διαδικασία, όταν δεν υπάρχουν θέσεις για όλα τα παιδιά στα νηπιαγωγεία, όταν στα δημοτικά δεν υπάρχουν βιβλία και δάσκαλοι, ειδικά στην περιφέρεια, όταν στα γυμνάσια και στα λύκεια απολύουν συνολικά 16.000 καθηγητές.Το γενικό Λύκειο γίνεται όλο και πιο ανταγωνιστικό, ενώ τα ΕΠΑΛ παραδίδονται στα χέρια της αγοράς, καθώς τα προγράμματα σπουδών θα σχεδιάζονται με τη βοήθεια του ΣΕΒ...

Αν καταφέρει ο μαθητής να λάβει μια θέση στην ανώτατη εκπαίδευση, έρχεται αντιμέτωπος με την παντελή έλλειψη φοιτητικής μέριμνας, με έναν εκπαιδευτικό χάρτη, στον οποίο οι μη-ικανές-να-εξυπηρετήσουν-την-αγορά σχολές υποχρηματοδοτούνται, με την εισαγωγή ιδιωτικών πρωτοβουλιών στα ΑΕΙ-ΤΕΙ, με «σπασμένα» πτυχία, με σχολές που έχουν συσταθεί με χωροταξικά κριτήρια…

Και όχι μόνο… Η αποδυνάμωση του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης, με φόντο τα «κομμένα» συγγράμματα, τα δίδακτρα που ετοιμάζουν για όσους ξεπερνούν τα ν+2 χρόνια φοίτησης, την αναζήτηση χρηματοδότησης από το ίδιο το ίδρυμα, αναδεικνύουν ποιος είναι ο σκοπός: η αποδυνάμωση της γνώσης, της εκπαίδευσης, της νεολαίας, ώστε οι νέοι «να κουμπώσουν» στο παζλ των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, της ανεργίας, της επισφάλειας, της διαθεσιμότητας.

Διαθεσιμότητα, κινητικότητα -όπως και να το πει κανείς- σημαίνει ανεργία, σημαίνει επισφάλεια, σημαίνει επίθεση στον κόσμο της εργασίας: μια επίθεση που γενικεύεται από τη δημόσια εκπαίδευση, μέχρι την παιδεία, την υγεία, την πρόνοια, τη δημόσια ραδιοτηλεόραση.

Όταν αποφασίζονται απολύσεις για 1.700 διοικητικούς, καταλαβαίνει κανείς ότι τα κριτήρια μόνο ορθολογικά δεν είναι. Για ακόμη μια φορά επιδίωξη της κυβέρνησης και του κεφαλαίου είναι να «τελειώνει» με την εργατική τάξη, με τις ανθρώπινες ζωές. Το να διώχνεις εν μια νυκτί το 40% των διοικητικών αποδεικνύει εμφατικά ότι για την κυβέρνηση το Παν/μιο δεν έχει καμία αξία.Το Πανεπιστήμιο ήδη αδυνατεί να καλύψει τις βασικές ανάγκες για τη λειτουργία του (εργαστήρια, αίθουσες, βιβλιοθήκες, γραμματεία, ερευνητικό έργο κι άλλα).

Για όλα αυτά στηρίζουμε δυναμικά τον αγώνα των διοικητικών που απεργούν 10-20 Σεπτεμβρίου ενάντια στις επικείμενες απολύσεις τους. Η επίθεση που δεχόμαστε είναι ολόπλευρη. Μας επιτίθενται συνολικά και πρέπει να παλέψουμε μαζικά. Ο συντονισμός της νεολαίας, των μαθητών, των φοιτητών, των καθηγητών, των εργαζομένων εν γένει σε ένα κοινό μέτωπο ενάντια στην αυταρχική πολιτική είναι ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ. Επιμένουμε σε ένα κοινό πανεκπαιδευτικό μέτωπο, με καθηγητές, φοιτητές διοικητικούς. Αύριο θα είμαστε εμείς στη θέση τους.  Με ορίζοντα τη 48ωρη απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 18-19 Σεπτεμβρίου ξεσπάει ένα μαζικό κύμα κινητοποιήσεων. Σε πολλούς κλάδους οι εργαζόμενοι ετοιμάζονται για απεργιακές κινητοποιήσεις διαρκείας και το φοιτητικό κίνημα πρέπει να είναι κομμάτι του.Ακόμη τα Πανεπιστήμια ένα-ένα αποφασίζουν την αναστολή λειτουργία τους,όπως και το Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων που αποφάσισε αναστολή στις 16-17/9 και νέα σύγκλητο στις 20/9.

Για αυτό ακριβώς είναι απαραίτητο να προσπαθήσουμε να πραγματοποιήσουμε Γενικές Συνελεύσεις ώστε οι Σύλλογοι να πάρουν αγωνιστικές αποφάσεις για συμμετοχή τόσο στο Πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθει τη Δευτέρα στα Γιάννενα από την ΕΛΜΕ στις 11π.μ. Όσο και για την κλιμάκωση του αγώνα με φόντο της απεργία στις 18-19.

  Καλούμε σε Γ.Σ. Την Δευτέρα 16/9 στην αίθουσα του Α έτους στις 2μ.μ.

Καλούμε στην πανεκπαιδευτική πορεία της ΕΛΜΕ τη Δευτέρα 16/9 στις 11π.μ. Από την Ακαδημία

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ