Χιλή: Αγώνας για δημόσια δωρεάν παιδεία

Από τις αρχές Αυγούστου μέχρι και σήμερα το Σαντιάγκο βράζει. Δεκάδες χιλιάδες νέοι κατακλύζουν τους δρόμους της Χιλιανής πρωτεύουσας διεκδικώντας δημόσια δωρεάν παιδεία.

Μάιος 2011 - Η "φοιτητική άνοιξη"

Η "φοιτητική άνοιξη" των Χιλιανών φοιτητών ξεκίνησε πάνω από ένα χρόνο πριν, την άνοιξη του 2011, όταν χιλιάδες νέοι κατέκλυσαν τους δρόμους του Σαντιάγκο και άλλων μεγάλων πόλεων, διεκδικώντας δημόσια δωρεάν παιδεία για όλους και αύξηση των κρατικών κονδυλίων για την εκπαίδευση. Μάλιστα, πέτυχαν σε μικρό χρονικό διάστημα να οργανώσουν περισσότερες από 40 διαδηλώσεις σε ολόκληρη τη χώρα. Σημειωτέον ότι το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας είναι ένα από τα πιο ακριβά και πιο άνισα στον κόσμο, καθώς οι φοιτητές σε όλα τα πανεπιστήμια, συμπεριλαμβανομένων και των δημοσίων, καλούνται να πληρώνουν δίδακτρα τα οποία αγγίζουν έως και τα 12.000 δολάρια το χρόνο, την ίδια στιγμή που το μέσο μηνιαίο εισόδημα των νοικοκυριών είναι λιγότερο από 800 δολάρια. 

Το φοιτητικό κίνημα είχε τέτοια δυναμική που ανάγκασε την κυβέρνηση να κάνει κάποιες παραχωρήσεις. Έτσι, προέβη σε αύξηση κατά 10% του προϋπολογισμού για την παιδεία το 2012, έλαβε ορισμένα ενισχυτικά μέτρα για φοιτητές που αντιμετώπιζαν οικονομικά προβλήματα, χορήγησε περισσότερες υποτροφίες και μείωσε τα επιτόκια για τα δάνεια των σπουδαστών. Ωστόσο, οι φοιτητές από τότε ξεκαθάριζαν πως οι αλλαγές αυτές δεν επέλυαν το μεγάλο πρόβλημα που εντοπίζεται στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας και ζητούσαν ουσιαστικές διαρθρωτικές αλλαγές. Και ο αγώνας τους συνεχίστηκε.

Αύγουστος 2012 - Η μαχητική συνέχεια

Η άρνηση της κυβέρνησης να προβεί σε διαρθρωτικές αλλαγές στην παιδεία και η διαρκής διεύρυνση των ανισοτήτων από ένα εκπαιδευτικό και ελιτίστικο εκπαιδευτικό σύστημα που κρατάει από την εποχή του δικτάτορα Πινοσέτ δεν άργησε να φουντώσει και πάλι το κίνημα υπέρ της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης.

Δεκάδες χιλιάδες νέοι κατέβηκαν και πάλι πριν από λίγες μέρες στους δρόμους του Σαντιάγκο, στις μαζικότερες φοιτητικές κινητοποιήσεις από την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Η αστυνομία, με το πρόσχημα ότι οι διαδηλωτές δεν είχαν πάρει την απαιτούμενη άδεια για την πραγματοποίηση της διαδήλωσης, χρησιμοποίησε κάθε μέσο για να καταστείλει τις κινητοποιήσεις. Δακρυγόνα, αντλίες νερού, αστυνομική βία, ακόμα και πλαστικές σφαίρες χρησιμοποιήθηκαν ενάντια στη νεολαία που διαδήλωνε για τα δικαιώματά της. Πολύωρες και μεγάλης έκτασης συγκρούσεις με τους αστυνομικούς, συλλήψεις και τραυματισμοί ο απολογισμός των κινητοποιήσεων. "Σαν φοιτητές, κάναμε απόλυτα κατανοητό ότι παραμένουμε δυνατοί και ενωμένοι. Σήμερα για μας ήταν ένας θρίαμβος", λένε. Παρά την συνεχώς κλιμακούμενη καταστολή εκ μέρους της κυβέρνησης του αντιδραστικού προέδρου Sebastian Pinera, δεν το βάζουν κάτω. 

Την ίδια στιγμή, οι μαθητές της Χιλής έχουν προχωρήσει σε καταλήψεις πολλών σχολείων. Οι καταλήψεις αντιμετωπίζονται με πρωτοφανή βαρβαρότητα από τις ειδικές ομάδες των καραμπινιέρων. Σύμφωνα με πληροφορίες, τις τελευταίες εβδομάδες έχουν συλληφθεί πάνω από 250 μαθητές. Μάλιστα, υπάρχει σωρεία καταγγελιών για βάναυση μεταχείριση των συλληφθέντων μαθητών τους από τους αστυνομικούς, ακόμα δε και για σεξουαλική κακοποίησή τους.

Η κοινωνία και οι φοιτητές σε κοινό αγώνα

Το αίτημα της νεολαίας για ένα δημόσιο, δωρεάν εκπαιδευτικό σύστημα, που θα δίνει σε όλους ίσες ευκαιρίες, αγκαλιάστηκε και από την κοινωνία. Στη δυναμική του φοιτητικού κινήματος και την αποδοχή του από την κοινωνία, ο Pinera απαντά με αυταρχισμό. Όχι τυχαία ο πρόεδρος της Χιλής ψήφισε νόμο που ουσιαστικά ποινικοποιεί τις διαδηλώσεις, καθώς θεσπίζονται ποινές που φτάνουν μέχρι και τη φυλάκιση για τρία χρόνια σε συμμετέχοντες σε μορφές κινητοποιήσεων που περιλαμβάνουν από καταλήψεις δημόσιων κτιρίων και παρεμπόδιση κυκλοφορίας ή που χαρακτηρίζονται ως βίαιες από τις αρχές.

Ο πρόεδρος Pinera δηλώνει πως δεν πρόκειται να προχωρήσει στις μεταρρυθμιστικές αλλαγές που διεκδικεί η νεολαία, ανοίγοντας μια σκληρή αντιπαράθεση μαζί τους. Όχι άδικα, λοιπόν, βλέπει τις δημοσκοπήσεις να τον αναδεικνύουν ως τον λιγότερο δημοφιλή Χιλιανό ηγέτη από το 1990, όταν και η χώρα επέστρεψε στην δημοκρατία. 

"Η υπομονή των φοιτητών εξαντλήθηκε. Κάναμε πολλές προσπάθειες για να αρχίσουμε διάλογο με την κυβέρνηση και το κοινοβούλιο, αλλά ο υπουργός παιδείας χλευάζει συστηματικά το φοιτητικό κίνημα και δεν άκουσε καμία από τις προτάσεις μας", δήλωσε ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Φοιτητών των Πανεπιστημίων της Χιλής Γκαμπριέλ Μπόρις.

Οι νέοι της Χιλής κινητοποιούνται, αντιδρούν, αγωνίζονται, διεκδικούν, μάχονται και δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν μέχρι τη νίκη. "Θα συνεχίσουμε μέχρι να ξεφορτωθούμε την κληρονομιά της δικτατορίας. Η μόνη απάντηση στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η εκπαίδευση στη Χιλή είναι ένα σύστημα δημόσιο, δωρεάν και υψηλής ποιότητας", λένε. 

Το χιλιανό φοιτητικό κίνημα, ένα κίνημα που περιλαμβάνει όλη τη νεολαία, μαθητές και φοιτητές, που αγκαλιάζεται από γονείς και εκπαιδευτικούς και συνδέεται άρρηκτα με το σύνολο των κοινωνικών διεκδικήσεων, μας δείχνει το δρόμο. 

Συγγραφέας: left.gr

Σε κίνδυνο το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων;

Σε κίνδυνο υπάρχει πιθανότητα να τεθεί η λειτουργία του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων λόγω αδυναμίας του ιδρύματος να καλύψει χρωστούμενο ποσό από την ανέγερση φοιτητικής εστίας.

Ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων στις 17 Ιουλίου, με δεδομένη την αδυναμία του ιδρύματος να καλύψει το ποσό αυτό,  απέστειλε έκκληση για έκδοση απόφασης έκτακτης χρηματοδότησης προς το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.

Το θέμα ανέδειξαν στην Βουλή οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, Χρήστος Μαντάς, Μαρία Κανελλοπούλου, Θεανώ Φωτιόυ, Γιάννης Αμανατίδης, Τάσος Κουράκης.

Σε ανακοίνωσή τους τονίζουν πως "αν επιβεβαιωθεί ένα τέτοιο σενάριο οι επιπτώσεις  τόσο σε ακαδημαϊκό όσο και σε τοπικό επίπεδο θα είναι  καταστροφικές, ειδικά αυτή στιγμή που πολλές οικογένειες  δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα έξοδα φοίτησης των παιδιών και κάποια θα αναγκαστούν να διακόψουν τις σπουδές τους" και ζητούν να διασφαλιστεί η λειτουργία του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Το χρονικό.

Στις 15 Οκτωβρίου 2007 η Ζάππειος Επιτροπή αποφάσισε την ανέγερση φοιτητικής  εστίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Η ίδια η Ζάππειος  επιτροπή δεσμεύτηκε να χρηματοδοτήσει εξ ολοκλήρου το έργο αυτό καταθέτοντας μάλιστα υπέρ του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και πριν από τη δημοπράτηση του έργο ένα χρηματικό ποσό σε δεσμευμένο λογαριασμό.

Στις 21 Ιουλίου του 2008 προκηρύχθηκε ανοιχτός διαγωνισμός για την ανάθεση του έργου και σύμφωνα με την απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου εγκρίθηκε η κατοχύρωσή του στην εταιρία ‘ΙΟΝΙΟΣ ΤΕΧΝΙΚΗ ΑΕ’ με την οποία το Πανεπιστήμιο υπέγραψε σχετική σύμβαση στις 15 Δεκεμβρίου του 2008. Το έργο περαιώθηκε εμπρόθεσμα στις 31 Δεκεμβρίου του 2010, ωστόσο λόγω έλλειψης χρηματοδότησης από τη Ζάππειο Επιτροπή, δεν καταβλήθηκε στην εταιρία το ποσό των 276.149,29 Ευρώ για την τελική αποπληρωμή του έργου.

Η ίδια η Ζάππειος Επιτροπή δήλωσε προς το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων ότι δεν είναι σε θέση να καλύψει το ως άνω υπόλοιπο ποσό της χρηματοδότησης, λόγω της χαμηλής χρηματιστηριακής τιμής της μετοχής της ΕΤΕ.

Στις 2 Απριλίου 2012, κατόπιν αιτήσεως της εταιρίας ‘ΙΟΝΙΟΣ ΤΕΧΝΙΚΗ ΑΕ’ το Μονομελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων εξέδωσε την υπ’ αριθμό 182/2012 διαταγή πληρωμής ποσού 272.032,72 Ευρώ ενώ στις 27 Ιουνίου η εταιρία προέβη σε Δήλωση Επιβολής Κατάσχεσης στα χέρια τρίτου προς την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας για ποσό των 298.592,33 Ευρώ η οποία είναι άμεσα εκτελεστέα.

Πηγή: www.alterthess.gr

Όταν Ακούς «Υγειονομική Βόμβα» Ανθρώπινο Κρέας Μυρίζει

Ο εκφασισμός της κοινωνίας, που στη συγκεκριμένη περίπτωση εκπορεύεται από το κράτος, και ειδικά ο εκφασισμός της εργατικής τάξης, απαιτεί καθημερινό αγώνα ακόμα και για τα αυτονόητα

Από τότε που ξεκίνησε αυτή η βίαιη καπιταλιστική επίθεση ενάντια στους όρους της ζωής μας έχουμε δει πολλά εξιλαστήρια θύματα να περνάνε από τις τηλεοπτικές μας οθόνες με τελικό στόχο τη συνείδησή μας: για όλα φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι φορτηγατζήδες, οι ταξιτζήδες, οι λιμενεργάτες, οι φαρμακοποιοί, οι φοροφυγάδες «ελεύθεροι επαγγελματίες», οι αριστεροί, οι αντιεξουσιαστές, οι συνδικαλιστές, οι διαδηλωτές, οι απεργοί, οι μετανάστες, οι ασθενείς, και δη οι γυναίκες ασθενείς.

Η διαπόμπευση των «οροθετικών» γυναικών και ο εκδικητικός εγκλεισμός τους στις φυλακές Κορυδαλλού είναι μία ακόμα πράξη στην προσπάθεια του κράτους και του κεφαλαίου να στρέψουν την οργή και την απελπισία της εργατικής τάξης στα πιο αδύναμα κομμάτια αυτής της ίδιας τάξης. Το σώμα των γυναικών, εξάλλου, αποτέλεσε ιστορικά ένα πεδίο εκμετάλλευσης, χλευασμού και πειθάρχησης από την πλευρά της εξουσίας. Η εποχή από τον 15ο έως τον 17ο αιώνα σημαδεύτηκε από το «κυνήγι των μαγισσών» που άφησε πίσω του χιλιάδες δολοφονημένες γυναίκες σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το «κυνήγι των μαγισσών» ήταν ένα ακόμα αιματηρό επεισόδιο στη διαδικασία επιβολής του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, μια διαδικασία λεηλασίας, βίας και φωτιάς. Έτσι και σήμερα: η πιο άγρια λεηλασία των μεταπολεμικών χρόνων συνοδεύεται από τη σωματική και ηθική εξόντωση των πιο περιθωριοποιημένων συνανθρώπων μας, των τοξικομανών γυναικών και αντρών, των πορνών και φυσικά των μεταναστριών και των μεταναστών.

Οι πολιτικοί εκπρόσωποι των Μνημονίων, με προεξάρχοντες τους υπουργούς υγείας και δημόσιας τάξης, έδωσαν τον τόνο: «Να απελαθούν οι αλλοδαπές, φορείς του AIDS», «Το θέμα των μολυσμένων με τον ιό HIV ιερόδουλων της Αθήνας είναι μια απασφαλισμένη υγειονομική βόμβα που απειλεί την ελληνική κοινωνία», «Η μετάδοση γίνεται από την παράνομη μετανάστρια στον Έλληνα πελάτη, στην ελληνική οικογένεια»! Η σκυτάλη πέρασε στους φυσικούς αποδέκτες: οι δυνάμεις της τάξης και της ασφάλειας μαζί με γιατρούς του ΚΕΕΛΠΝΟ αρχίζουν το κυνηγητό στο κέντρο της Αθήνας. Όσες άτυχες γυναίκες πέφτουν στα χέρια τους μεταφέρονται σε αστυνομικά τμήματα. Μέσα στα αστυνομικά τμήματα και χωρίς τη συγκατάθεση των γυναικών οι γιατροί τις υποβάλλουν σε, αμφισβητούμενα για την αξιοπιστία τους, τεστ για HIV. Καταπατώντας το ιατρικό απόρρητο, οι γιατροί παραδίδουν τα αποτελέσματα των τεστ στις αστυνομικές αρχές. Όσες γυναίκες βρίσκονται θετικές στον ιό HIV, βάσει πάντα των αμφισβητούμενων τεστ, φωτογραφίζονται και οι φωτογραφίες τους μαζί με τα προσωπικά τους στοιχεία αναρτώνται στην ιστοσελίδα της ΕΛΑΣ. Αμέσως μετά παίρνουν τη σκυτάλη τα καθεστωτικά ΜΜΕ και επιδίδονται σε αυτό που ξέρουν καλά να κάνουν: κανιβαλίζουν τα ρημαγμένα σώματα και τις τσακισμένες ψυχές αυτών των γυναικών που, προς μεγάλη απογοήτευση των ενορχηστρωτών του κανιβαλισμού, είναι στην πλειοψηφία τους Ελληνίδες και όχι παράνομες μετανάστριες. Η δικαιοσύνη βάζει την τελική σφραγίδα στην κατασκευή του εσωτερικού εχθρού, από τον οποίο μόνο το κράτος μπορεί να μας προστατεύσει: οι γυναίκες φυλακίζονται διότι κατηγορούνται για «σκοπούμενη βαριά σωματική βλάβη». Επίτηδες κόλλησαν AIDS, επίτηδες εκδίδονταν, επίτηδες «πήγαιναν» με αξιότιμους Έλληνες οικογενειάρχες, επίτηδες πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους χωρίς προφυλάξεις, επίτηδες, επίτηδες, επίτηδες...

Πάντα σε αυτή την κοινωνία του θανάτου οι περιθωριοποιημένοι άνθρωποι έχουν την απόλυτη ευθύνη για την «κατάντια» τους...

Ως Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών θεωρούμε ότι είναι καθήκον μας να πάρουμε δημόσια θέση πάνω στο ζήτημα των γυναικών που φυλακίστηκαν με γνώμονα τα αμφισβητούμενα θετικά αποτελέσματα ενός τεστ HIV. Μας εξοργίζει το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή βρίσκονται στη φυλακή, όπου αρχικά δεν τις άφηναν καν να προαυλίζονται, υπό άθλιες συνθήκες υγιεινής, χωρίς την κατάλληλη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χωρίς τα στοιχειώδη για την επιβίωσή τους, με τη ρατσιστική κοινωνική κατακραυγή να στρέφεται όχι μόνο εναντίον τους αλλά και εναντίον των οικογενειών και των παιδιών τους. Γνωρίζουμε ότι η αλληλεγγύη μας προς αυτές δεν αρκεί. Ο εκφασισμός της κοινωνίας, που στη συγκεκριμένη περίπτωση εκπορεύεται από το κράτος, και ειδικά ο εκφασισμός της εργατικής τάξης, απαιτεί καθημερινό αγώνα ακόμα και για τα αυτονόητα. Οι εργατικοί αγώνες στερούνται περιεχομένου εάν παραμένουν αδιάφοροι απέναντι στον κοινωνικό κανιβαλισμό, εάν παραμένουν συντεχνιακά κλειστοί και δεν μπορούν να συναντηθούν με άλλα υποκείμενα που εξοντώνονται από τις στρατηγικές του κράτους ή από τις φασιστικές συμμορίες, όπως συμβαίνει με τις «οροθετικές» γυναίκες και τους μετανάστες. Γι’ αυτό καλούμε όλα τα σωματεία και τις εργατικές συλλογικότητες να καταγγείλουν δημόσια την κρατική στρατηγική που οδηγεί τις φυλακισμένες «οροθετικές» γυναίκες σε φυσική και ηθική εξόντωση.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΩΝ «ΟΡΟΘΕΤΙΚΩΝ» ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΠΑΥΣΗ ΤΗΣ ΔΙΩΞΗΣ ΤΟΥΣ

Τραπεζικός λογαριασμός για την οικονομική ενίσχυση των γυναικών:

Εθνική Τράπεζα / λογ. Ταμιευτηρίου

040/723528-36 / IBAN GR7901100400000004072352836/ETHNGRAA

ΠΗΓΗ: rednotebook.gr

Ένα αθόρυβο κοινωνικό ιατρείο

Του Παναγιώτη Χριστοδούλου

Το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης στην Πάτρα είναι ένα …αθόρυβο κοινωνικό ιατρείο. Δεν πρωταγωνιστεί σε πάνελ συζητήσεων, στο Ίντερνετ, σε δελτία τύπου. Ακόμα και η τοποθεσία του, στην πλατεία εργατικών κατοικιών, είναι μια ήσυχη τοποθεσία. Είναι σιωπηλό γιατί κάπως έτσι ξεκίνησε. Η ιδέα να δημιουργηθεί δημιουργίας ένα κοινωνικό ιατρείο στην Πάτρα δεν ήταν καινούρια. Είχαν επιχειρηθεί αρκετές βροντερές προσπάθειες την τελευταία διετία - από φοιτητές Ιατρικής, από λαϊκές συνελεύσεις, από το κίνημα των Αγανακτισμένων, από νοσοκομιακούς γιατρούς. Ειρωνικό ίσως, αλλά η μόνη αθόρυβη προσπάθεια ήταν αυτή που τελικά είχε επιτυχία. Πριν από 8 μήνες, και έπειτα από πρόταση γιατρών στο ΔΣ του Ιατρικού Συλλόγου Πάτρας, συγκλήθηκε μια μαζική σύσκεψη. Εθελοντές γιατροί και νοσηλευτές, η Ένωση Νοσοκομειακών Ιατρών Αχαϊας, η ομάδα Γενικών Γιατρών του νομού, το Πανεπιστήμιο, και φυσικά ο Ιατρικός Σύλλογος Πάτρας αποφάσισαν την δημιουργία ενός κοινωνικού ιατρείου αλλυλεγγύης το οποίο θα λειτουργούσε εθελοντικά και θα ήταν ανοιχτό για κάθε άνεργο και ανασφάλιστο, έλληνα ή μετανάστη. Η δημιουργία συνδυάστηκε με την ίδρυση του κοινωνικού φαρμακείου Πάτρας. Με τη συμβολή του Δήμου Πατρών και την παραχώρηση χώρου ξεκίνησε εδώ και δύο μήνες η λειτουργία του. Αθόρυβα, όπως και η πρώτη συνέλευσή του... Τα πράγματα ειδικά στην αρχή δεν ήταν εύκολα. Λίγος κόσμος ήξερε την ύπαρξή του, ενώ το πρόγραμμα λειτουργίας δούλευε δύσκολα. Τους πρώτους δύο μήνες η λειτουργία του ήταν αποθαρρυντική. Παρ΄ όλα αυτά, χάρη στην επίμονη προσπάθεια των εθελοντών το Κοινωνικό Ιατρείο κατάφερε να αποκτήσει πρόσωπο. Δειλά δειλά, όλο και περισσότερος κόσμος έκανε την εμφάνισή του , το πρόγραμμα συμπληρωνόταν με περισσότερους εθελοντές και τώρα πλέον μπορεί να λειτουργεί κανονικά και να παρέχει πρωτοβάθμια περίθαλψη σε σημαντικό αριθμό κατοίκων της περιοχής, καθώς, συν τοις άλλοις, γύρω του αναπτύχθηκε σταδιακά ένα δίκτυο ιδιωτών γιατρών από όλες τις ειδικότητες, ώστε να καλύπτονται ανάγκες που δεν μπορούσαν να καλυφθούν στο χώρο του κοινωνικού ιατρείου. Φυσικά δεν έχουν λυθεί όλα τα προβλήματα, και καθημερινά προκύπτουν καινούρια. Τώρα πια, όμως, υπάρχει η δυνατότητα να εντοπίζονται, να συζητιούνται και να αντιμετωπίζονται. Μετά από 8 μήνες, διαπιστώνουμε ότι το να λειτουργεί μια δομή κοινωνικής αλλυλεγγύης είναι πολύ πιο δύσκολο απ΄ ό,τι φαίνεται. Ίσως είναι η πιο επίπονη κινηματική διαδικασία, καθώς χρειάζεται προσωπική αφιέρωση, συνέπεια, οργανωτικότητα και την ισότιμη συμμετοχή όλων. Πρόκειται, ωστόσο, για μια διαδικασία που προσφέρει ένα διαφορετικό παράδειγμα κοινωνικών και ανθρώπινων σχέσεων, οι οποίες δεν υπακούουν στην λογική της αγοράς και του κέρδους. Αλλά και για μια διαδικασία αποτελεσματική ως εμπόδιο στον ερχομό μιας κοινωνίας της ζούγκλας. Είναι συγκινητικό όταν βλέπεις απελπισμένους ανθρώπους, απολυμένους και εξαθλιωμένους από την πολιτική του μνημονίου, να αντιλαμβάνονται ότι δεν είναι μόνοι τους. Και αυτός είναι ο σημανιικότερος ρόλος του Κοινωνικού Ιατρείου. Γι΄ αυτό παραμένει αθόρυβο σε σχεση με κάποια επικοινωνιακά, δήθεν αλληλέγγυα εγχειρήματα κοινωνικών κανίβαλων φασιστικής έμπνευσης. Γιατί σκοπός του είναι να συμβάλει στο να κρατηθεί όρθια η κοινωνία, να μη σκύψουν το κεφάλι οι από κάτω και να προχωρήσουν ενωμένοι προς ένα καλύτερο μέλλον. Υ.Γ:. Το κοινωνικό ιατρείο συνεχίζει να λειτουργεί αθόρυβα κάθε Δευτέρα και Τετάρτη 6 με 8, και κάθε Σάββατο 10 με 12. Ο Παναγιώτης Χριστοδούλου είναι μέλος της συντονιστικής ομάδας του Κοινωνικού Ιατρείου Αλληλεγγύης Πάτρας ΠΗΓΗ: rednotebook.gr

Μαδρίτη: "Είμαστε όλοι ανθρακωρύχοι!"

Oι ισπανοί ανθρακωρύχοι το βράδυ της Τρίτης πραγματοποίησαν νυχτερινή πορεία στη Μαδρίτη υπό το φως των φακών του προστατευτικού κράνους τους.

Τους ανθρακωρύχους υποδέχτηκαν δεκάδες χιλιάδες Ισπανοί στη Μαδρίτη. Το ενθουσιώδες πλήθος του κόσμου βρέθηκε στην κεντρική πλατεία Puerta del Sol με σύνθημα «Είμαστε όλοι ανθρακωρύχοι». Οι ανθρακωρύχοι έφτασαν από τις βόρειες και νότιες περιοχές της χώρας με τα πόδια, διανύοντας χιλιάδες χιλιόμετρα, για να πάρουν μέρος στη μεγάλη διαδήλωση του κλάδου που θα πραγματοποιηθεί σήμερα στο υπουργείο Βιομηχανίας, στην οποία τα συνδικάτα περιμένουν 25.000 διαδηλωτές.

Υπενθυμίζεται ότι οι ανθρακωρύχοι της βόρειας Ισπανίας βρίσκονται σε κινητοποιήσεις εδώ και εβδομάδες διαμαρτυρόμενοι για τις περικοπές στις επιδοτήσεις προς τη βιομηχανία άνθρακα κατά το 2012 σε 111 εκατ. ευρώ από 301 εκατ. ευρώ το 2011. Σύμφωνα με τους ανθρακωρύχους, αυτό σημαίνει ότι θα χαθούν 30.000 θέσεις εργασίας είτε άμεσα είτε έμμεσα. Άλλωστε πολλά ορυχεία της Ισπανίας έχουν κλείσει σταδιακά τα τελευταία είκοσι χρόνια.

Την ίδια ώρα, ο πρωθυπουργός της χώρας, Μαριάνο Ραχόι, ανακοίνωσε σήμερα ένα πακέτο λιτότητας και εξαθλίωσης των εργαζομένων.

ΠΗΓΗ : LEFT.GR

Ισπανία: μια ιστορία με προδιαγεγραμμένο τέλος

Παρά το γεγονός πως ο Ισπανός πρωθυπουργός Ραχόι εφάρμοσε πιστά πολιτική λιτότητας τα τελευταία χρόνια, με σκοπό να αποφευχθεί η ένταξη της χώρας στο μηχανισμό στήριξης, σήμερα η ισπανική κυβέρνηση κατέθεσε και επισήμως αίτημα προς τους Ευρωπαίους εταίρους για στήριξη των τραπεζών της.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο Ισπανός υπουργός Οικονομικών, κ. Λουίς ντε Γκίντος και οι ομόλογοί του από την Ευρωζώνη αναμένεται να καταλήξουν σε συμφωνία για τους όρους της δανειακής σύμβασης στη συνεδρίαση του Eurogroup στις 9 Ιουλίου. Το ποσό της οικονομικής βοήθειας στην Ισπανία, που θα καθορισθεί σε μεταγενέστερο στάδιο, απαιτείται να είναι αρκετό, ώστε να καλύψει πρωτίστως τις ανάγκες των τραπεζών (!).

Πώς, όμως, οδηγήθηκε ως εδώ και η Ισπανία;

Η Ισπανία κάποτε υπήρξε το "καμάρι της Ευρώπης". Κατά τη δεκαετία του 2000 παρουσίαζεεξαιρετικές οικονομικές επιδόσεις, καθώς ήταν μία χώρα με πολύ «υγιή» δημοσιονομικά στοιχεία. Ενδεικτικά, το 2007 το χρέος της ήταν περίπου στο 30% του ΑΕΠ, ενώ από το 2000 έως το 2008 είχε ελάχιστο έλλειμμα ή και πλεόνασμα για αρκετά χρόνια πριν από την κρίση. Ωστόσο, ενώ το δημόσιο χρέος της ήταν παραδειγματικό, οι ισπανικές τράπεζες διαδραμάτισαν σημαίνοντα ρόλο στην ανάπτυξη της "φούσκας" δια της τακτικής τους να παρέχουν ακρίτως πιστώσεις στις κατασκευαστικές επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά.

Ηττήθηκε για μία ακόμη φορά η προληπτική λιτότητα

Η κυβέρνηση Ραχόι, προκειμένου να μην εισέλθει η χώρα στο μηχανισμό στήριξης, ακολούθησε ένα αρκούντως φιλόδοξο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, το οποίο, τελικά, οδήγησε τη χώρα σε δημοσιονομικό αδιέξοδο, βυθίζοντας την στην ύφεση και την ανεργία. Σημειωτέον ότι, ο κ. Ραχόι εξελέγη έχοντας ως προεκλογικό πρόγραμμα την αυστηρή λιτότητα, τον περιορισμό του δημόσιου τομέα, την απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων κλπ, η δε εκλογική του νίκη χαιρετίστηκε θερμά από τον κ. Σαμαρά, ο οποίος, ακολουθώντας το "πρότυπο" Ραχόι, αποφάσισε να έχει και αυτός ως προεκλογικό του πρόγραμμα την αποτελεσματική εφαρμογή του Μνημονίου, ήτοι απολύσεις, απορρύθμιση του εργατικού δικαίου, ιδιωτικοποιήσεις και συρρίκνωση του δημοσίου τομέα.

Το σύνθημα «θα βγούμε από την κρίση με τις δικές μας δυνάμεις», που είχε ως προμετωπίδα ο κ. Ραχόι, διαψεύδεται σήμερα πικρά. Αποδεικνύεται, μάλιστα, περίτρανα ότι τα μέτρα λιτότητας που είχε προτείνει ο κ. Καραμανλής πριν από τις εκλογές του 2009, καθώς και τα μέτρα που "όφειλε" να λάβει το ΠΑΣΟΚ, όπως συχνά-πυκνά μας υπενθυμίζει ο κ. Σαμαράς, ένα μόνο πράγμα θα πετύχαιναν: να οδηγήσουν την Ελλάδα μια ώρα αρχύτερα στο ΔΝΤ και τη χρεοκοπία. Διαψεύδεστε, λοιπόν, κ. Σαμαρά, όλοι όσοι υποστηρίζατε ότι τα μέτρα λιτότητας «εξυγιαίνουν» τα δημόσια οικονομικά...

 

Η προσφυγή και του "καλού μαθητή", της Ισπανίας, στο μηχανισμό στήριξης, καταδεικνύει τονευρωπαϊκό χαρακτήρα της κρίσης. Η ισπανική κυβέρνηση, όπως η ελληνική, η πορτογαλική και η ιρλανδική, ζητούν από το λαό να θυσιαστεί για να λάβουν χρήματα οι τράπεζες. Του ζητούν να πληρώσουν χρέη που οι ευρωπαϊκές τράπεζες και η ακολουθούμενη νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική δημιούργησαν, όχι ο λαός.

Όπως αναφέρει το δελτίο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, "η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να συνεχίζει να ενισχύει, διά της σιωπηρής παρακολούθησης των εξελίξεων και της σημερινής κατάστασης, την αδιέξοδη πολιτική της ΕΕ. Απαιτείται ριζική αλλαγή της ασκούμενης πολιτικής, με προσανατολισμό στην ενίσχυση της ανάπτυξης και της απασχόλησης, μέσω της αλλαγής του ρόλου της ΕΚΤ και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, ευρωπαϊκή ρύθμιση των χρεών που θα βάλει τέλος στην ασυδοσία των αγορών, με ταυτόχρονη αλλαγή της αρχιτεκτονικής του χρηματοπιστωτικού συστήματος".

Περισσότερα για την Ισπανία στο άρθρο "Η τράπεζα δεν είμαστε όλοι" .

ΠΗΓΗ: http://www.left.gr/

Αντιφασιστικά συλλαλητήρια σε όλη την Ελλάδα

 Παρασκευή 8 Ιουνίου, μέρα πανελλαδικής αντιφασιστικής δράσης

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 30/5 ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΤΙΣ 9:00

Η μαζική παρουσία φοιτητών, πανεπιστημιακών και εργαζόμενων στα ΑΕΙ στην πόλη των Ιωαννίνων, όπου έλαβε χώρα η 69η Σύνοδος Πρυτάνεων, έδειξε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τη συνολική αντιπαράθεση της πανεπιστημιακής κοινότητας με την εφαρμοζόμενη νεοφιλελεύθερη πολιτική στο χώρο της Γ’βάθμιας εκπαίδευσης.

 Η παράσταση διαμαρτυρίας έξω από το ξενοδοχείο όπου γινόταν η Σύνοδος συνοδεύτηκε από άγρια καταστολή των διαδηλωτών από τις δυνάμεις των ΜΑΤ, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά μια εργαζόμενη αλλά και πολλοί άλλοι διαδηλωτές να μεταφερθούν στο νοσοκομείο της πόλης καθώς και να συλληφθεί ένας φοιτητής.

Ως Αριστερή Ενότητα Ιατρικής Ιωαννίνων δηλώνουμε την αλληλεγγύη και τη συμπαράστασή μας στο συμφοιτητή μας που αντιμετωπίζει την Τετάρτη 30/5 κατηγορίες λόγω της συμμετοχής του στη διαδήλωση της 69ης Συνόδου Πρυτάνεων και καλούμε όλες και όλους τους φοιτητές/τριες των Ιωαννίνων στην παράσταση διαμαρτυρίας στο Δικαστικό Μέγαρο στις 9:00.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ. 

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ.

Φοιτητικές εκλογές: Άνοδο της Αριστεράς και κατάρρευση της ΠΑΣΠ καταγράφουν οι κάλπες

Σημαντική άνοδο παρουσιάζουν τα σχήματα και οι παρατάξεις της Αριστεράς, ενώ οι δυνάμεις του δικομματισμού σημειώνουν πτώση, με πιο χαρακτηριστική την περίπτωση της ΠΑΣΠ, η οποία κυριολεκτικά καταρρέει

Τα ποσοστά αποχής αυξήθηκαν σημαντικά, αφού σε 100 από τους 196 φοιτητικούς συλλόγους, ψήφισαν 2.194 λιγότεροι φοιτητές από πέρυσι. Τη μεγαλύτερη εκλογική άνοδο παρουσιάζει η Αριστερή Ενότητα, αυξάνοντας το ποσοστό της κατά 3.4% στα ΑΕΙ. ΠΚΣ και ΕΑΑΚ αύξησαν τα ποσοστά τους κατά 1,1% και 2.5%, αντίστοιχα Στη σχολή των ΜΜΕ στη Θεσσαλονίκη, στο τμήμα Τηλεπικοινωνιών και στο τμήμα Χωροταξίας στο Βόλο, στην Αρχιτεκτονική της Πάτρας, στο Βιολογικό του Ηρακλείου και σε μία σειρά άλλες σχολές η Αριστερή Ενότητα αναδείχθηκε σε πρώτη δύναμη, ενώ η καταγραφή της στη Νομική, όπου ανέβηκε στη δεύτερη θέση, αποτελεί σημαντική παρακαταθήκη για το μέλλον. "Οι πολιτικές του Μνημονίου απονομιμοποιήθηκαν και στα Πανεπιστήμια, με τη Ριζοσπαστική Αριστερά να εμφανίζεται ως το αντίπαλο δέος στη προσπάθεια απαξίωσης του δημοσίου Πανεπιστημίου και διάλυσης της εργασιακής προοπτικής των νέων", επισημαίνει σε ανακοίνωσή της η Νεολαία Συνασπισμού. Αν και η εκλογική διαδικασία κύλησε ομαλά σε σχέση με άλλες χρονιές, δεν έλειψαν για ακόμη μια φορά οι πρακτικές επιβολής, τραμπουκισμού και επίδειξης δύναμης από πλευράς της φοιτητικής παράταξης της ΝΔ, της ΔΑΠ, η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις δεν δίστασε να επιχειρήσει να νοθεύσει τη διαδικασία.

Ανακοίνωση της Νεολαίας Συνασπισμού για την επίθεση της αστυνομία στην ΑΣΟΕΕ κατά τη διάρκεια των φοιτητικών εκλογών

Δεκάδες μηχανές της ομάδας ΔΕΛΤΑ εισέβαλαν στο χώρο του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Αθήνας, την Πέμπτη τα ξημερώματα, ξυλοκοπώντας φοιτητές που βρίσκονταν στο χώρο κατά τα διάρκεια της καταμέτρησης των αποτελεσμάτων των φοιτητικών εκλογών. Την ίδια στιγμή δεκάδες ασφαλίτες είχαν περικυκλώσει τον χώρο της ΑΣΟΕΕ. Οι πρακτικές αυτές μόνο σε παρακρατικούς μηχανισμούς παραπέμπουν, καθοδηγούμενους από την ακροδεξιά, οι οποίες έχουν και συγκεκριμένο στόχο. 

Μετά τη Μεταπολίτευση το 1974, είναι η πρώτη φορά όπου η αστυνομία επιχειρεί να εισβάλλει σε πανεπιστημιακό χώρο κατά τη διάρκεια διεξαγωγής φοιτητικών εκλογών. Υπενθυμίζουμε προς πάσα κατεύθυνση πως οι δημοκρατικές και οι συλλογικές διαδικασίες του φοιτητικού κινήματος έχουν κατακτηθεί με αίμα και αγώνες χιλιάδων.

 Ως Νεολαία Συνασπισμού καλούμε το φοιτητικό κίνημα να προστατέψει τη δημοκρατία και τα κεκτημένα των φοιτητικών συλλόγων ενάντια στις από κοινού οργανωμένες επιθέσεις αστυνομίας και παρακράτους.

Αποτελέσματα φοιτητικών εκλογών 2012

ΙΑΤΡΙΚΗ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

 ΨΗΦΙΣΑΝ  :   461 (+48)

ΔΑΠ            :   231 (+49)

ΠΚΣ           :     80  (+7)

ΕΑΑΚ         :    51  (+11)

ΑΡ.ΕΝ.       :     30 (+4)

ΠΑΣΠ         :    29  (-23)

ΑΓ. ΚΙΝ.     :    24 (+7)

Τα αλλάζουμε όλα και στο Πανεπιστήμιο

Στις 6 Μαΐου η ριζοσπαστική Αριστερά με το ΣΥΡΙΖΑ έδειξε πως, όταν ο κόσμος της εργασίας και της νεολαίας αντιστέκεται, διεκδικεί και αγωνίζεται, τελικά κερδίζει. Τόσο το γεγονός της διεξαγωγής εκλογών, όσο και το ίδιο το αποτέλεσμα έφεραν στον προσκήνιο τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις των υποτελών αυτής της κοινωνίας. Τώρα ήρθε η σειρά της ριζοσπαστικής Αριστεράς και στις Σχολές μας!

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές συνδέονται, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, με τα προβλήματα της κοινωνίας και του κόσμου της εργασίας. Η παρέμβαση της ριζοσπαστικής Αριστεράς στις σχολές, μέσω των σχημάτων της Αριστερής Ενότητας, κατέδειξε την ανάγκη κινητοποιήσεων κατά του νόμου Διαμαντοπούλου, μα κυρίως, κινητοποιήσεων για την ανατροπή του Μνημονίου και των πολιτικών που αυτό υπαγορεύει. Στις φοιτητικές εκλογές θα πρέπει να αποτυπωθεί με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο πως τα κόμματα του δικομματισμού και του Μνημονίου στις σχολές (ΠΑΣΠ/ ΠΑΣΟΚ, ΔΑΠ-ΝΔΦΚ/ΝΔ ) δεν έχουνε κανένα ρόλο στους κοινωνικούς μας χώρους. Είναι εκείνες οι παρατάξεις που τόσο καιρό βασίστηκαν στην αποπολιτικοποίηση των δομών του Φοιτητικού Συλλόγου, εισήγαγαν ακραίες λογικές, έφτιαξαν επί χρόνια τον ορισμό της έννοιας του πελατειακού συστήματος. Για όλους αυτούς τους λόγους, οι παρατάξεις αυτές είναι υπεύθυνες για τον εκφυλισμό των δημοκρατικών διαδικασιών.   

Η ανάδειξη και η ενίσχυση της ριζοσπαστικής Αριστεράς στις σχολές θα δείξει πως ο κόσμος της νεολαίας αποστρέφεται και απορρίπτει αυτές τις πρακτικές στους κοινωνικούς του χώρους, όπως έγινε και στην κοινωνία λίγες μέρες πριν. Στις 16 Μαΐου, λοιπόν, ψηφίζουμε Αριστερή Ενότητα για να αποτυπωθεί αυτή η κοινωνική αλλαγή και στα Πανεπιστήμια. Με άλλα λόγια, επικροτούμε τις θέσεις μιας παράταξης που επιδιώκει τον εκδημοκρατισμό των διαδικασιών του φοιτητικού συνδικαλισμού και, την ίδια στιγμή, οικοδομεί από σήμερα δομές αλληλεγγύης μέσα στις σχολές, σε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ήδη από σήμερα το κοινωνικό αντιπαράδειγμα για το πανεπιστήμιο.

Μάνια Σωτηροπούλου

Ανακοίνωση της Νεολαίας Συνασπισμού για τις Φοιτητικές Εκλογές της 16ης Μάη

Οι φοιτητικές εκλογές στις 16 του Μάη,έρχονται σε μια περίοδο που ο κόσμος της εργασίας και η νεολαία ξαναβρίσκουν την ελπίδα τους.

Η μεγάλη άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ και ταυτόχρονα η εκλογική καθίζηση των κομμάτων του μνημονίου,στις βουλευτικές εκλογές,έσπασε τις βεβαιότητες.Αποδείχθηκε ότι κανένας αντίπαλος δεν είναι ανίκητος και κανένας εκβιασμός δεν μπορεί να υπερισχύσει όταν έρχονται στο προσκήνιο οι κοινωνικές ανάγκες.

Η σπουδάζουσα νεολαία,είναι αυτή που βιώνει στο σήμερα τη διάψευση των προσδοκιών και καταδικάζεται σε ένα μέλλον χωρίς εργασιακά δικαιώματα,με μισθούς 360 ευρώ,μόνο και μόνο για να υπηρετηθεί ο «εθνικός στόχος» της ανταγωνιστικότητας.

Το φοιτητικό κίνημα,έδωσε τη μάχη τους τελευταίους μήνες απέναντι στο νόμο-ταφόπλακα για το δημόσιο πανεπιστήμιο.Ο νόμος Διαμαντοπούλου που τον Αύγουστο ψηφίστηκε από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ,σήμερα είναι πλήρως απονομιμοποιημένος μετά από τον αγώνα της πανεπιστημιακής κοινότητας ενώ η υπουργός που συνέδεσε το όνομα της με αυτόν,βρίσκεται τώρα-μαζί με τους ακροδεξιούς συμμάχους της-στο πολιτικό περιθώριο.

Οι παρατάξεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ,έκαναν τα πάντα για να κρατήσουν τους συλλόγους αδύναμους και υποταγμένους στις επιθυμίες των κομμάτων τους.Για χρόνια,απαξιώνουν τις συλλογικές διαδικασίες,στήνουν πελατειακά δίκτυα και ενίοτε μπερδεύουν το φοιτητικό συνδικαλισμό με τον γηπεδικό χουλιγκανισμό.

Σήμερα όμως,τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν.Η συντριπτική ήττα του παλαία ποτέ κραταιού δικομματισμού στην κοινωνία,αποδεικνύει ότι τίποτα δεν μπορεί να μείνει όπως πρίν.

Οι δυνάμεις της ενωτικής ριζοσπαστικής αριστεράς,που πρωτοστάτησαν στους αγώνες για την υπεράσπιση του δημόσιου πανεπιστημίου και την ανασυγκρότηση των δομών του φοιτητικού κινήματος,αποτελούν το πλέον συνεπές αντίπαλο δέος στην κυριαρχία των ΔΑΠ-ΠΑΣΠ στις σχολές.

Η στήριξη των ψηφοδελτίων της ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ στα ΑΕΙ και ΤΕΙ θα δώσει δύναμη στις δυνάμεις που παλεύουν για την ενότητα της φοιτητικής αριστεράς και θα αποτελέσει ένα ακόμα βήμα για την συνολική ήττα των δυνάμεων του δικομματισμού.

Το πρώτο βήμα για το τέλος του δικομματισμού στην κοινωνία,έγινε.

Καιρός να τελειώνουμε με το δικομματισμό και στις σχολές.

16 Μάη ψηφίζουμε Αριστερή Ενότητα σε ΑΕΙ-ΤΕΙ

Η ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΡΓΙΑ!

Σικάγο 1886: Τα εργατικά συνδικάτα των ΗΠΑ αποφάσισαν την έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων για το οκτάωρο, ωθούμενα από τις επιτυχημένες διεκδικήσεις των καναδών συντρόφων τους. Στην απεργία πήραν μέρος περίπου 350.000 εργάτες σε 1.200 εργοστάσια των ΗΠΑ. Την Πρωτομαγιά του 1886 έγινε στο Σικάγο η πιο μαχητική πορεία, με τη συμμετοχή 90.000 ανθρώπων. Το πρώτο αίμα χύθηκε δύο ημέρες αργότερα έξω από το εργοστάσιο ΜακΚόρμικ στο Σικάγο. Απεργοσπάστες προσπάθησαν να διασπάσουν τον απεργιακό κλοιό και ακολούθησε συμπλοκή. Η Αστυνομία και οι μπράβοι της επιχείρησης επενέβησαν δυναμικά. Σκότωσαν τέσσερις απεργούς και τραυμάτισαν πολλούς, προκαλώντας οργή στην εργατική τάξη της πόλης 


Τα τελευταία δύο χρόνια, έχουν ξεθεμελιωθεί μια σειρά εργασιακών δικαιωμάτων, που κατακτήθηκαν μέσα από αγώνες: το οκτάωρο, οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, οι αξιοπρεπείς μισθοί και συντάξεις. Επιπλέον, η επίθεση σε υγεία και παιδεία είναι πρωτοφανούς έντασης με αποτέλεσμα την κατάρρευση αυτού που μέχρι τώρα αποκαλούνταν κοινωνικό κράτος. 
Σε ότι αφορά στη νεολαία, όπου και εφαρμόζονται συνήθως πρώτα τα αντεργατικά μέτρα, η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη. Ήδη η ανεργία έχει εκτιναχθεί σε ποσοστό-ρεκόρ, χωρίς να συνυπολογίζονται οι νέοι που αναζητούν πρώτη φορά δουλειά, οι εργαζόμενοι της μαύρης εργασίας και όσοι εργάζονται με το νέο βασικό μισθό της πείνας και της εξαθλίωσης. Με το σύμφωνο της πρώτης απασχόλησης, ακόμα και εργαζόμενοι με πλήρες ωράριο απολαμβάνουν μηδαμινά δικαιώματα και το συγκλονιστικό ποσό των 429 ευρώ!

Απέναντι στον εκβιασμό της πείνας και της εξαθλίωσης, της ηττοπάθειας και της ατομικής ευθύνης και ενοχής, οι εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι, Έλληνες και μετανάστες, είναι επιτακτική ανάγκη να αποκτήσουμε φωνή και πρόσωπο τώρα. Να πάψουμε να είμαστε ψηφία σε στατιστικές αναλύσεις, να δυναμώσουμε μικρούς και μεγάλους αγώνες που ξεπηδούν καθημερινά δίπλα μας, ώστε να συναντηθούμε με εργαζόμενους του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, με απολυμένους και ανέργους με σκοπό ένα ξεσηκωμό για μια ριζικά διαφορετική πορεία σε πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο.

Αυτό που χρειάζεται είναι μια ριζική ρήξη με τις πολιτικές του νεοφιλελευθερισμού, μια ριζική αλλαγή πλεύσης και αυτό ακριβώς όμως είναι αυτό που φοβούνται. Αυτό σίγουρα περνάει μέσα από τις εκλογές, γιατί θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό τη συγκυρία στην οποία θα κληθούμε να ζήσουμε την επόμενη μέρα, αλλά όχι μόνο μέσα από εκεί. Ο κόσμος εκείνος, που έδωσε το ηχηρό παρόν στους μεγάλους κινηματικούς κόμβους όλου του προηγούμενου διαστήματος, που γέμισε το κέντρο της Αθήνας και όλων των επαρχιακών πόλεων στις 12 Φλεβάρη, πρέπει να βγει πάλι μποροστά, να συνεχίσει και να δυναμώσει τις εστίες αντίστασης, να δώσει υπόσταση στην αμφισβήτησή του απέναντι στη νεοφιλελεύθερη πολιτική, να κάνει την Ελλάδα φάρο για τους αγώνες των λαών της Ευρώπης και του κόσμου ενάντια στα μέτρα λιτότητας που επιβάλλονται. Μόνο με το λαϊκό παράγοντα στο προσκήνιο μπορεί να ανατραπεί αυτή η ακραία νεοφιλελεύθερη επίθεση κατά του συνόλου της κοινωνίας, που την εξαθλιώνει, καταργεί κεκτημένα δικαιώματα δεκαετιών και επιβάλλει ένα ιδιότυπο εργασιακό μεσαίωνα, όπως μειώσεις μισθών και συντάξεων, ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, διάλυση του κοινωνικού κράτους, αποδόμηση του κοινωνικού ιστού, ακραία φορολόγηση για το λαό, περιστολή κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων. Και όταν ο λαϊκός παράγοντας βγαίνει στο προσκήνιο, δύσκολα παρακάμπτεται. 

Γιατί πρέπει να ψηφίσουν κι αυτοί που δεν ψηφίζουν

Η ψήφος των άλλων ανθρώπων αποτελεί μια πράξη αλληλεγγύης. Ένα μήνυμα ότι η κοινωνία νοιάζεται και αγωνιά όχι μόνο για τα προσωπικά προβλήματα του καθενός αλλά για όλους.

Για πρώτη φορά η ψήφος του καθενός μας ξεχωριστά είναι τόσο σημαντική και για τους άλλους. Η απόφαση δεν είναι πια προσωπική αλλά αφορά χιλιάδες ανθρώπους και το μέλλον τους, ακόμα και αυτό των επόμενων γενιών. Για όσους από εμάς έχουμε βρεθεί στη χειρότερη θέση, στην ανεργία, στον κίνδυνο να χάσουμε τα σπίτια μας, να μην μπορούμε να καλύψουμε τις βασικές μας ανάγκες, η ψήφος των άλλων ανθρώπων αποτελεί μια πράξη αλληλεγγύης. Ένα μήνυμα ότι η κοινωνία νοιάζεται και αγωνιά, όχι μονό για τα προσωπικά προβλήματα του καθενός αλλά για όλους.

Αυτός είναι και ο λόγος που μεταξύ άλλων είναι κρίσιμο να ψηφίσουν ακόμα και αυτοί που είτε για ιδεολογικούς λόγους είτε για λόγους απογοήτευσης δεν έχουν σκοπό να το κάνουν. Το να ψηφίζεις αποτελεί νομιμοποίηση των εκλογών και του συστήματος όσο το να εργάζεσαι αποτελεί αποδοχή της εκμετάλλευσης. Οι εκλογές, είτε πιστεύει κανείς σε αυτές είτε όχι, παράγουν αντικειμενικά υλικά αποτελέσματα την επόμενη μέρα . Αρκεί να σκεφτεί κανείς αν η επόμενη μέρα κάποιων εκλογών θα ήταν η ίδια στις περιπτώσεις που είχαν σαρώσει οι ακροδεξιές δυνάμεις ή αντιθέτως οι δυνάμεις της αριστεράς. Και αυτό δεν σχετίζεται με το αν εγκρίνει κανείς τις δυνάμεις της αριστεράς ή αυτής της αριστεράς, αλλά με το πως καταγράφονται αυτές στη συνείδηση της κοινωνίας. Η ισχυρή εκλογική καταγραφή των χώρων που καταγράφονται ή τις καταγράφουν στο κίνημα αποτελεί μια αντικειμενική ισχυρή ώθηση για τους αγώνες την επόμενη μέρα, που εκκινούν από πολύ καλύτερες θέσεις. Και αυτό είναι όφελος για όλο το πολιτικό φάσμα των κινηματικών χώρων και ιδεολογικών αντιλήψεων. Μια συνθήκη που κάθε χώρος μπορεί να αξιοποιήσει.

Ειδικά στην συγκυρία που βρισκόμαστε, η απόκρουση της επίθεσης και η πιθανότητα αλλαγής πορείας σχετίζεται περισσότερο παρά ποτέ από το αποτέλεσμα των εκλογών. Πόσα και ποια κινήματα και με ποια ορμή θα εξορμήσουν από την επόμενη των εκλογών αν έχει νομιμοποιηθεί έστω και έμμεσα το μνημόνιο και η ακροδεξιά και οι ναζιστές έχουν καταστεί ισχυροί παίκτες; Αρκεί να θυμηθεί κανείς τι συνέβη στον Αγ. Παντελεήμονα μετά τις ευρωεκλογές όταν οι ακροδεξιοί του ΛΑΟΣ είχαν σαρώσει (χάρη στην αποχή) και έβγαιναν αναβαθμισμένοι στους δρόμους με κραυγές μίσους. Συνεπώς όσο και αν κανείς δεν πιστεύει στον θεσμό των «εθνικών εκλογών» δεν μπορεί να μην αναγνωρίσει ότι αυτός όπως και κάθε άλλος αντίστοιχος θεσμός παράγει πραγματικά αποτελέσματα στη ζωή. Άρα η στάση δεν μπορεί να είναι καθαρά ιδεολογική αλλά πρέπει να εξετάζεται και αναλόγως την πολιτική συγκυρία και τα πιθανά παράγωγα μιας εκλογικής αναμέτρησης.

Από την άλλη η απογοήτευση που οδηγεί στην αποχή και το «όλοι ίδιοι είναι» πρακτικά αθωώνει αυτούς που έχουν τις ενεργητικές ευθύνες και τιμωρεί όσους -με τις αδυναμίες τους- αντιστάθηκαν. Γιατί κάθε προοδευτικός και ριζοσπαστικός πολίτης που χάνεται από τις κάλπες στην ουσία άθελα του ενισχύει την αξία της ψήφου κάθε συντηρητικού ή και φασίστα. Στην προσπάθεια να στείλει ένα πολύ γενικό μήνυμα, πετυχαίνει το ακριβώς αντίθετο. Να ενισχύσει όσους οδήγησαν την χώρα εδώ που βρίσκεται και τον οδήγησαν στην απογοήτευση.

Το ζητούμενο εδώ δεν είναι ούτε να αλλάξουμε απόψεις ούτε να αμβλύνουμε τον θυμό μας. Η αποχή από τις εκλογές είναι μια θεμιτή και κατανοητή άποψη που αξίζει συζήτησης και προσοχής. Αυτό όμως που πρέπει να δούμε είναι ότι πολύ συχνά οι καθαρές ιδεολογικά απόψεις δεν χωράνε στην τρέχουσα πραγματικότητα. Δεν σημαίνει ότι είναι λάθος, αλλά ή δογματική εφαρμογή τους μπορεί να οδηγεί με αγνές προθέσεις σε αποτελέσματα αυτο-υπονόμευσης. Ειδικά όταν όπως γράφτηκε στην αρχή αυτού του άρθρου, αυτή τη φορά, περισσότερο από κάθε άλλη, η ψήφος μας πρέπει να είναι εργαλείο συλλογικής παρέμβασης και όχι ατομικής έκφρασής.

Ένας άνεργος .

ΠΗΓΗ: www.left.gr

Ευτυχώς που ο μη ρεαλισμός προβάλει πια ως μονόδρομος, ως πιθανή διέξοδος, ως κάτι που αξίζει να δοκιμαστεί.

«Δεν είναι ρεαλιστική πρόταση», είναι η φράση που ακούγεται συνεχώς, από αυτούς  που ονομάζουν ρεαλισμό την σημερινή κατάντια. Απορρίπτουν, οτιδήποτε άλλο, οποιαδήποτε υπόνοια αμφισβήτησης του μνημονίου και της υποταγής σε αυτό και όταν διατυπώνεις μισό επιχείρημα προς την άλλη κατεύθυνση, έντρομοι απαντούν ότι όλα αυτά δεν είναι ρεαλιστικά.


Και γιατί  ο στόχος μιας κοινωνίας, το όραμα, οι επιδιώξεις της, πρέπει να είναι ρεαλιστικά; Γιατί  η κοινωνία και η καθημερινή ζωή να συμβαδίζουν με τον ρεαλισμό και όχι με το μη ρεαλιστικό; Με το ανέφικτο, το άπιαστο, το ιδεατό;  Όσες κοινωνίες προχώρησαν, το έκαναν επειδή κινήθηκαν αντισυμβατικά, έβαλαν μεγάλους στόχους και τους πάλεψαν. Απομόνωσαν τους ρεαλιστές και τους πεζούς  και στεγνούς στόχους τους.


Αλλά τι εννοούν μη ρεαλιστικό οι υποταγμένοι στην μνημονιακή ρεαλιστικότητα; Γι αυτούςρεαλιστικό είναι οι μισθοί των 400 σήμερα και των 300 σε δυο μήνες, την ίδια ώρα που η δόση του δανείου είναι 400 ή 500 ευρώ. Ρεαλιστικό είναι η σύνταξη να φτάσει στα 250.Ρεαλιστικό είναι το πάνω από ένα εκατομμύριο άνεργοι. Ρεαλιστικό είναι να τα βλέπεις όλα μαύρα, χωρίς κανένα διέξοδο και ταυτόχρονα να μην αντιδράς, σχεδόν ούτε να σκέφτεσαι, την όποια αμφισβήτηση. Ρεαλιστικό είναι οι ευρωπαίοι να λένε στους Έλληνες τι να ψηφίσουν. Και ρεαλιστικό είναι να βυσσοδομούν σε μια κοινωνία, έχοντας το θράσος να ζητούν και να προτείνουν  και άλλα πακέτα μέτρων ενώ έχουν αποτύχει φριχτά όλα τα προηγούμενα.


Αν όλα αυτά και άλλα τόσα είναι ρεαλιστικά, ευτυχώς που πετάω στα σύννεφα.Ευτυχώς που δεν είμαι ρεαλιστής,  ευτυχώς που κάθε μέρα που περνά με κάνουν πιο ονειροπόλο, γιατί αυτοί ρεαλισμό θεωρούν να διαλέγεις εσύ το όπλο που θα σε εκτελέσουν, να τους ευχαριστείς για την εκτέλεση, να τους ζητάς συγνώμη εκ των προτέρων και αν γίνεται και εκ των υστέρων… (αυτό το θεωρούν και δημοκρατία).


Ευτυχώς είναι πολλοί αυτοί που έχουν πια αντιληφθεί, τι σημαίνει ο ρεαλισμός των αδίστακτων γνωστών και άγνωστων ξεπουλημένων και ξεφτιλισμένων  μηρυκαστικών.Ευτυχώς που ο μη ρεαλισμός προβάλει πια ως μονόδρομος, ως πιθανή διέξοδος, ως κάτι που αξίζει να δοκιμαστεί.


Ευτυχώς που η μη ρεαλιστική πλευρά του μυαλού, έχει εξεγερθεί και κανονίζει συμμαχία με την ιστορία. Και ευτυχώς που οι μη ρεαλιστές ξεσηκώθηκαν στην Ισπανία, στην Πορτογαλία, στην Ιταλία και αλλού. Γιατί ο μη ρεαλισμός, σε αντίθεση με τον ρεαλισμό, θέλει παρέα. Το πιο ρεαλιστικό σήμερα είναι να απορρίψεις τον ρεαλισμό τους, να οραματιστείς το πιο ακραίο και να το υλοποιήσεις. Να τους καταργήσεις.




Το πιο ρεαλιστικό σήμερα είναι να μην είσαι ρεαλιστής.


Θύμιος Κ.


ΠΗΓΗ: http://www.ellinofreneia.net

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟ LOCK OUT ΤΗΣ ΝΟΠΕ (2/4) !

Για πολλοστή φορά το τελευταίο χρονικό διάστημα η Κοσμητεία και το Πρυτανικό Συμβούλιο αποφασίζουν να από-κλείσουν τη ΝΟΠΕ, προβαίνοντας στο κλείδωμα (lock out) της Σχολής και την παύση κάθε εκπαιδευτικής και κοινωνικής διαδικασίας σε αυτή. Πρόκειται για μία πρωτοφανή απονέκρωση των σχολών Κέντρου, που αφορά το διάστημα 2-23 Απριλίου, το μεγαλύτερο,δηλαδή, διάστημα της κρίσιμης προεκλογικής περιόδου!


Στο στόχαστρο του Κοσμήτορα Τσινισιζέλη και του Πρυτανικού Συμβουλίου δε βρίσκεται τίποτε άλλο παρά οι αγώνες των φοιτητών της ΝΟΠΕ ενάντια σε πρεζεμπόριο-ξενοφοβία-κατάλυση του Ασύλου. Πιο συγκεκριμένα οι αποφάσεις των Φοιτητικών Συλλόγων Νομικής και Πολιτικού για διεξαγωγή διήμερου φεστιβάλ δράσεων στο χώρο της οδού Μασσαλίας για την επανοικειοποίηση του Ασύλου και την καταπολέμηση της ξενοφοβίας, καταργούνται –χωρίς πρόσχημα- στην πράξη με «θεσμικούς» μεν, πλήρως αντιδημοκρατικούς και απονομιμοποιημένους δε, όρους! 
Φαίνεται ενοχλούνται οι εγκάθετοι του Μνημονίου στα Πανεπιστήμια (νόμος Διαμαντοπούλου) όταν παράλληλα με την ακαδημαική διαδικασία, το Πανεπιστήμιο γίνεται χώρος κοινωνικοπολιτικών διεργασιών και αγώνων. Είτε αυτοί έχουν τη μορφή πορείας και ανοίγματος της Σχολής σε συνέλευση ανέργων (lock out της 22/3), είτε ενημέρωσης από συλλογικότητες –όπως ΚΕΘΕΑ και ΟΚΑΝΑ- για τηνπραγματική όψη του ζητήματος των ναρκωτικών και της ρατσιστικής έξαρσης!
Προφανώς στο παιχνίδι αυτό, μόνο αμέτοχες και ανεύθυνες δεν είναι οι παρατάξεις της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ στις σχολές (ΔΑΠ-ΠΑΣΠ). Το γεγονός ότι γνώριζαν για το κλείσιμο της Σχολής πριν την επίσημη ανακοίνωση της Κοσμητείας (και διέδιδαν την πληροφορία αυτή σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης) φανερώνει τα δίκτυα διαπλοκής, που έχουν συνυφάνει οι καθεστωτικές παρατάξεις με τους εντολοδόχους καθηγητές της Τρόικας και του Μνημονίου. 


Ωστόσο οι εναλλακτικές μορφές πάλης, αντίστασης και απάντησης του Φοιτητικού κινήματος στις υλικές ανάγκες των φοιτητών δεν εξαντλούνται στο φεστιβάλ, που βίαια διέκοψαν οι Πρυτανικές Αρχές. Πιο συγκεκριμένα, σήμερα το πρωί Φοιτητές του Πολιτικού υλοποίησαν την απόφαση, που έλαβε ο ΦΣ Πολιτικού «Δημήτρης Γληνός» με Γενική Συνέλευση, και τύπωσαν συγγράματα του πρώτου έτους, που φέτος δεν παραδίδονται λόγω των περικοπών του νόμου Διαμαντοπούλου, κάνοντας κατάληψη στα τυπογραφεία του ΕΚΠΑ!

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ! ΩΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΛΟΥΜΕ ΑΜΕΣΑ ΣΕ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΗ ΣΥΓΚΛΗΤΟ ΩΣΤΕ Ο ΠΡΥΤΑΝΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΜΟΔΙΟΙ ΚΟΣΜΗΤΟΡΕΣ ΝΑ ΑΠΟΛΟΓΗΘΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΝΟΠΕ!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΝΟΜΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΥΛΟ

Την περίοδο που ζούμε η κρίση βαθαίνει όλο και περισσότερο και τα νέα κυβερνητικά μέτρα οδηγούν ολόκληρη την κοινωνία στην εξαθλίωση και τον αγώνα για επιβίωση. Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να νομιμοποιηθεί και να αποκτήσει τη συναίνεση της κοινωνίας, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να δείχνει την πιο σκληρή και αυταρχική της όψη, ενεργοποιώντας ταυτόχρονα το σύνολο του κατασταλτικού μηχανισμού.

Σε αυτό το πλαίσιο η απονομιμοποιημένη συγκυβέρνηση του Μνημονίου (ΠαΣοΚ – ΝΔ – παρατρεχάμενοι) στήνει ένα λαθραίο προεκλογικό παιχνίδι στις πλάτες των μεταναστών, στην προσπάθειά της να αποπροσανατολίσει την κουβέντα και να αναγάγει τους μετανάστες σε κύρια αιτία των δεινών του τόπου. Έτσι, ολόκληρη η κοινωνία γίνεται μάρτυρας ενός ανελέητου κυνηγητού ενάντια στους μετανάστες. Η εικόνα που θέλουν να διαμορφώσουν περιλαμβάνει καθημερινές επιχειρήσεις σκούπα, αντιμετωπίζοντας τους μετανάστες σαν ανθρώπους δεύτερης κατηγορίας, χτίζοντας σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης και αποκρύπτοντας το γεγονός ότι η ισχυρή Ελλάδα τους, η Ελλάδα των Ολυμπιακών Αγώνων χτίστηκε στις πλάτες των μεταναστών και στα φθηνά εργατικά τους χέρια. Πιο συγκεκριμένα, σε καθημερινή βάση έξω από την πόρτα της Νομικής και σε όλες τις σχολές του κέντρου εξαπολύονται πογκρόμ απέναντι στους μετανάστες με δολοφονικές επιθέσεις της αστυνομίας, βίαιους ξυλοδαρμούς και συλλήψεις.

Το σκηνικό της τρομοκρατίας συμπληρώνει η τεχνητή εγκατάσταση κέντρων εμπορίου ναρκωτικών έξω από τις σχολές του κέντρου (κάτω Πολυτεχνείο, Νομική). Η διακίνηση των ναρκωτικών έξω από τη σχολή μας δεν είναι τυχαία, αλλά αντίθετα συνέπεσε με την ψήφιση του νέου νόμου για τα Πανεπιστήμια, που προβλέπει τη θεσμική κατάργηση του ασύλου, το οποίο παρουσιάζεται από την κυβέρνηση και τα καθεστωτικά ΜΜΕ, ακολουθώντας την διαχρονική προπαγάνδα τους, ως άσυλο ανομίας και εγκληματικών πράξεων. Η τεχνητή αυτή εγκατάσταση του εμπορίου ναρκωτικών έξω από τη σχολή μας έχει ως στόχο την υποβάθμιση του δημόσιου Πανεπιστημίου και παρακμή του κοινωνικού μας χώρου και χρησιμοποιείται ως πρόφαση για την αδιάλειπτη παρουσία και επέμβαση της αστυνομίας στη σχολή. Παρ’ όλα αυτά το ζήτημα των ναρκωτικών είναι ένα ευρύτερο κοινωνικό ζήτημα. Οι τοξικομανείς είναι οι τελευταίοι που ευθύνονται για το κύκλωμα της διακίνησης καθώς αποτελούν θύματα των πρεζεμπόρων και μιας κοινωνίας που διαρκώς βυθίζεται στην φτώχεια και την εξαθλίωση λόγω των ακολουθούμενων πολιτικών που αναπαράγουν τέτοια παθογενή φαινόμενα.

Σε αντίθεση με τον κυρίαρχο λόγο που αναπαράγεται από την κυβέρνηση και τα καθεστωτικά ΜΜΕ, εμείς οι φοιτητές της Νομικής βιώνουμε καθημερινά το ίδιο κλίμα τρομοκρατίας και φόβου από την αστυνομία και τους μηχανισμούς της. Η παρουσία της όχι μόνο δεν επιλύει το πρόβλημα αλλά το επιτείνει. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι πριν από κάθε επίθεση οι όντως γνωστοί – άγνωστοι για την αστυνομία πρεζέμποροι εξαφανίζονται και αυτό δεν αποτελεί επιχειρησιακή αδυναμία αλλά πλάνο της. Η δημιουργία μιας υγειονομικής ζώνης έξω από τις σχολές του κέντρου και συγκεκριμένα έξω από τη Νομική καλλιεργεί ένα σκηνικό επιτήρησης και ελέγχου έξω από τη σχολή με δυνάμεις της Αστυνομίας και της Ασφάλειας να προσαγάγουν φοιτητές, να απειλούν τη σωματική τους ακεραιότητα, να προχωρούν σε εξακρίβωση των στοιχείων του, να φακελώνουν και να φωτογραφίζουν φοιτητές, λειτουργώντας ως σύγχρονο σπουδαστικό της ασφάλειας.

Αυτό που θέλουν είναι να αποσυνδέσουν το άσυλο από τους κοινωνικούς αγώνες που εδώ και δεκαετίες περιθάλπει, να δημιουργήσουν ένα Πανεπιστήμιο αυταρχικό και αποστειρωμένο, όπου κανείς δε θα έχει λόγο έκφρασης. Αυτό συνδέεται με την προσπάθειά τους να παρουσιάσουν τους μετανάστες και τους ναρκομανείς στα μάτια της κοινωνίας ως εσωτερικούς εχθρούς που πρέπει οπωσδήποτε να εξοβελιστούν.

Μπροστά σε όλα αυτά εμείς ως φοιτητές Νομικής μέσα από τις συλλογικές μας διαδικασίες και τις πρωτοβουλίες που συγκροτήσαμε, αποφασίσαμε να αναδείξουμε το ζήτημα των μεταναστών, της τεχνητής μεταφοράς του εμπορίου ναρκωτικών έξω από τη σχολή μας και του ασύλου. Όταν τα θεσμικά όργανα της σχολής μας δείχνουν ότι τάσσονται απέναντι μας, ζητώντας ακόμη και εισαγγελική έρευνα για το ζήτημα των ναρκωτικών και απαιτώντας τη μόνιμη παρουσία της αστυνομίας στη σχολή, επιβεβαιώνοντας τα όσα είπαμε παραπάνω, εμείς ως φοιτητές καλούμε την πανεπιστημιακή κοινότητα, συλλογικότητες και κοινωνικούς φορείς να στηρίξουν τις δράσεις για την ανάδειξη του ζητήματος σε κατεύθυνση επίλυσής του, προκειμένου να σπάσουμε τη σιωπή και να ηττηθεί στην πράξη η κυρίαρχη προπαγάνδα. Συγκεκριμένα καλούμε σε διήμερο δράσεων και εκδηλώσεων (συζητήσεις, εκδήλωση, συναυλία, πορεία, μαζικά μοιράσματα και ενημέρωση του κόσμου) στο παρκάκι της Νομικής, στο πλαίσιο της συνολικής επανοικειοποίησης του πανεπιστημιακού ασύλου.

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΠΟΥ ΟΡΑΜΑΤΙΖΟΝΤΑΙ ΔΕ ΜΑΣ ΧΩΡΑΕΙ.ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΝΟΜΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΥΛΟ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 69ης ΣΥΝΟΔΟΥ ΠΡΥΤΑΝΕΩΝ

Την Παρασκευή, 9 Μάρτη με την έναρξη των εργασιών της 69^ης Συνόδου Πρυτάνεων, φοιτητικοί σύλλογοι και ο Σύλλογος Διοικητικών Υπαλλήλων του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με πορεία που ξεκίνησε από το κέντρο της πόλης, διεκδίκησαν να μπουν και να παρέμβουν στη διαδικασία.

Σ’ όλη τη διάρκεια της πορείας η αστυνομία ακολουθούσε με ιδιαίτερα προκλητική παρουσία. Το ίδιο συνέβη και στην είσοδο του χώρου που πραγματοποιούνταν η Σύνοδος, όπου οι δυνάμεις της κρατικής καταστολής εμπόδισαν τους διαδηλωτές να καταθέσουν τις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων και των διοικητικών συμβουλίων των φοιτητικών συλλόγων, κάνοντας χρήση χημικών και ωμής βίας.

Ένας συνάδελφός μας συνελήφθη, έξι ακόμα πήγαν στο νοσοκομείο, καθώς και μία εργαζόμενη του Πανεπιστημίου, την ίδια ώρα που η αστυνομία επιτίθονταν   στους διαδηλωτές/τριες που επέστρεφαν με πορεία στο κέντρο.

Καταγγέλλουμε τη στάση της αστυνομίας και της Συνόδου των Πρυτάνεων που απάντησαν μ’ αυτό τον τρόπο στην αγωνιζόμενη πανεπιστημιακή κοινότητα. Απαιτούμε την απόσυρση των αβάσιμων κατηγοριών του συναδέλφου μας Α.Ζ.

Η τρομοκρατία δε μας σταματά.

Απαντάμε με κλιμάκωση του αγώνα μας.