Ισπανία: μια ιστορία με προδιαγεγραμμένο τέλος

Παρά το γεγονός πως ο Ισπανός πρωθυπουργός Ραχόι εφάρμοσε πιστά πολιτική λιτότητας τα τελευταία χρόνια, με σκοπό να αποφευχθεί η ένταξη της χώρας στο μηχανισμό στήριξης, σήμερα η ισπανική κυβέρνηση κατέθεσε και επισήμως αίτημα προς τους Ευρωπαίους εταίρους για στήριξη των τραπεζών της.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο Ισπανός υπουργός Οικονομικών, κ. Λουίς ντε Γκίντος και οι ομόλογοί του από την Ευρωζώνη αναμένεται να καταλήξουν σε συμφωνία για τους όρους της δανειακής σύμβασης στη συνεδρίαση του Eurogroup στις 9 Ιουλίου. Το ποσό της οικονομικής βοήθειας στην Ισπανία, που θα καθορισθεί σε μεταγενέστερο στάδιο, απαιτείται να είναι αρκετό, ώστε να καλύψει πρωτίστως τις ανάγκες των τραπεζών (!).

Πώς, όμως, οδηγήθηκε ως εδώ και η Ισπανία;

Η Ισπανία κάποτε υπήρξε το "καμάρι της Ευρώπης". Κατά τη δεκαετία του 2000 παρουσίαζεεξαιρετικές οικονομικές επιδόσεις, καθώς ήταν μία χώρα με πολύ «υγιή» δημοσιονομικά στοιχεία. Ενδεικτικά, το 2007 το χρέος της ήταν περίπου στο 30% του ΑΕΠ, ενώ από το 2000 έως το 2008 είχε ελάχιστο έλλειμμα ή και πλεόνασμα για αρκετά χρόνια πριν από την κρίση. Ωστόσο, ενώ το δημόσιο χρέος της ήταν παραδειγματικό, οι ισπανικές τράπεζες διαδραμάτισαν σημαίνοντα ρόλο στην ανάπτυξη της "φούσκας" δια της τακτικής τους να παρέχουν ακρίτως πιστώσεις στις κατασκευαστικές επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά.

Ηττήθηκε για μία ακόμη φορά η προληπτική λιτότητα

Η κυβέρνηση Ραχόι, προκειμένου να μην εισέλθει η χώρα στο μηχανισμό στήριξης, ακολούθησε ένα αρκούντως φιλόδοξο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, το οποίο, τελικά, οδήγησε τη χώρα σε δημοσιονομικό αδιέξοδο, βυθίζοντας την στην ύφεση και την ανεργία. Σημειωτέον ότι, ο κ. Ραχόι εξελέγη έχοντας ως προεκλογικό πρόγραμμα την αυστηρή λιτότητα, τον περιορισμό του δημόσιου τομέα, την απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων κλπ, η δε εκλογική του νίκη χαιρετίστηκε θερμά από τον κ. Σαμαρά, ο οποίος, ακολουθώντας το "πρότυπο" Ραχόι, αποφάσισε να έχει και αυτός ως προεκλογικό του πρόγραμμα την αποτελεσματική εφαρμογή του Μνημονίου, ήτοι απολύσεις, απορρύθμιση του εργατικού δικαίου, ιδιωτικοποιήσεις και συρρίκνωση του δημοσίου τομέα.

Το σύνθημα «θα βγούμε από την κρίση με τις δικές μας δυνάμεις», που είχε ως προμετωπίδα ο κ. Ραχόι, διαψεύδεται σήμερα πικρά. Αποδεικνύεται, μάλιστα, περίτρανα ότι τα μέτρα λιτότητας που είχε προτείνει ο κ. Καραμανλής πριν από τις εκλογές του 2009, καθώς και τα μέτρα που "όφειλε" να λάβει το ΠΑΣΟΚ, όπως συχνά-πυκνά μας υπενθυμίζει ο κ. Σαμαράς, ένα μόνο πράγμα θα πετύχαιναν: να οδηγήσουν την Ελλάδα μια ώρα αρχύτερα στο ΔΝΤ και τη χρεοκοπία. Διαψεύδεστε, λοιπόν, κ. Σαμαρά, όλοι όσοι υποστηρίζατε ότι τα μέτρα λιτότητας «εξυγιαίνουν» τα δημόσια οικονομικά...

 

Η προσφυγή και του "καλού μαθητή", της Ισπανίας, στο μηχανισμό στήριξης, καταδεικνύει τονευρωπαϊκό χαρακτήρα της κρίσης. Η ισπανική κυβέρνηση, όπως η ελληνική, η πορτογαλική και η ιρλανδική, ζητούν από το λαό να θυσιαστεί για να λάβουν χρήματα οι τράπεζες. Του ζητούν να πληρώσουν χρέη που οι ευρωπαϊκές τράπεζες και η ακολουθούμενη νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική δημιούργησαν, όχι ο λαός.

Όπως αναφέρει το δελτίο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, "η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να συνεχίζει να ενισχύει, διά της σιωπηρής παρακολούθησης των εξελίξεων και της σημερινής κατάστασης, την αδιέξοδη πολιτική της ΕΕ. Απαιτείται ριζική αλλαγή της ασκούμενης πολιτικής, με προσανατολισμό στην ενίσχυση της ανάπτυξης και της απασχόλησης, μέσω της αλλαγής του ρόλου της ΕΚΤ και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, ευρωπαϊκή ρύθμιση των χρεών που θα βάλει τέλος στην ασυδοσία των αγορών, με ταυτόχρονη αλλαγή της αρχιτεκτονικής του χρηματοπιστωτικού συστήματος".

Περισσότερα για την Ισπανία στο άρθρο "Η τράπεζα δεν είμαστε όλοι" .

ΠΗΓΗ: http://www.left.gr/

Αντιφασιστικά συλλαλητήρια σε όλη την Ελλάδα

 Παρασκευή 8 Ιουνίου, μέρα πανελλαδικής αντιφασιστικής δράσης

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 30/5 ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΤΙΣ 9:00

Η μαζική παρουσία φοιτητών, πανεπιστημιακών και εργαζόμενων στα ΑΕΙ στην πόλη των Ιωαννίνων, όπου έλαβε χώρα η 69η Σύνοδος Πρυτάνεων, έδειξε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τη συνολική αντιπαράθεση της πανεπιστημιακής κοινότητας με την εφαρμοζόμενη νεοφιλελεύθερη πολιτική στο χώρο της Γ’βάθμιας εκπαίδευσης.

 Η παράσταση διαμαρτυρίας έξω από το ξενοδοχείο όπου γινόταν η Σύνοδος συνοδεύτηκε από άγρια καταστολή των διαδηλωτών από τις δυνάμεις των ΜΑΤ, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά μια εργαζόμενη αλλά και πολλοί άλλοι διαδηλωτές να μεταφερθούν στο νοσοκομείο της πόλης καθώς και να συλληφθεί ένας φοιτητής.

Ως Αριστερή Ενότητα Ιατρικής Ιωαννίνων δηλώνουμε την αλληλεγγύη και τη συμπαράστασή μας στο συμφοιτητή μας που αντιμετωπίζει την Τετάρτη 30/5 κατηγορίες λόγω της συμμετοχής του στη διαδήλωση της 69ης Συνόδου Πρυτάνεων και καλούμε όλες και όλους τους φοιτητές/τριες των Ιωαννίνων στην παράσταση διαμαρτυρίας στο Δικαστικό Μέγαρο στις 9:00.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ. 

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ.

Φοιτητικές εκλογές: Άνοδο της Αριστεράς και κατάρρευση της ΠΑΣΠ καταγράφουν οι κάλπες

Σημαντική άνοδο παρουσιάζουν τα σχήματα και οι παρατάξεις της Αριστεράς, ενώ οι δυνάμεις του δικομματισμού σημειώνουν πτώση, με πιο χαρακτηριστική την περίπτωση της ΠΑΣΠ, η οποία κυριολεκτικά καταρρέει

Τα ποσοστά αποχής αυξήθηκαν σημαντικά, αφού σε 100 από τους 196 φοιτητικούς συλλόγους, ψήφισαν 2.194 λιγότεροι φοιτητές από πέρυσι. Τη μεγαλύτερη εκλογική άνοδο παρουσιάζει η Αριστερή Ενότητα, αυξάνοντας το ποσοστό της κατά 3.4% στα ΑΕΙ. ΠΚΣ και ΕΑΑΚ αύξησαν τα ποσοστά τους κατά 1,1% και 2.5%, αντίστοιχα Στη σχολή των ΜΜΕ στη Θεσσαλονίκη, στο τμήμα Τηλεπικοινωνιών και στο τμήμα Χωροταξίας στο Βόλο, στην Αρχιτεκτονική της Πάτρας, στο Βιολογικό του Ηρακλείου και σε μία σειρά άλλες σχολές η Αριστερή Ενότητα αναδείχθηκε σε πρώτη δύναμη, ενώ η καταγραφή της στη Νομική, όπου ανέβηκε στη δεύτερη θέση, αποτελεί σημαντική παρακαταθήκη για το μέλλον. "Οι πολιτικές του Μνημονίου απονομιμοποιήθηκαν και στα Πανεπιστήμια, με τη Ριζοσπαστική Αριστερά να εμφανίζεται ως το αντίπαλο δέος στη προσπάθεια απαξίωσης του δημοσίου Πανεπιστημίου και διάλυσης της εργασιακής προοπτικής των νέων", επισημαίνει σε ανακοίνωσή της η Νεολαία Συνασπισμού. Αν και η εκλογική διαδικασία κύλησε ομαλά σε σχέση με άλλες χρονιές, δεν έλειψαν για ακόμη μια φορά οι πρακτικές επιβολής, τραμπουκισμού και επίδειξης δύναμης από πλευράς της φοιτητικής παράταξης της ΝΔ, της ΔΑΠ, η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις δεν δίστασε να επιχειρήσει να νοθεύσει τη διαδικασία.

Ανακοίνωση της Νεολαίας Συνασπισμού για την επίθεση της αστυνομία στην ΑΣΟΕΕ κατά τη διάρκεια των φοιτητικών εκλογών

Δεκάδες μηχανές της ομάδας ΔΕΛΤΑ εισέβαλαν στο χώρο του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Αθήνας, την Πέμπτη τα ξημερώματα, ξυλοκοπώντας φοιτητές που βρίσκονταν στο χώρο κατά τα διάρκεια της καταμέτρησης των αποτελεσμάτων των φοιτητικών εκλογών. Την ίδια στιγμή δεκάδες ασφαλίτες είχαν περικυκλώσει τον χώρο της ΑΣΟΕΕ. Οι πρακτικές αυτές μόνο σε παρακρατικούς μηχανισμούς παραπέμπουν, καθοδηγούμενους από την ακροδεξιά, οι οποίες έχουν και συγκεκριμένο στόχο. 

Μετά τη Μεταπολίτευση το 1974, είναι η πρώτη φορά όπου η αστυνομία επιχειρεί να εισβάλλει σε πανεπιστημιακό χώρο κατά τη διάρκεια διεξαγωγής φοιτητικών εκλογών. Υπενθυμίζουμε προς πάσα κατεύθυνση πως οι δημοκρατικές και οι συλλογικές διαδικασίες του φοιτητικού κινήματος έχουν κατακτηθεί με αίμα και αγώνες χιλιάδων.

 Ως Νεολαία Συνασπισμού καλούμε το φοιτητικό κίνημα να προστατέψει τη δημοκρατία και τα κεκτημένα των φοιτητικών συλλόγων ενάντια στις από κοινού οργανωμένες επιθέσεις αστυνομίας και παρακράτους.

Αποτελέσματα φοιτητικών εκλογών 2012

ΙΑΤΡΙΚΗ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

 ΨΗΦΙΣΑΝ  :   461 (+48)

ΔΑΠ            :   231 (+49)

ΠΚΣ           :     80  (+7)

ΕΑΑΚ         :    51  (+11)

ΑΡ.ΕΝ.       :     30 (+4)

ΠΑΣΠ         :    29  (-23)

ΑΓ. ΚΙΝ.     :    24 (+7)

Τα αλλάζουμε όλα και στο Πανεπιστήμιο

Στις 6 Μαΐου η ριζοσπαστική Αριστερά με το ΣΥΡΙΖΑ έδειξε πως, όταν ο κόσμος της εργασίας και της νεολαίας αντιστέκεται, διεκδικεί και αγωνίζεται, τελικά κερδίζει. Τόσο το γεγονός της διεξαγωγής εκλογών, όσο και το ίδιο το αποτέλεσμα έφεραν στον προσκήνιο τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις των υποτελών αυτής της κοινωνίας. Τώρα ήρθε η σειρά της ριζοσπαστικής Αριστεράς και στις Σχολές μας!

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές συνδέονται, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, με τα προβλήματα της κοινωνίας και του κόσμου της εργασίας. Η παρέμβαση της ριζοσπαστικής Αριστεράς στις σχολές, μέσω των σχημάτων της Αριστερής Ενότητας, κατέδειξε την ανάγκη κινητοποιήσεων κατά του νόμου Διαμαντοπούλου, μα κυρίως, κινητοποιήσεων για την ανατροπή του Μνημονίου και των πολιτικών που αυτό υπαγορεύει. Στις φοιτητικές εκλογές θα πρέπει να αποτυπωθεί με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο πως τα κόμματα του δικομματισμού και του Μνημονίου στις σχολές (ΠΑΣΠ/ ΠΑΣΟΚ, ΔΑΠ-ΝΔΦΚ/ΝΔ ) δεν έχουνε κανένα ρόλο στους κοινωνικούς μας χώρους. Είναι εκείνες οι παρατάξεις που τόσο καιρό βασίστηκαν στην αποπολιτικοποίηση των δομών του Φοιτητικού Συλλόγου, εισήγαγαν ακραίες λογικές, έφτιαξαν επί χρόνια τον ορισμό της έννοιας του πελατειακού συστήματος. Για όλους αυτούς τους λόγους, οι παρατάξεις αυτές είναι υπεύθυνες για τον εκφυλισμό των δημοκρατικών διαδικασιών.   

Η ανάδειξη και η ενίσχυση της ριζοσπαστικής Αριστεράς στις σχολές θα δείξει πως ο κόσμος της νεολαίας αποστρέφεται και απορρίπτει αυτές τις πρακτικές στους κοινωνικούς του χώρους, όπως έγινε και στην κοινωνία λίγες μέρες πριν. Στις 16 Μαΐου, λοιπόν, ψηφίζουμε Αριστερή Ενότητα για να αποτυπωθεί αυτή η κοινωνική αλλαγή και στα Πανεπιστήμια. Με άλλα λόγια, επικροτούμε τις θέσεις μιας παράταξης που επιδιώκει τον εκδημοκρατισμό των διαδικασιών του φοιτητικού συνδικαλισμού και, την ίδια στιγμή, οικοδομεί από σήμερα δομές αλληλεγγύης μέσα στις σχολές, σε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ήδη από σήμερα το κοινωνικό αντιπαράδειγμα για το πανεπιστήμιο.

Μάνια Σωτηροπούλου

Ανακοίνωση της Νεολαίας Συνασπισμού για τις Φοιτητικές Εκλογές της 16ης Μάη

Οι φοιτητικές εκλογές στις 16 του Μάη,έρχονται σε μια περίοδο που ο κόσμος της εργασίας και η νεολαία ξαναβρίσκουν την ελπίδα τους.

Η μεγάλη άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ και ταυτόχρονα η εκλογική καθίζηση των κομμάτων του μνημονίου,στις βουλευτικές εκλογές,έσπασε τις βεβαιότητες.Αποδείχθηκε ότι κανένας αντίπαλος δεν είναι ανίκητος και κανένας εκβιασμός δεν μπορεί να υπερισχύσει όταν έρχονται στο προσκήνιο οι κοινωνικές ανάγκες.

Η σπουδάζουσα νεολαία,είναι αυτή που βιώνει στο σήμερα τη διάψευση των προσδοκιών και καταδικάζεται σε ένα μέλλον χωρίς εργασιακά δικαιώματα,με μισθούς 360 ευρώ,μόνο και μόνο για να υπηρετηθεί ο «εθνικός στόχος» της ανταγωνιστικότητας.

Το φοιτητικό κίνημα,έδωσε τη μάχη τους τελευταίους μήνες απέναντι στο νόμο-ταφόπλακα για το δημόσιο πανεπιστήμιο.Ο νόμος Διαμαντοπούλου που τον Αύγουστο ψηφίστηκε από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ,σήμερα είναι πλήρως απονομιμοποιημένος μετά από τον αγώνα της πανεπιστημιακής κοινότητας ενώ η υπουργός που συνέδεσε το όνομα της με αυτόν,βρίσκεται τώρα-μαζί με τους ακροδεξιούς συμμάχους της-στο πολιτικό περιθώριο.

Οι παρατάξεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ,έκαναν τα πάντα για να κρατήσουν τους συλλόγους αδύναμους και υποταγμένους στις επιθυμίες των κομμάτων τους.Για χρόνια,απαξιώνουν τις συλλογικές διαδικασίες,στήνουν πελατειακά δίκτυα και ενίοτε μπερδεύουν το φοιτητικό συνδικαλισμό με τον γηπεδικό χουλιγκανισμό.

Σήμερα όμως,τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν.Η συντριπτική ήττα του παλαία ποτέ κραταιού δικομματισμού στην κοινωνία,αποδεικνύει ότι τίποτα δεν μπορεί να μείνει όπως πρίν.

Οι δυνάμεις της ενωτικής ριζοσπαστικής αριστεράς,που πρωτοστάτησαν στους αγώνες για την υπεράσπιση του δημόσιου πανεπιστημίου και την ανασυγκρότηση των δομών του φοιτητικού κινήματος,αποτελούν το πλέον συνεπές αντίπαλο δέος στην κυριαρχία των ΔΑΠ-ΠΑΣΠ στις σχολές.

Η στήριξη των ψηφοδελτίων της ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ στα ΑΕΙ και ΤΕΙ θα δώσει δύναμη στις δυνάμεις που παλεύουν για την ενότητα της φοιτητικής αριστεράς και θα αποτελέσει ένα ακόμα βήμα για την συνολική ήττα των δυνάμεων του δικομματισμού.

Το πρώτο βήμα για το τέλος του δικομματισμού στην κοινωνία,έγινε.

Καιρός να τελειώνουμε με το δικομματισμό και στις σχολές.

16 Μάη ψηφίζουμε Αριστερή Ενότητα σε ΑΕΙ-ΤΕΙ

Η ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΡΓΙΑ!

Σικάγο 1886: Τα εργατικά συνδικάτα των ΗΠΑ αποφάσισαν την έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων για το οκτάωρο, ωθούμενα από τις επιτυχημένες διεκδικήσεις των καναδών συντρόφων τους. Στην απεργία πήραν μέρος περίπου 350.000 εργάτες σε 1.200 εργοστάσια των ΗΠΑ. Την Πρωτομαγιά του 1886 έγινε στο Σικάγο η πιο μαχητική πορεία, με τη συμμετοχή 90.000 ανθρώπων. Το πρώτο αίμα χύθηκε δύο ημέρες αργότερα έξω από το εργοστάσιο ΜακΚόρμικ στο Σικάγο. Απεργοσπάστες προσπάθησαν να διασπάσουν τον απεργιακό κλοιό και ακολούθησε συμπλοκή. Η Αστυνομία και οι μπράβοι της επιχείρησης επενέβησαν δυναμικά. Σκότωσαν τέσσερις απεργούς και τραυμάτισαν πολλούς, προκαλώντας οργή στην εργατική τάξη της πόλης 


Τα τελευταία δύο χρόνια, έχουν ξεθεμελιωθεί μια σειρά εργασιακών δικαιωμάτων, που κατακτήθηκαν μέσα από αγώνες: το οκτάωρο, οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, οι αξιοπρεπείς μισθοί και συντάξεις. Επιπλέον, η επίθεση σε υγεία και παιδεία είναι πρωτοφανούς έντασης με αποτέλεσμα την κατάρρευση αυτού που μέχρι τώρα αποκαλούνταν κοινωνικό κράτος. 
Σε ότι αφορά στη νεολαία, όπου και εφαρμόζονται συνήθως πρώτα τα αντεργατικά μέτρα, η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη. Ήδη η ανεργία έχει εκτιναχθεί σε ποσοστό-ρεκόρ, χωρίς να συνυπολογίζονται οι νέοι που αναζητούν πρώτη φορά δουλειά, οι εργαζόμενοι της μαύρης εργασίας και όσοι εργάζονται με το νέο βασικό μισθό της πείνας και της εξαθλίωσης. Με το σύμφωνο της πρώτης απασχόλησης, ακόμα και εργαζόμενοι με πλήρες ωράριο απολαμβάνουν μηδαμινά δικαιώματα και το συγκλονιστικό ποσό των 429 ευρώ!

Απέναντι στον εκβιασμό της πείνας και της εξαθλίωσης, της ηττοπάθειας και της ατομικής ευθύνης και ενοχής, οι εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι, Έλληνες και μετανάστες, είναι επιτακτική ανάγκη να αποκτήσουμε φωνή και πρόσωπο τώρα. Να πάψουμε να είμαστε ψηφία σε στατιστικές αναλύσεις, να δυναμώσουμε μικρούς και μεγάλους αγώνες που ξεπηδούν καθημερινά δίπλα μας, ώστε να συναντηθούμε με εργαζόμενους του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, με απολυμένους και ανέργους με σκοπό ένα ξεσηκωμό για μια ριζικά διαφορετική πορεία σε πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο.

Αυτό που χρειάζεται είναι μια ριζική ρήξη με τις πολιτικές του νεοφιλελευθερισμού, μια ριζική αλλαγή πλεύσης και αυτό ακριβώς όμως είναι αυτό που φοβούνται. Αυτό σίγουρα περνάει μέσα από τις εκλογές, γιατί θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό τη συγκυρία στην οποία θα κληθούμε να ζήσουμε την επόμενη μέρα, αλλά όχι μόνο μέσα από εκεί. Ο κόσμος εκείνος, που έδωσε το ηχηρό παρόν στους μεγάλους κινηματικούς κόμβους όλου του προηγούμενου διαστήματος, που γέμισε το κέντρο της Αθήνας και όλων των επαρχιακών πόλεων στις 12 Φλεβάρη, πρέπει να βγει πάλι μποροστά, να συνεχίσει και να δυναμώσει τις εστίες αντίστασης, να δώσει υπόσταση στην αμφισβήτησή του απέναντι στη νεοφιλελεύθερη πολιτική, να κάνει την Ελλάδα φάρο για τους αγώνες των λαών της Ευρώπης και του κόσμου ενάντια στα μέτρα λιτότητας που επιβάλλονται. Μόνο με το λαϊκό παράγοντα στο προσκήνιο μπορεί να ανατραπεί αυτή η ακραία νεοφιλελεύθερη επίθεση κατά του συνόλου της κοινωνίας, που την εξαθλιώνει, καταργεί κεκτημένα δικαιώματα δεκαετιών και επιβάλλει ένα ιδιότυπο εργασιακό μεσαίωνα, όπως μειώσεις μισθών και συντάξεων, ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, διάλυση του κοινωνικού κράτους, αποδόμηση του κοινωνικού ιστού, ακραία φορολόγηση για το λαό, περιστολή κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων. Και όταν ο λαϊκός παράγοντας βγαίνει στο προσκήνιο, δύσκολα παρακάμπτεται. 

Γιατί πρέπει να ψηφίσουν κι αυτοί που δεν ψηφίζουν

Η ψήφος των άλλων ανθρώπων αποτελεί μια πράξη αλληλεγγύης. Ένα μήνυμα ότι η κοινωνία νοιάζεται και αγωνιά όχι μόνο για τα προσωπικά προβλήματα του καθενός αλλά για όλους.

Για πρώτη φορά η ψήφος του καθενός μας ξεχωριστά είναι τόσο σημαντική και για τους άλλους. Η απόφαση δεν είναι πια προσωπική αλλά αφορά χιλιάδες ανθρώπους και το μέλλον τους, ακόμα και αυτό των επόμενων γενιών. Για όσους από εμάς έχουμε βρεθεί στη χειρότερη θέση, στην ανεργία, στον κίνδυνο να χάσουμε τα σπίτια μας, να μην μπορούμε να καλύψουμε τις βασικές μας ανάγκες, η ψήφος των άλλων ανθρώπων αποτελεί μια πράξη αλληλεγγύης. Ένα μήνυμα ότι η κοινωνία νοιάζεται και αγωνιά, όχι μονό για τα προσωπικά προβλήματα του καθενός αλλά για όλους.

Αυτός είναι και ο λόγος που μεταξύ άλλων είναι κρίσιμο να ψηφίσουν ακόμα και αυτοί που είτε για ιδεολογικούς λόγους είτε για λόγους απογοήτευσης δεν έχουν σκοπό να το κάνουν. Το να ψηφίζεις αποτελεί νομιμοποίηση των εκλογών και του συστήματος όσο το να εργάζεσαι αποτελεί αποδοχή της εκμετάλλευσης. Οι εκλογές, είτε πιστεύει κανείς σε αυτές είτε όχι, παράγουν αντικειμενικά υλικά αποτελέσματα την επόμενη μέρα . Αρκεί να σκεφτεί κανείς αν η επόμενη μέρα κάποιων εκλογών θα ήταν η ίδια στις περιπτώσεις που είχαν σαρώσει οι ακροδεξιές δυνάμεις ή αντιθέτως οι δυνάμεις της αριστεράς. Και αυτό δεν σχετίζεται με το αν εγκρίνει κανείς τις δυνάμεις της αριστεράς ή αυτής της αριστεράς, αλλά με το πως καταγράφονται αυτές στη συνείδηση της κοινωνίας. Η ισχυρή εκλογική καταγραφή των χώρων που καταγράφονται ή τις καταγράφουν στο κίνημα αποτελεί μια αντικειμενική ισχυρή ώθηση για τους αγώνες την επόμενη μέρα, που εκκινούν από πολύ καλύτερες θέσεις. Και αυτό είναι όφελος για όλο το πολιτικό φάσμα των κινηματικών χώρων και ιδεολογικών αντιλήψεων. Μια συνθήκη που κάθε χώρος μπορεί να αξιοποιήσει.

Ειδικά στην συγκυρία που βρισκόμαστε, η απόκρουση της επίθεσης και η πιθανότητα αλλαγής πορείας σχετίζεται περισσότερο παρά ποτέ από το αποτέλεσμα των εκλογών. Πόσα και ποια κινήματα και με ποια ορμή θα εξορμήσουν από την επόμενη των εκλογών αν έχει νομιμοποιηθεί έστω και έμμεσα το μνημόνιο και η ακροδεξιά και οι ναζιστές έχουν καταστεί ισχυροί παίκτες; Αρκεί να θυμηθεί κανείς τι συνέβη στον Αγ. Παντελεήμονα μετά τις ευρωεκλογές όταν οι ακροδεξιοί του ΛΑΟΣ είχαν σαρώσει (χάρη στην αποχή) και έβγαιναν αναβαθμισμένοι στους δρόμους με κραυγές μίσους. Συνεπώς όσο και αν κανείς δεν πιστεύει στον θεσμό των «εθνικών εκλογών» δεν μπορεί να μην αναγνωρίσει ότι αυτός όπως και κάθε άλλος αντίστοιχος θεσμός παράγει πραγματικά αποτελέσματα στη ζωή. Άρα η στάση δεν μπορεί να είναι καθαρά ιδεολογική αλλά πρέπει να εξετάζεται και αναλόγως την πολιτική συγκυρία και τα πιθανά παράγωγα μιας εκλογικής αναμέτρησης.

Από την άλλη η απογοήτευση που οδηγεί στην αποχή και το «όλοι ίδιοι είναι» πρακτικά αθωώνει αυτούς που έχουν τις ενεργητικές ευθύνες και τιμωρεί όσους -με τις αδυναμίες τους- αντιστάθηκαν. Γιατί κάθε προοδευτικός και ριζοσπαστικός πολίτης που χάνεται από τις κάλπες στην ουσία άθελα του ενισχύει την αξία της ψήφου κάθε συντηρητικού ή και φασίστα. Στην προσπάθεια να στείλει ένα πολύ γενικό μήνυμα, πετυχαίνει το ακριβώς αντίθετο. Να ενισχύσει όσους οδήγησαν την χώρα εδώ που βρίσκεται και τον οδήγησαν στην απογοήτευση.

Το ζητούμενο εδώ δεν είναι ούτε να αλλάξουμε απόψεις ούτε να αμβλύνουμε τον θυμό μας. Η αποχή από τις εκλογές είναι μια θεμιτή και κατανοητή άποψη που αξίζει συζήτησης και προσοχής. Αυτό όμως που πρέπει να δούμε είναι ότι πολύ συχνά οι καθαρές ιδεολογικά απόψεις δεν χωράνε στην τρέχουσα πραγματικότητα. Δεν σημαίνει ότι είναι λάθος, αλλά ή δογματική εφαρμογή τους μπορεί να οδηγεί με αγνές προθέσεις σε αποτελέσματα αυτο-υπονόμευσης. Ειδικά όταν όπως γράφτηκε στην αρχή αυτού του άρθρου, αυτή τη φορά, περισσότερο από κάθε άλλη, η ψήφος μας πρέπει να είναι εργαλείο συλλογικής παρέμβασης και όχι ατομικής έκφρασής.

Ένας άνεργος .

ΠΗΓΗ: www.left.gr

Ευτυχώς που ο μη ρεαλισμός προβάλει πια ως μονόδρομος, ως πιθανή διέξοδος, ως κάτι που αξίζει να δοκιμαστεί.

«Δεν είναι ρεαλιστική πρόταση», είναι η φράση που ακούγεται συνεχώς, από αυτούς  που ονομάζουν ρεαλισμό την σημερινή κατάντια. Απορρίπτουν, οτιδήποτε άλλο, οποιαδήποτε υπόνοια αμφισβήτησης του μνημονίου και της υποταγής σε αυτό και όταν διατυπώνεις μισό επιχείρημα προς την άλλη κατεύθυνση, έντρομοι απαντούν ότι όλα αυτά δεν είναι ρεαλιστικά.


Και γιατί  ο στόχος μιας κοινωνίας, το όραμα, οι επιδιώξεις της, πρέπει να είναι ρεαλιστικά; Γιατί  η κοινωνία και η καθημερινή ζωή να συμβαδίζουν με τον ρεαλισμό και όχι με το μη ρεαλιστικό; Με το ανέφικτο, το άπιαστο, το ιδεατό;  Όσες κοινωνίες προχώρησαν, το έκαναν επειδή κινήθηκαν αντισυμβατικά, έβαλαν μεγάλους στόχους και τους πάλεψαν. Απομόνωσαν τους ρεαλιστές και τους πεζούς  και στεγνούς στόχους τους.


Αλλά τι εννοούν μη ρεαλιστικό οι υποταγμένοι στην μνημονιακή ρεαλιστικότητα; Γι αυτούςρεαλιστικό είναι οι μισθοί των 400 σήμερα και των 300 σε δυο μήνες, την ίδια ώρα που η δόση του δανείου είναι 400 ή 500 ευρώ. Ρεαλιστικό είναι η σύνταξη να φτάσει στα 250.Ρεαλιστικό είναι το πάνω από ένα εκατομμύριο άνεργοι. Ρεαλιστικό είναι να τα βλέπεις όλα μαύρα, χωρίς κανένα διέξοδο και ταυτόχρονα να μην αντιδράς, σχεδόν ούτε να σκέφτεσαι, την όποια αμφισβήτηση. Ρεαλιστικό είναι οι ευρωπαίοι να λένε στους Έλληνες τι να ψηφίσουν. Και ρεαλιστικό είναι να βυσσοδομούν σε μια κοινωνία, έχοντας το θράσος να ζητούν και να προτείνουν  και άλλα πακέτα μέτρων ενώ έχουν αποτύχει φριχτά όλα τα προηγούμενα.


Αν όλα αυτά και άλλα τόσα είναι ρεαλιστικά, ευτυχώς που πετάω στα σύννεφα.Ευτυχώς που δεν είμαι ρεαλιστής,  ευτυχώς που κάθε μέρα που περνά με κάνουν πιο ονειροπόλο, γιατί αυτοί ρεαλισμό θεωρούν να διαλέγεις εσύ το όπλο που θα σε εκτελέσουν, να τους ευχαριστείς για την εκτέλεση, να τους ζητάς συγνώμη εκ των προτέρων και αν γίνεται και εκ των υστέρων… (αυτό το θεωρούν και δημοκρατία).


Ευτυχώς είναι πολλοί αυτοί που έχουν πια αντιληφθεί, τι σημαίνει ο ρεαλισμός των αδίστακτων γνωστών και άγνωστων ξεπουλημένων και ξεφτιλισμένων  μηρυκαστικών.Ευτυχώς που ο μη ρεαλισμός προβάλει πια ως μονόδρομος, ως πιθανή διέξοδος, ως κάτι που αξίζει να δοκιμαστεί.


Ευτυχώς που η μη ρεαλιστική πλευρά του μυαλού, έχει εξεγερθεί και κανονίζει συμμαχία με την ιστορία. Και ευτυχώς που οι μη ρεαλιστές ξεσηκώθηκαν στην Ισπανία, στην Πορτογαλία, στην Ιταλία και αλλού. Γιατί ο μη ρεαλισμός, σε αντίθεση με τον ρεαλισμό, θέλει παρέα. Το πιο ρεαλιστικό σήμερα είναι να απορρίψεις τον ρεαλισμό τους, να οραματιστείς το πιο ακραίο και να το υλοποιήσεις. Να τους καταργήσεις.




Το πιο ρεαλιστικό σήμερα είναι να μην είσαι ρεαλιστής.


Θύμιος Κ.


ΠΗΓΗ: http://www.ellinofreneia.net

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟ LOCK OUT ΤΗΣ ΝΟΠΕ (2/4) !

Για πολλοστή φορά το τελευταίο χρονικό διάστημα η Κοσμητεία και το Πρυτανικό Συμβούλιο αποφασίζουν να από-κλείσουν τη ΝΟΠΕ, προβαίνοντας στο κλείδωμα (lock out) της Σχολής και την παύση κάθε εκπαιδευτικής και κοινωνικής διαδικασίας σε αυτή. Πρόκειται για μία πρωτοφανή απονέκρωση των σχολών Κέντρου, που αφορά το διάστημα 2-23 Απριλίου, το μεγαλύτερο,δηλαδή, διάστημα της κρίσιμης προεκλογικής περιόδου!


Στο στόχαστρο του Κοσμήτορα Τσινισιζέλη και του Πρυτανικού Συμβουλίου δε βρίσκεται τίποτε άλλο παρά οι αγώνες των φοιτητών της ΝΟΠΕ ενάντια σε πρεζεμπόριο-ξενοφοβία-κατάλυση του Ασύλου. Πιο συγκεκριμένα οι αποφάσεις των Φοιτητικών Συλλόγων Νομικής και Πολιτικού για διεξαγωγή διήμερου φεστιβάλ δράσεων στο χώρο της οδού Μασσαλίας για την επανοικειοποίηση του Ασύλου και την καταπολέμηση της ξενοφοβίας, καταργούνται –χωρίς πρόσχημα- στην πράξη με «θεσμικούς» μεν, πλήρως αντιδημοκρατικούς και απονομιμοποιημένους δε, όρους! 
Φαίνεται ενοχλούνται οι εγκάθετοι του Μνημονίου στα Πανεπιστήμια (νόμος Διαμαντοπούλου) όταν παράλληλα με την ακαδημαική διαδικασία, το Πανεπιστήμιο γίνεται χώρος κοινωνικοπολιτικών διεργασιών και αγώνων. Είτε αυτοί έχουν τη μορφή πορείας και ανοίγματος της Σχολής σε συνέλευση ανέργων (lock out της 22/3), είτε ενημέρωσης από συλλογικότητες –όπως ΚΕΘΕΑ και ΟΚΑΝΑ- για τηνπραγματική όψη του ζητήματος των ναρκωτικών και της ρατσιστικής έξαρσης!
Προφανώς στο παιχνίδι αυτό, μόνο αμέτοχες και ανεύθυνες δεν είναι οι παρατάξεις της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ στις σχολές (ΔΑΠ-ΠΑΣΠ). Το γεγονός ότι γνώριζαν για το κλείσιμο της Σχολής πριν την επίσημη ανακοίνωση της Κοσμητείας (και διέδιδαν την πληροφορία αυτή σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης) φανερώνει τα δίκτυα διαπλοκής, που έχουν συνυφάνει οι καθεστωτικές παρατάξεις με τους εντολοδόχους καθηγητές της Τρόικας και του Μνημονίου. 


Ωστόσο οι εναλλακτικές μορφές πάλης, αντίστασης και απάντησης του Φοιτητικού κινήματος στις υλικές ανάγκες των φοιτητών δεν εξαντλούνται στο φεστιβάλ, που βίαια διέκοψαν οι Πρυτανικές Αρχές. Πιο συγκεκριμένα, σήμερα το πρωί Φοιτητές του Πολιτικού υλοποίησαν την απόφαση, που έλαβε ο ΦΣ Πολιτικού «Δημήτρης Γληνός» με Γενική Συνέλευση, και τύπωσαν συγγράματα του πρώτου έτους, που φέτος δεν παραδίδονται λόγω των περικοπών του νόμου Διαμαντοπούλου, κάνοντας κατάληψη στα τυπογραφεία του ΕΚΠΑ!

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ! ΩΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΛΟΥΜΕ ΑΜΕΣΑ ΣΕ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΗ ΣΥΓΚΛΗΤΟ ΩΣΤΕ Ο ΠΡΥΤΑΝΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΜΟΔΙΟΙ ΚΟΣΜΗΤΟΡΕΣ ΝΑ ΑΠΟΛΟΓΗΘΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΝΟΠΕ!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΝΟΜΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΥΛΟ

Την περίοδο που ζούμε η κρίση βαθαίνει όλο και περισσότερο και τα νέα κυβερνητικά μέτρα οδηγούν ολόκληρη την κοινωνία στην εξαθλίωση και τον αγώνα για επιβίωση. Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να νομιμοποιηθεί και να αποκτήσει τη συναίνεση της κοινωνίας, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να δείχνει την πιο σκληρή και αυταρχική της όψη, ενεργοποιώντας ταυτόχρονα το σύνολο του κατασταλτικού μηχανισμού.

Σε αυτό το πλαίσιο η απονομιμοποιημένη συγκυβέρνηση του Μνημονίου (ΠαΣοΚ – ΝΔ – παρατρεχάμενοι) στήνει ένα λαθραίο προεκλογικό παιχνίδι στις πλάτες των μεταναστών, στην προσπάθειά της να αποπροσανατολίσει την κουβέντα και να αναγάγει τους μετανάστες σε κύρια αιτία των δεινών του τόπου. Έτσι, ολόκληρη η κοινωνία γίνεται μάρτυρας ενός ανελέητου κυνηγητού ενάντια στους μετανάστες. Η εικόνα που θέλουν να διαμορφώσουν περιλαμβάνει καθημερινές επιχειρήσεις σκούπα, αντιμετωπίζοντας τους μετανάστες σαν ανθρώπους δεύτερης κατηγορίας, χτίζοντας σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης και αποκρύπτοντας το γεγονός ότι η ισχυρή Ελλάδα τους, η Ελλάδα των Ολυμπιακών Αγώνων χτίστηκε στις πλάτες των μεταναστών και στα φθηνά εργατικά τους χέρια. Πιο συγκεκριμένα, σε καθημερινή βάση έξω από την πόρτα της Νομικής και σε όλες τις σχολές του κέντρου εξαπολύονται πογκρόμ απέναντι στους μετανάστες με δολοφονικές επιθέσεις της αστυνομίας, βίαιους ξυλοδαρμούς και συλλήψεις.

Το σκηνικό της τρομοκρατίας συμπληρώνει η τεχνητή εγκατάσταση κέντρων εμπορίου ναρκωτικών έξω από τις σχολές του κέντρου (κάτω Πολυτεχνείο, Νομική). Η διακίνηση των ναρκωτικών έξω από τη σχολή μας δεν είναι τυχαία, αλλά αντίθετα συνέπεσε με την ψήφιση του νέου νόμου για τα Πανεπιστήμια, που προβλέπει τη θεσμική κατάργηση του ασύλου, το οποίο παρουσιάζεται από την κυβέρνηση και τα καθεστωτικά ΜΜΕ, ακολουθώντας την διαχρονική προπαγάνδα τους, ως άσυλο ανομίας και εγκληματικών πράξεων. Η τεχνητή αυτή εγκατάσταση του εμπορίου ναρκωτικών έξω από τη σχολή μας έχει ως στόχο την υποβάθμιση του δημόσιου Πανεπιστημίου και παρακμή του κοινωνικού μας χώρου και χρησιμοποιείται ως πρόφαση για την αδιάλειπτη παρουσία και επέμβαση της αστυνομίας στη σχολή. Παρ’ όλα αυτά το ζήτημα των ναρκωτικών είναι ένα ευρύτερο κοινωνικό ζήτημα. Οι τοξικομανείς είναι οι τελευταίοι που ευθύνονται για το κύκλωμα της διακίνησης καθώς αποτελούν θύματα των πρεζεμπόρων και μιας κοινωνίας που διαρκώς βυθίζεται στην φτώχεια και την εξαθλίωση λόγω των ακολουθούμενων πολιτικών που αναπαράγουν τέτοια παθογενή φαινόμενα.

Σε αντίθεση με τον κυρίαρχο λόγο που αναπαράγεται από την κυβέρνηση και τα καθεστωτικά ΜΜΕ, εμείς οι φοιτητές της Νομικής βιώνουμε καθημερινά το ίδιο κλίμα τρομοκρατίας και φόβου από την αστυνομία και τους μηχανισμούς της. Η παρουσία της όχι μόνο δεν επιλύει το πρόβλημα αλλά το επιτείνει. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι πριν από κάθε επίθεση οι όντως γνωστοί – άγνωστοι για την αστυνομία πρεζέμποροι εξαφανίζονται και αυτό δεν αποτελεί επιχειρησιακή αδυναμία αλλά πλάνο της. Η δημιουργία μιας υγειονομικής ζώνης έξω από τις σχολές του κέντρου και συγκεκριμένα έξω από τη Νομική καλλιεργεί ένα σκηνικό επιτήρησης και ελέγχου έξω από τη σχολή με δυνάμεις της Αστυνομίας και της Ασφάλειας να προσαγάγουν φοιτητές, να απειλούν τη σωματική τους ακεραιότητα, να προχωρούν σε εξακρίβωση των στοιχείων του, να φακελώνουν και να φωτογραφίζουν φοιτητές, λειτουργώντας ως σύγχρονο σπουδαστικό της ασφάλειας.

Αυτό που θέλουν είναι να αποσυνδέσουν το άσυλο από τους κοινωνικούς αγώνες που εδώ και δεκαετίες περιθάλπει, να δημιουργήσουν ένα Πανεπιστήμιο αυταρχικό και αποστειρωμένο, όπου κανείς δε θα έχει λόγο έκφρασης. Αυτό συνδέεται με την προσπάθειά τους να παρουσιάσουν τους μετανάστες και τους ναρκομανείς στα μάτια της κοινωνίας ως εσωτερικούς εχθρούς που πρέπει οπωσδήποτε να εξοβελιστούν.

Μπροστά σε όλα αυτά εμείς ως φοιτητές Νομικής μέσα από τις συλλογικές μας διαδικασίες και τις πρωτοβουλίες που συγκροτήσαμε, αποφασίσαμε να αναδείξουμε το ζήτημα των μεταναστών, της τεχνητής μεταφοράς του εμπορίου ναρκωτικών έξω από τη σχολή μας και του ασύλου. Όταν τα θεσμικά όργανα της σχολής μας δείχνουν ότι τάσσονται απέναντι μας, ζητώντας ακόμη και εισαγγελική έρευνα για το ζήτημα των ναρκωτικών και απαιτώντας τη μόνιμη παρουσία της αστυνομίας στη σχολή, επιβεβαιώνοντας τα όσα είπαμε παραπάνω, εμείς ως φοιτητές καλούμε την πανεπιστημιακή κοινότητα, συλλογικότητες και κοινωνικούς φορείς να στηρίξουν τις δράσεις για την ανάδειξη του ζητήματος σε κατεύθυνση επίλυσής του, προκειμένου να σπάσουμε τη σιωπή και να ηττηθεί στην πράξη η κυρίαρχη προπαγάνδα. Συγκεκριμένα καλούμε σε διήμερο δράσεων και εκδηλώσεων (συζητήσεις, εκδήλωση, συναυλία, πορεία, μαζικά μοιράσματα και ενημέρωση του κόσμου) στο παρκάκι της Νομικής, στο πλαίσιο της συνολικής επανοικειοποίησης του πανεπιστημιακού ασύλου.

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΠΟΥ ΟΡΑΜΑΤΙΖΟΝΤΑΙ ΔΕ ΜΑΣ ΧΩΡΑΕΙ.ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΝΟΜΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΥΛΟ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 69ης ΣΥΝΟΔΟΥ ΠΡΥΤΑΝΕΩΝ

Την Παρασκευή, 9 Μάρτη με την έναρξη των εργασιών της 69^ης Συνόδου Πρυτάνεων, φοιτητικοί σύλλογοι και ο Σύλλογος Διοικητικών Υπαλλήλων του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με πορεία που ξεκίνησε από το κέντρο της πόλης, διεκδίκησαν να μπουν και να παρέμβουν στη διαδικασία.

Σ’ όλη τη διάρκεια της πορείας η αστυνομία ακολουθούσε με ιδιαίτερα προκλητική παρουσία. Το ίδιο συνέβη και στην είσοδο του χώρου που πραγματοποιούνταν η Σύνοδος, όπου οι δυνάμεις της κρατικής καταστολής εμπόδισαν τους διαδηλωτές να καταθέσουν τις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων και των διοικητικών συμβουλίων των φοιτητικών συλλόγων, κάνοντας χρήση χημικών και ωμής βίας.

Ένας συνάδελφός μας συνελήφθη, έξι ακόμα πήγαν στο νοσοκομείο, καθώς και μία εργαζόμενη του Πανεπιστημίου, την ίδια ώρα που η αστυνομία επιτίθονταν   στους διαδηλωτές/τριες που επέστρεφαν με πορεία στο κέντρο.

Καταγγέλλουμε τη στάση της αστυνομίας και της Συνόδου των Πρυτάνεων που απάντησαν μ’ αυτό τον τρόπο στην αγωνιζόμενη πανεπιστημιακή κοινότητα. Απαιτούμε την απόσυρση των αβάσιμων κατηγοριών του συναδέλφου μας Α.Ζ.

Η τρομοκρατία δε μας σταματά.

Απαντάμε με κλιμάκωση του αγώνα μας.

Η Αριστερή Ενότητα για τις εκλογές στο ΑΠΘ

Ανακοίνωση, με την οποία εξηγεί την αντίθεσή της στη συγκρότηση Συμβουλίων Διοίκησης, εξέδωσε η φοιτητική δικτύωση Αριστερή Ενότητα. Η ίδια καταγγέλλει την παρέμβαση εισαγγελέα στο ΑΠΘ και καλεί την πανεπιστημιακή κοινότητα να μπλοκάρει τις εξ αναβολής εκλογές της Παρασκευής. Ολόκληρη η ανακοίνωση έχει ως εξής:

Η Αριστερή Ενότητα Θεσσαλονίκης πραγματοποίησε το βράδυ της Τρίτης κατάληψη στο χώρο της Νομικής, όπου θα διεξάγονταν οι εκλογές για τα Συμβούλια Διοίκησης.

Ως Αριστερή Ενότητα έχουμε επανειλημμένα τονίσει ότι τα Συμβούλια Διοίκησης αποτελούν το πρώτο βήμα για την εξολοκλήρου εφαρμογή του νέου νόμου που διαλύει τον χαρακτήρα του δημόσιου και δωρεάν πανεπιστημίου, καταστρέφει τα πτυχία μας, καταλύει τα εργασιακά μας δικαιώματα και εναρμονίζει το πανεπιστήμιο με τις ανάγκες της αγοράς και του κεφαλαίου. Με τη σύσταση ενός πιο συγκεντρωτικού και αντιδημοκρατικού οργάνου διοίκησης επιχειρείται η πλήρης αυταρχικοποίηση του πανεπιστημίου και η εξάλειψη δημοκρατικών διαδικασιών, που αποτελούν αναγκαίους όρους για την περαιτέρω εφαρμογή του νόμου.  

Η μαζική κινητοποίηση φοιτητών, καθηγητών και  εργαζομένων αποδεικνύει περίτρανα πως οι συντονισμένοι αγώνες μπορούν, και τελικά έχουν, νικηφόρα έκβαση. Υπό τις πιέσεις ολόκληρης της πανεπιστημιακής κοινότητας οι εκλογές αναβλήθηκαν - στείλαμε έτσι ένα ξεκάθαρο μήνυμα στο υπουργείο ότι σε κάθε προσπάθεια εφαρμογής του νόμου θα μας βρίσκουν απέναντι τους. 

Η τρομοκρατία που ακολούθησε από πλευράς του κ. Μάνθου (Προέδρου Οργανωτικής επιτροπής) και της κ. Υπουργού, μέσω της παρέμβασης εισαγγελέα, δεν μας φοβίζει. Μας εξοργίζει!

Αυτός ο αγώνας είναι ένα μόνο κομμάτι στο παζλ των εργατικών και κοινωνικών αγώνων για το μέλλον της νέα γενιάς και των εργαζομένων που πλήττονται από τις πολιτικές της συγκυβέρνησης, των μνημονίων, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Όλοι και όλες,  μαζί με τα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας, χτίζουμε την αλληλεγγύη και οργανώνουμε τις αντιστάσεις για να τους ανατρέψουμε!

Καταγγέλλουμε τον Πρόεδρο του Οικονομικού για την αναίτια αναβολή των εξετάσεων στο Οικονομικό και διευκρινίζουμε στους συναδέλφους φοιτητές ότι από μεριάς μας διασφαλίστηκαν όλες οι προϋποθέσεις για την ομαλή διεξαγωγή των εξετάσεων. Η ευθύνη της αναβολής βαραίνει όσους προσπαθούν να απομονώσουν τον κοινό μας αγώνα.

Καλούμε, τέλος, σύσσωμη την πανεπιστημιακή κοινότητα να μπλοκάρει τις εξ αναβολής εκλογές την Παρασκευή 17/2  στο κτίριο της Νομικής.

ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ! ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ…ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ!

Στα πλαίσια της γενικότερης επίθεσης που υφίσταται το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας, συνεχίζεται και εντείνεται η επίθεση σε ό,τι είχε απομείνει από το δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο. Ο νόμος Διαμαντοπούλου έχει ήδη καταδικαστεί από το μεγαλύτερο μέρος της πανεπιστημιακής κοινότητας αμέσως μετά την κατάθεσή του με εκατοντάδες καταλήψεις σχολών πανελλαδικά, απεργίες και καταλήψεις δημοσίων κτηρίων. Ο νόμος αυτός μεταξύ άλλων φέρνει περικοπές προσωπικού και μισθών, συγχωνεύσεις-καταργήσεις τμημάτων, δραστική μείωση της κρατικής χρηματοδότησης. Εκτός από τα παραπάνω, αλλάζει ριζικά τα χαρακτηριστικά της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με εντατικοποίηση των σπουδών (Ν+2, διαγραφές φοιτητών, φοιτητικό κουπόνι) , εφαρμογή του συστήματος των πιστωτικών μονάδων,  εισαγωγή διδάκτρων και κατάργηση του αυτοδιοίκητου με την εισαγωγή εξωπανεπιστημιακών στη διοίκηση των ιδρυμάτων. Όπως και κάθε άλλη αντιδραστική μεταρρύθμιση, έτσι και αυτή, δεν μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς καταστολή δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Εκεί ακριβώς αποσκοπεί και η κατάργηση του ασύλου που προωθεί το υπουργείο, εκτός των άλλων.

Σήμερα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τη βασικότερη προσπάθεια εφαρμογής του νόμου, που είναι η συγκρότηση των συμβουλίων διοίκησης. Τα συμβούλια διοίκησης  δεν είναι απλά ένα διαφορετικό μοντέλο διαχείρισης του πανεπιστημίου, αλλά το αυταρχικό εκείνο μόρφωμα που θα επιβάλλει όλα τα παραπάνω. Το συμβούλιο αυτό θα αποτελείται από 8 πανεπιστημιακά μέλη, έναν φοιτητή και 6 εξωπανεπιστημιακά μέλη, από μάνατζερ και τοπικούς παράγοντες, μέχρι επιχειρηματίες και τεχνοκράτες. Μ΄ αυτό τον τρόπο η έρευνα και η ακαδημαϊκή δραστηριότητα γενικότερα ευθυγραμμίζεται με τα συμφέροντα των εκάστοτε επιχειρηματιών που θα μετέχουν στη διοίκηση του ιδρύματος. 

Ακόμα και η τωρινή πρυτανεία που αρχικά εναντιώθηκε στο νόμο, την προηγούμενη βδομάδα, στην τελευταία σύγκλητο ενέκρινε την ψήφιση των προγραμμάτων  διά βίου μάθησης, που είναι και αυτά κομμάτι του νέου νόμου. Το γεγονός αυτό, όπως και η συνολικότερη πολιτική της συγκλήτου καταδεικνύει ότι το συγκεκριμένο θεσμικό όργανο δε λειτουργεί με βάση τις ανάγκες των φοιτητών και των εργαζομένων, αλλά σύμφωνα με τις υποδείξεις του εκάστοτε υπουργείου παιδείας.

Εμείς, οι φοιτητές, όπως και κομμάτι των εργαζομένων και των καθηγητών του πανεπιστημίου, προτάσσουμε την αναγκαιότητα της διαχείρισης του πανεπιστημίου αποκλειστικά από φοιτητές, μέλη ΔΕΠ και εργαζόμενους.

Οι κινηματικές διαδικασίες, οι καταλήψεις, οι πορείες και οι συνελεύσεις φοιτητών και εργαζομένων που ξεκίνησαν τον Αύγουστο, είχαν ως αποτέλεσμα τη μη εφαρμογή του νόμου στην ολότητά του. Δίνοντας ακόμα μία μάχη σ΄ αυτή την κατεύθυνση καλούμαστε να σπάσουμε οποιαδήποτε διαδικασία εκλογής και ανάδειξης διοικητικού συμβουλίου, όπως έγινε σε μία σειρά ιδρυμάτων μέχρι στιγμής, με πρώτο κόμβο τις διαδικασίες της Τετάρτης 15/2 και της Παρασκευής 17/2.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ  την Τετάρτη και την Παρασκευή στις 8:00

στην Αίθουσα λόγου και τέχνης

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ/ΦΟΙΤΗΤΡΙΩΝ