ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΗΣ VILLA AMALIAS ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΑΔΑ

Η Κατάληψη Villa Amalias εδώ και 23 χρόνια αποτελεί έναν ανοιχτό πολιτικό πολιτιστικό και κοινωνικό χώρο, καθώς και στεγαστική κολεκτίβα. Όλα αυτά τα χρόνια σε αυτή δραστηριοποιούνται πολλές ομάδες όπως: θεατρική ομάδα, συναυλιακή ομάδα, studio, ομάδα βιτρώ, παιδικό στέκι, ομάδα χορού, γυμναστικής, ξένων γλωσσών, Η/Υ, τυπογραφική κολλεκτίβα, ομάδα προβολών,δανειστική βιβλιοθήκη, ανταλακτήριο δισκων και cd και επίσης έχουν φιλοξενηθεί πολιτικές και πολίτιστικές εκδηλώσεις άλλων ομάδων. Επιπλέον, η Κατάληψη Villa Amalias, πέραν των εσωτερικών δραστηριοτήτων έχει συμβάλει στην επίλυση προβλημάτων της γειτονιάς, συμμετεχοντας τόσο στη συνέλευση κατοίκων πλατείας Βικτωρίας, όσο και πραγματοποιωντας ανοιχτές και εξωστρεφείς δράσεις στην περιοχή, όπως μικροφωνικές παρεμβάσεις,χαριστικά παζάρια, συλλογικές κουζίνες και παιδικές εκδηλώσεις στην πλατεία. 

Όλα αυτα τα 23 χρόνια, η Καταληψη Villa Amalias, μέσα από την πολύμορφη σύνθεση των υποκειμένων και των ομάδων που την απαρτίζουν έχει διαμορφώσει πολιτικά χαρακτηριστικά εξίσου πολύπλευρα, που πηγάζουν απο το ευρύτερο κίνημα των καταλήψεων, απο τον Αναρχικό και Αντιεξουσιαστικό χώρο και απο το κίνημα του ταξικού και εργατικού ανταγωνισμού. Χαρακτηριστικα τα οποία εχουν αποκτήσει υλική υποσταση μέσα απο τη συνδιοργάνωση και συμμετοχή σε πορείες, παρέμβασεις και κινητοποιησεις, που αφορούν σε εργατικούς, αντιφασιστικους-αντιρατσιστικούς αγωνες, αλληλεγγύη σε διοκώμενες καταλήψεις, στους μεταναστες΄και  σε διοκωμενους συντρόφους, σε φοιτητικούς και μαθητικους αγώνες καθως και για την επανοικιοποιηση ανοιχτών δημοσιων χώρων. 

Το κτίριο της Κατάληψης ήταν εγκαταλελλειμενο απο το 1973 και σε άθλια κατάσταση. Απο το '90 που καταλήφθηκε, ζει και συντηρειται απο την οικονομική συνεισφορά και την προσωπική εργασία τόσο των ίδιων των καταληψιών όσο και όλων των αλληλέγγυων συντρόφων.
Ο φερόμενος ως ιδιοκτήτης του κτιρίου, δήμος αθηναίων, ο οποίος είναι κάτοχος τεράστιας ακίνητης περιουσίας, καθώς και ο οργανισμός σχολικών κτηρίων ειναι γνωστοί για υποθέσεις απαλλοτριώσεων ιδιωτικής περιουσίας και παράνομων αποχαρακτηρισμών, με αποκορύφωμα την περίπτωση του μεγαθηριου κτιρίου Χαραγκιώνη στη συμβολή των οδών 3ης Σεπτεμβρίου και Ιουλιανοώ, που εν μια νυκτί, απο οικόπεδο με σκοπο την ανέγερση σχολικού κτηρίου μετατράπηκε σε εμπορικό κέντρο.

Σε αντιθεση με αυτούς, που βλέπουν κτήρια και χώρους ως ενα ακόμη τρόπο κερδοσκοπίας, η Κατάληψη Villa Amalias και η δράση της είναι ένα έμπρακτο παράδειγμα του προτάγματός της για τη δημιουργία ελεύθερων κοινωνικών χώρων, αντιθετικών προς κάθε ειδους οικονομική εκμεταλευση, βασιζομενοι σε αντιεραρχικές, αυτοοργανωμένες, αλληλέγγυες και οριζόντιες δομές, σεβόμενοι τον άνθρωπο και στηρίζοντας πάντα τους απο κατω της ταξικής πυραμίδας, των οποίων κομματι αποτελούμε και εμείς.
Για αυτό και η συντηρηση του κτηρίου, όπως προαναφερθηκε, γίνεται από τους καταληψίες και τους αλληλέγγυους, ιδίως τα τελευταία 4 χρονια έπειτα από τις δύο δολοφονικές εμπρηστικές επιθέσεις που δέχτηκε η Κατάληψη από παρακρατικούς έμισθους ή μη. Οι συγκεκριμενες επιθέσεις προκάλεσαν μεγαλες υλικές φθορες που δεν αποτέλεσαν όμως εμπόδιο στο να συνεχίσει η Villa τη δράση της ως εγχείρημα, αλλά αντιθέτως ενδυνάμωσαν το ηθικό των ανθρώπων που την απαρτίζουν και με τη βοήθεια όλων των συντρόφων ανακαινίστηκε η προσοψη του κτηρίου από την οδό Χέυδεν και ξεκίνησε η αποκατάσταση και η περαιτέρω βελτιωση εσωτερικά του κτηρίου με τη συμβουλευτική βοήθεια αρχιτεκτόνων και πολιτικών μηχανικών.

Οι συνεχόμενες επιθέσεις δεν ειναι οι μόνες που εχει δεχτεί το εγχείρημα, ολα αυτά τα χρόνια. Η Villa και λόγω της τοπογραφικής της θεσης αλλα και λόγω των αξιακών και πολιτικών της χαρακτηριστικών, έχει βρεθεί πολλες φορές στο στόχαστρο επιθέσεων απο το κράτος και το παρακράτος. Σε όλες τις επιθέσεις απαντούσαμε πάντα με το λογο μας, δημοσιοποιώντας τα γεγονοτα και προπαγανδιζοντας τις θέσεις και τις αρχές μας μέσα από ανοιχτές κοινωνικές παρεμβασεις.

Στις 20/12/12 και ώρα 7.00 πμ, εισέβαλαν στην Κατάληψη άντρες της κρατικής ασφάλειας με το πρόσχημα της διενέργειας έρευνας "περι ναρκωτικών" και "εκρηκτικών υλών" κατόπιν μιας δήθεν ανώνυμης καταγγελιας και συνέλλαβαν 8 άτομα που βρίσκονταν εντός της Κατάληψης, εκ των οποίων οι τρεις ηταν φιλοξενούμενοι.Απο την Κατάληψη κατασχέθκαν αντικείμενα τα οποια η κρατική ασφάλεια χρησιμοποίησε ως πειστήρια για την κατασκευή κατηγοριών πλημμεληματικού και κακουργηματικού χαρακτηρα, κατηγορίες τις οποιες δεν αποδεχόμαστε. Πόσο μάλλον όταν η κακουργηματική μας πράξη στηριζεται σε κενές φυαλες μπύρας και σε ελάχιστη ποσότητα πετρελαίου που βρέθηκε διπλα σε σομπα.

Για εμάς, αποτελει σαφή πολιτική επιλογή του κράτους αυτή η κινηση. Σε καιρο οικονομικής και συστημικής κρισης, το κράτος εξαπολύει επιθεση προς πασα κατευθυνση υποβαθμίζοντας τη ζωή των απο κάτω και προσπαθώντας να εξαφανίσει κάθε πυρήνα αντίστασης και δημιουργίας αρνήσεων. Είτε αυτο μεταφράζεται σε καταπάτηση εργασιακών κεκτημένων ειτε στην προπαγάνδιση ρατσιστικων ιδεωδων που προαγουν τον κοινωνικό εκφασισμό ειτε στη δημιουργια συνθηκών ανασφαλειας με σκοπο την αποδοχή της διαρκους επιτηρησης των ζωών μας, ειτε στη διωξη και σπίλωση πολιτικών χώρων και υποκειμενων αντιτιθεμενων σε όλα αυτά.

ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΚΑΘΕ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΜΑΣ

ΤΟ ΕΙΠΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΞΑΝΑΛΕΜΕ:
"ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΜΠΑΛΑ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟ ΤΕΡΜΑ..."

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ (ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ)

Δείτε επίσης : 

Η ανακοίνωση της Βίλλα Αμαλίας 
 http://www.left.gr/article.php?id=18178

Το δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα για τη Βίλλα Αμαλίας :  http://diktio.org/node/843

Η Νεολαία Συνασπισμού για τη Βίλλα Αμαλίας: 
http://www.neolaiasyn.gr/text.php?id=964

Χρυσή Αυγή: «Έπρεπε να χτυπήσουμε περισσότερο το Στρατούλη»

Ρεπόρτερ του BBC (μεταμφιεσμένος σε χρυσαυγίτη) παρακολούθησε και ηχογράφησε ένα μάζεμα μελών της Χρυσής Αυγής

Το ντοκουμέντο του ραδιοφώνου του BBC αποτυπώνει την κυνική ομολογία χρυσαυγιτών ότι χτύπησαν τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Δημήτρη Στρατούλη.

Όπως αποδεικνύεται από το ηχητικό απόσπασμα, μέλη της Χρυσής Αυγής παραδέχονται ότι χτύπησαν τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Δημήτρη Στρατούλη.

Ακούστε εδώ το απόσπασμα από τη ραδιοφωνική εκπομπή του BBC (από το 41΄49) , όπου μιλάει (πιθανότατα) ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Γιάννης Λαγός:


Συναγωνιστές και συναγωνίστριες καλησπέρα,

Θα ήθελα να πω μερικά πράγματα γι’ αυτά που βλέπουμε τις τελευταίες μέρες στις ειδήσεις. Πρώτα απ’όλα θέλω να εκφράσω τη δυσαρέσκειά μου για κάποια από τα νέα μέλη της Χρυσής Αυγής που είναι μόνο για φωνές, για μαγκιές και για τέτοια. Τρεις απ’ αυτούς τον χτυπούσαν για μισή ώρα και δεν κατάφεραν ούτε να κάνουν ένα καρούμπαλο στο κεφάλι του. Ντροπή! (χειροκροτήματα) Τρία μέλη της Χρυσής Αυγής εξαγριωμένα και δεν κατάφεραν ούτε καν να του σπάσουν τα γυαλιά. Πού χτύπαγαν;

Η πρόταση στελεχών της ΝΔ να ενωθεί η βάση της παράταξης, νεοδημοκράτες και χρυσαυγίτες, προσλαμβάνει μια άλλη διάσταση...

Πηγή: RedNotebook 

Οι δομές ψυχικής υγείας και το «ελαστικό» κοινωνικό κράτος

              του Πάνου Παπαδόπουλου

Στην ψυχική υγεία, πολλοί εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι εδώ και έξι μήνες. Τι πιο αναμενόμενο, εν μέσω κρίσης; Ωστόσο, η κρίση στην ψυχική υγεία έχει αρχίσει από το 2005. Πώς συνέβη αυτό;

Στο δημόσιο και δωρεάν σύστημα ψυχικής υγείας περιλαμβάνονται 65 περίπου ΜΚΟ (ΝΠΙΔ μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, σωματεία ή αστικές εταιρείες) που αναπτύσσουν περίπου 220 μονάδες ψυχικής υγείας, κυρίως οικοτροφεία και ξενώνες αποασυλοποίησης, αλλά και μια σειρά άλλων υπηρεσιών: κέντρα ημέρας, κινητές μονάδες κλπ. Διαθέτουν δηλαδή περίπου το 50% των «κρεβατιών» σε μονάδες αποασυλοποίησης και συνολικά περίπου το 30% του συνόλου των μονάδων ψυχικής υγείας.

Η επίσημη αιτιολογία για την τόσο μεγάλη ανάπτυξη του λεγόμενου «τρίτου τομέα» στην ψυχική υγεία ήταν η δυνατότητά του να απορροφά γρήγορα και χωρίς πολλές «γραφειοκρατικές διαδικασίες» (π.χ. ΑΣΕΠ) τα κονδύλια της Ε.Ε. Υπάρχουν όμως και άλλοι δύο, ανομολόγητοι, λόγοι. Ο πρώτος είναι ένα ιδιότυπο πελατειακό κράτος: εκτός από κάποιους καθηγητές ψυχιατρικής και λίγες γνωστές ΜΚΟ που ενεπλάκησαν στο εγχείρημα, οι περισσότεροι φορείς δημιουργήθηκαν ad hoc, από σχετικούς και άσχετους, με την αξιοποίηση «πολιτικών επαφών». Ο δεύτερος και σημαντικότερος λόγος είναι η στρατηγική επιλογή του νεοφιλελεύθερου κράτους, ήδη προ της κρίσης, για «ελαστικοποίηση» του κοινωνικού κράτους.

Ο νεοφιλελευθερισμός, ως γνωστόν, δεν συμπαθεί τις υπηρεσίες του κοινωνικού κράτους. Είτε το θεωρεί «βαρίδι» για την «ανάπτυξη» και προσπαθεί να περιορίσει τα έξοδά του, είτε, στην πιο ακραία εκδοχή του, πιστεύει ακράδαντα στον κοινωνικό δαρβινισμό, θεωρώντας «περιττά σώματα» όλους τους «μη κανονικούς». Ειδικά οι σταθερές δομές του κοινωνικού κράτους υπήρξαν μόνιμος αντίπαλος της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης, συν τοις άλλοις διότι εκεί πολλές φορές υπήρχαν και τα πιο μαχητικά στοιχεία του συνδικαλιστικού κινήματος, η καθυπόταξη του οποίου είναι βασικός στόχος της.

Στην πιο σκληρή εκδοχή του, το κοινωνικό κράτος του νεοφιλελευθερισμού ιδιωτικοποιείται πλήρως, και οι παροχές σε είδος αντικαθίστανται στην καλύτερη περίπτωση από κουπόνια, με τα οποία ο δικαιούχος μπορεί να «ψωνίσει» υπηρεσίες από τον ιδιωτικό τομέα. Στο ελαστικοποιημένο κοινωνικό κράτος υπάρχουν ακόμα χρηματοδοτούμενες υπηρεσίες, μόνο που δεν ανήκουν στο κράτος αλλά σε «μικτά σχήματα» (μη αμιγώς κρατικά, αλλά όχι αναγκαστικά κερδοσκοπικά), και η χρηματοδότησή τους είναι ελαστική: δεν είναι σταθερή, εξαρτάται από την «απόδοση» ειδικών πόρων, είναι διαπραγματεύσιμη, και ως προς το ύψος και ως προς τη διάρκεια. Ελαστικά είναι και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Η μονιμότητα προφανώς δεν ισχύει, συνήθως δεν υπάρχουν συλλογικές συμβάσεις, ενώ, αντίθετα, οι εργοδότες διαθέτουν όλα τα πλεονεκτήματα του εργατικού δικαίου (λ.χ. απόλυτο διευθυντικό δικαίωμα). Ένα κοινωνικό κράτος επισφαλές και «λάιτ», με εργαζόμενους κακοπληρωμένους, μη συνδικαλισμένους και φοβισμένους, και με «ενδιάμεσες» διοικήσεις φορέων που σε πολλές περιπτώσεις συμπεριφέρονταν σαν τους πιο σκληρούς εργοδότες.

Επομένως, η κακοδαιμονία του συστήματος ψυχικής υγείας είναι μέρος μιας συνολικότερης στρατηγικής κατεδάφισης του κοινωνικού κράτους και απόδοσης των πιο κερδοφόρων κομματιών του σε πάσης φύσεως ιδιωτικά συμφέροντα. Ακόμα και αν οι ΜΚΟ ψυχικής υγείας δεν είναι ο ορισμός αυτού που θα λέγαμε ιδιωτικό συμφέρον, σίγουρα ένα σύστημα ψυχικής υγείας βασισμένο σε ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και λογικές θα τείνει σταθερά, και ανεξάρτητα από προθέσεις, να «ολοκληρωθεί» σε πιο καθαρές μορφές του νεοφιλελεύθερου ιδεότυπου, όπου θα εντείνεται, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, η εκμετάλλευση της εργασίας και η διαχειριστική λογική αντιμετώπισης της ασθένειας και του ανθρώπινου πόνου.

Γίνεται σαφές λοιπόν ότι η τύχη των μονάδων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ανατροπή των πολιτικών της λιτότητας. Δεν πρόκειται να υπάρξει οριστική λύση, αν δεν υπάρξει μια στρατηγική απεμπλοκής από τα Μνημόνια και τις πολιτικές διάλυσης του κοινωνικού κράτους. Σ’ αυτό το πλαίσιο, είναι προφανές ότι το αίτημα για την ένταξη των μονάδων αυτών στο Εθνικό Σύστημα Υγείας είναι απολύτως έγκυρο. Δεν μπορούν να υπάρχουν υπηρεσίες δυο ταχυτήτων, ούτε εργαζόμενοι που να κάνουν την ίδια δουλειά με λιγότερα δικαιώματα, μέσα σε ένα ενιαίο σύστημα. Αλλά και ο ρόλος των ΜΚΟ δεν είναι η παροχή υπηρεσιών προς το κράτος, ακόμα και αν η σχέση δεν είναι πελατειακή.

Βέβαια, οι όροι και οι προϋποθέσεις με τις οποίες θα ενταχθούν αυτές οι υπηρεσίες στο δημόσιο είναι κάτι που διασταυρώνεται με τη γενικότερη συζήτηση για τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας των υπηρεσιών ψυχικής υγείας, του ΕΣΥ αλλά και των δημόσιων υπηρεσιών γενικότερα — κάτι που βέβαια εκφεύγει των ορίων του άρθρου. Η προάσπιση του δημόσιου χαρακτήρα των υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ούτε ως ταύτιση με το απαράδεκτο καθεστώς ευνοιοκρατίας, κομματισμού και διαφθοράς που μας κληροδότησαν οι κυβερνήσεις του πάλαι ποτέ δικομματισμού, ούτε ως αναπαραγωγή συντεχνιακών λογικών «βολέματος» στο δημόσιο. Αντίθετα, είναι ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος αν πραγματικά πιστέουμε στα συλλογικά αγαθά, αν θέλουμε ένα ενιαίο και ποιοτικό Εθνικό Σύστημα Υγείας.

Επειδή όμως δεν είναι παραγωγικό να παραπέμπουμε τις λύσεις σε ένα απροσδιόριστο μέλλον, υπάρχουν άμεσα μέτρα που, αύριο κιόλας, μπορούν να αλλάξουν την εικόνα.

Πρώτα και κύρια, η πλήρης χρηματοδότηση των πραγματικών αναγκών. Δυστυχώς, κοινωνικό κράτος μόνο με «θεσμικές παρεμβάσεις» και «διοικητικές αναδιαρθρώσεις» δεν γίνεται. Χρειάζεται και χρήμα. Μόνο οι απολογητές του νεοφιλελευθερισμού ισχυρίζονται ότι μπορούν να λειτουργήσουν τις δομές του κοινωνικού κράτους χωρίς χρήμα. 

Δεύτερον, συλλογική σύμβαση με αξιοπρεπείς απολαβές και εξασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Στους όρους πρέπει να συμπεριληφθεί απαραίτητα και η απαγόρευση απολύσεων με μονομερή απόφαση, καθώς το προηγούμενο διάστημα έγινε μεγάλη κατάχρηση για λόγους άσχετους με την ποιοτική λειτουργία των μονάδων. 

Τρίτον, ενίσχυση των θεσμών διαφάνειας και λογοδοσίας. Είναι ασφαλώς άδικο να καταλογίζουμε στον τομέα της ψυχικής υγείας αμαρτίες ενός ολόκληρου κράτους, τα προβλήματα όμως υπάρχουν και δεν μπορούμε να τα κρύβουμε.

Τέλος, πρέπει να ενισχυθεί θεσμικά η δυνατότητα αυτοδιαχείρισης των μονάδων από τους εργαζόμενους. Να δοθεί δηλαδή η δυνατότητα, αλλά και η ευκαιρία και τα κίνητρα, ώστε οι εργαζόμενοι να αναλάβουν οι ίδιοι συλλογικά τη διαχείριση των μονάδων που εργάζονται. Αυτό δεν είναι μια διαχειριστική επιλογή μπροστά στην κρίση· είναι οραματικό στοιχείο μιας αριστερής οπτικής για την οργάνωση της εργασίας και της κοινωνίας εν γένει. Είναι ώρα να μη μιλάμε μόνο για όλα αυτά, αλλά να τα δούμε στην πράξη.

Ο Πάνος Παπαδόπουλος είναι νομικός, επιστημονικός συνεργάτης της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ

ΠΗΓΗ: http://enthemata.wordpress.com/

Πρόβα «απαρτχάιντ» ετοιμάζει η κυβέρνηση στα δημόσια μαιευτήρια

των Μαρία Λούκα και Σίσσυ Βωβού

Εν κρυπτώ και με διαδικασίες εξπρές η μνημονιακή κυβέρνηση κλιμακώνει τις ρατσιστικές πολιτικές στη δημόσια υγεία. Πρόσφατα δεχτήκαμε καταγγελία ότι σε μεγάλο δημόσιο μαιευτήριο, ζητούν από μετανάστριες διπλάσια ποσά απ’ αυτά που υποχρεούνται να καταβάλλουν ελληνίδες ανασφάλιστες γυναίκες.  Μετά από σχετική διερεύνηση του ζητήματος διαπιστώσαμε ότι με απόφαση που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσης, ΦΕΚ Β 3096 23-11-2012, τίθεται σε ισχύ Κοινή Υπουργική Απόφαση που τροποποιεί τους όρους για τα Κλειστά Ενοποιημένα Νοσήλια και το Ημερήσιο Νοσήλιο στο ΕΣΥ και συγκεκριμένα διπλασιάζει το κόστος παροχής ιατροφαρμακευτικής υποστήριξης για μετανάστες χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα ή ασφαλιστική κάλυψη.

Με βάση αυτά τα δεδομένα, το κόστος στα δημόσια μαιευτήρια για μετανάστριες χωρίς χαρτιά διαμορφώνεται σε 1264 ευρώ για φυσιολογικό τοκετό για 3 ημέρες, 2090 ευρώ για καισαρική τομή και 165 ευρώ για κάθε επιπρόσθετη μέρα. Από τη μέρα δημοσίευσης της απόφασης οι διοικήσεις των δημόσιων μαιευτηρίων κλήθηκαν να υπακούσουν σ’ αυτήν. Και προφανώς η συγκεκριμένη ρύθμιση δε θα αφορά μόνο τις γυναίκες μετανάστριες χωρίς χαρτιά στα δημόσια μαιευτήρια αλλά θα γενικευτεί στο σύνολο του μεταναστευτικού και προσφυγικού πληθυσμού που δε διαθέτει τα απαραίτητα έγγραφα για ολόκληρο το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Η ρατσιστικής και απάνθρωπης έμπνευσης απόφαση φέρει την υπογραφή του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών Χρήστου Σταικούρα, του Υπουργού Εργασίας Γιάννης Βρούτση και του Υπουργού Υγείας Ανδρέα Λυκουρέντζου.

Το ύψος των νοσήλιων τόσο για τις μετανάστριες, όσο και για τις ανασφάλιστες ελληνίδες ήταν ούτως η άλλως δυσβάσταχτο και τώρα γίνεται ανυπόφορο. Είναι σαφές ότι οι μετανάστριες αδυνατούν να καταβάλλουν αυτά τα υπέρογκα ποσά, στο βαθμό που αποτελούν τα πιο ευάλωτα τμήματα του πληθυσμού και πλήττονται ιδιαίτερα από τις μνημονιακές και αντιμεταναστευτικές πολιτικές. Μάλιστα, έχουμε υπόψη μας και περιστατικό γυναίκας που βρισκόταν νόμιμα στη χώρα με τουριστική βίζα και γέννησε πρόωρα με καισαρική τομή και της ζητήθηκε να πληρώσει σύμφωνα με τη νέα ρύθμιση. Με δεδομένο ότι το βρέφος θα χρειαστεί πολυήμερη παραμονή στο νοσοκομείο το κόστος αγγίζει τις 8000 ευρώ. Μ’ αυτές τις πρακτικές εξωθούνται επί της ουσίας εκτός του συστήματος Δημόσιας Υγείας, καταδικάζονται στην εξαθλίωση και η ζωή τους εκτίθεται σε κίνδυνο. Η ίδια η κυβέρνηση τις εγκλωβίζει στην παρανομία με πολιτικές μηδενικής χορήγησης ασύλου και νομιμοποιητικών εγγράφων, τις παγιδεύει στο σύγχρονο δουλεμπόριο και τώρα τις αποκόπτει από την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, διαγκωνιζόμενη το ακροδεξιό παραλήρημα της Χρυσής Αυγής. Είναι χρέος του εργατικού κινήματος και της αριστεράς να υπερασπιστούν τα δικαιώματα των μεταναστριών, ως αναπόσπαστο τμήμα του ρεύματος κοινωνικής χειραφέτησης. Θα αγωνιστούμε για την απόσυρση τόσο της συγκεκριμένης απόφασης, όσο και κάθε άλλης ρύθμισης που ακυρώνει το χαρακτήρα της δημόσιας υγείας. Καλούμε τα σωματεία των υγειονομικών να σταθούν στο πλευρό μας και να μην υπακούσουν σε ξενοφοβικά κελεύσματα που διακρίνουν και κοστολογούν τις ανθρώπινες ζωές.

ΠΗΓΗ: http://www.fylosykis.gr

48ωρη πανιατρική απεργία στις 19 & 20 Δεκεμβρίου

Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών (ΙΣΑ) καλεί τα μέλη του στην πανιατρική απεργία 19 και 20 Δεκεμβρίου και σε αποχή από τα ιατρικά τους καθήκοντα, στο πλαίσιο της 24ωρης Πανελλαδικής απεργιακής κινητοποίησης που προκήρυξε η ΑΔΕΔΥ. Την Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου και ώρα 12:00 ο ΙΣΑ καλεί όλους τους ιατρικούς συλλόγους και κλαδικούς φορείς, καθώς και όλους τους φορείς παρόχων και χρηστών υγείας σε μία ΠΑΝΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ, που θα πραγματοποιηθεί στα γραφεία του ΙΣΑ, Σεβαστουπόλεως 113, 3ος όροφος.

Κύρια θέματα της Συνέντευξης Τύπου, όπως επισημαίνεται σε σχετική ανακοίνωση του ΙΣΑ, είναι «αφενός η αποπληρωμή των δεδουλευμένων των λειτουργών και των παρόχων υγείας, η διεκδίκηση και η οριστική επίλυση στην κατοχύρωση των οφειλών πριν αυτές παραγραφούν και αφετέρου η οριστικοποίηση ενός πλαισίου του συστήματος υγείας που δε θα αφήνει τους ασθενείς να πεθαίνουν αβοήθητοι στο δρόμο και θα εξασφαλίζει μια ισότιμη στοιχειώδη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που θα διατηρεί ασφαλισμένους και ανασφάλιστους στη ζωή».

Όπως σημειώνει ο ΙΣΑ, «δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια αδράνειας και εφησυχασμού για την πλήρη κατάρρευση του Εθνικού Συστήματος Υγείας και την εξόντωση των γιατρών της Χώρας μας», καταλήγοντας: «Απευθύνουμε έκκληση ώστε να αποφέρει καρπούς η κινητοποίηση».

ΠΗΓΗ: http://www.alterthess.gr

«ΠΑΣΠ και ΔΑΠ έμπαιναν στα μεταπτυχιακά»

Συνεχίζεται η πολύκροτη δίκη στο Ρέθυμνο. Αποκαλυπτικές καταθέσεις δικαιώνουν τον Στ. Αλεξανδρόπουλο

Με μαρτυρίες – φωτιά για το κλίμα συναλλαγής μεταξύ φοιτητών και καθηγητών στο πανεπιστήμιο Κρήτης συνεχίστηκε στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ρεθύμνου η δίκη του πρώην πρύτανη του Πανεπιστημίου Κρήτης Γιάννη Παλήκαρη και ακόμα τριών καθηγητών για την υπόθεση Αλεξανδρόπουλου. 

Ο αείμνηστος καθηγητής είχε καταγγείλει παρατυπίες στην επιλογή φοιτητών για μεταπτυχιακό πρόγραμμα της Σχολής Κοινωνικών Επιστημών το 2005 και για το λόγο αυτό είχε παραπεμφθεί στο Πειθαρχικό του Πανεπιστημίου. Λίγες ώρες μετά την παραπομπή του πέθανε από ανακοπή στο γραφείο του στην Πανεπιστημιούπολη Ρεθύμνου.

Βερναρδάκης: Όργιο συναλλαγής

Για όργιο συναλλαγής στο πανεπιστήμιο έκανε λόγο στην κατάθεσή του την εβδομάδα που πέρασε ο επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ και συνάδελφος τότε του Αλεξανδρόπουλου, Χριστόφορος Βερναρδάκης. Απαντώντας σε ερωτήσεις της πολιτικής αγωγής μίλησε για δίκτυο συναλλαγής που είχε στηθεί στο πανεπιστήμιο όταν ακόμα οι εκλογές για την ανάδειξη των καθηγητών σε υψηλότερες βαθμίδες γίνονταν και με τη συμμετοχή των φοιτητών. 

Ο κ. Βερναρδάκης μίλησε για στενές σχέσεις των κατηγορουμένων καθηγητών Κοτρόγιαννου και Λάβδα με την ΠΑΣΠ και τη ΔΑΠ αντίστοιχα, που οδήγησε σε αποκλεισμούς άξιων φοιτητών από τα μεταπτυχιακά προκειμένου να προωθηθούν άλλοι «αρεστοί» φοιτητές, προερχόμενοι από τις συγκεκριμένες παρατάξεις. 

Όπως τόνισε ο κ. Βερναρδάκης, από την πλευρά των κατηγορούμενων καθηγητών του είχε τονιστεί με νόημα πως κόπηκαν τρεις συγκεκριμένοι φοιτητές από το μεταπτυχιακό πρόγραμμα όχι επειδή δεν ήταν άξιοι, αλλά «για να σταλεί ένα μήνυμα». 

Σχετικά με την επίμαχη λίστα της αναλυτική μοριοδότησης την οποία ζητούσε επίμονα ο Αλεξανδρόπουλος προσπαθώντας να υπερασπιστεί τους αποκλεισμένους φοιτητές, ο κ. Βερναρδάκης είπε πως αυτή δεν του δόθηκε ποτέ καθώς συνεχώς άλλαζε προκειμένου να «εκλογικευτεί», δηλαδή τα κριτήρια να ταιριάζουν με τις επιλογές φοιτητών από τους καθηγητές.

Νικολακόπουλος: Παράτυπη η παραπομπή 

Επιβαρυντική για τον πρώην πρύτανη ήταν και η κατάθεση του καθηγητή στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του ΕΚΠΑ Ηλία Νικολακόπουλου, ο οποίος χαρακτήρισε παράτυπη και στα όρια της νομιμότητας την παραπομπή του Στέλιου Αλεξανδρόπουλου στο πειθαρχικό. Η παραπομπή του έγινε εκδικητικά και με τη συμπεριφορά του να βαπτίζεται ως «βαρέως απάδουσα των θεσμών του πανεπιστημίου», κατηγορία που αποδίδεται συνήθως σε καθηγητές υπόλογους για περιπτώσεις εκτεταμένης λογοκλοπής, ή όταν δεν πληρούν τα διδακτικά καθήκοντά τους, είπε ο κ. Νικολακόπουλος, τονίζοντας πως η μάχη του Αλεξανδρόπουλου για την αποκάλυψη της αλήθειας δεν μπορούσε να χαρακτηριστεί από τέτοιους όρους. 

Όπως είπε, ο ίδιος είχε συμβουλέψει τον Αλεξανδρόπουλο να μην εμφανιστεί καν να καταθέσει στο Πειθαρχικό για να μη νομιμοποιήσει με την παρουσία του μια καταφανώς παράτυπη διαδικασία. Ακόμα περισσότερο ο κ. Νικολακόπουλος καταδίκασε την όλη πρακτική που ακολουθήθηκε από την τότε ηγεσία του πανεπιστημίου εις βάρος του Αλεξανδρόπουλου, καθώς σε κανένα στάδιο της διαδικασίας ο άτυχος καθηγητής δεν κλήθηκε για να καταθέσει την άποψή του. Στην ουσία καταδικάστηκε χωρίς καν δικαίωμα απολογίας είπε ο κ. Νικολακόπουλος. 

Από το βήμα του μάρτυρα είχε περάσει τις προηγούμενες ημέρες και ο πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Κρήτης Γιώργος Γραμματικάκης, ο οποίος τόνισε πως πράγματι είχαν βρεθεί φοιτητές που είχαν ευνοηθεί και οι οποίοι είχαν και τη συνδικαλιστική ιδιότητα. Ιδιαίτερα επικριτικός ήταν μάλιστα σε ό,τι αφορά την παραπομπή του Αλεξανδρόπουλου στο πειθαρχικό. «Οι αντιδράσεις της πρυτανείας ήταν αψυχολόγητες. Ήταν επιθετικές, ενώ θα έπρεπε να υπάρξει καταλαγή στο Πανεπιστήμιο. Μετά την παραπομπή του Αλεξανδρόπουλου, επειδή ένιωσα έκπληξη, επικοινώνησα με δυο αντιπρυτάνεις για να ρωτήσω τι έγινε, αλλά δεν γνώριζαν τίποτα. Μόνο ο στενός κύκλος του πρύτανη γνώριζε» είπε επί λέξει ο κ. Γραμματικάκης.

Κλίμα τρομοκρατίας

Η δίκη για την υπόθεση Αλεξανδρόπουλου πραγματοποιείται μετά από συνεχείς αναβολές σε κλίμα ιδιαίτερα φορτισμένο. Γι’ αυτό έχουν φροντίσει κυρίως οι συνήγοροι των κατηγορουμένων δημιουργώντας καθημερινά ζήτημα ως προς τη φύλαξη της αίθουσας. 

Ο συνήγορος του καθηγητή Λάβδα, Στέλιος Γεωργίου, ζήτησε τον εξονυχιστικό έλεγχο όλων όσοι εισέρχονται στην αίθουσα υποστηρίζοντας ότι σε φοιτητές που εισήλθαν στην αρχή της δίκης είχαν βρεθεί σάπια φρούτα τα οποία προορίζονταν προς… εκσφενδονισμό. Πλέον, οι παριστάμενοι στο ακροατήριο υφίστανται καθημερινά σωματική έρευνα.

Το κλίμα τρομοκρατίας καταγγέλλει η Πρωτοβουλία Ενημέρωσης και Δράσης για την υπόθεση Αλεξανδρόπουλου, η οποία έχει συσταθεί από πρώην φοιτητές αλλά και πολίτες στο Ρέθυμνο. Η Πρωτοβουλία καταγγέλλει τα κρούσματα συναλλαγής φοιτητών-καθηγητών αλλά τονίζει πως το πανεπιστήμιο θα έπρεπε να έχει τα μέσα και τους μηχανισμούς να απομονώνει και να καταδικάζει τέτοιες συμπεριφορές.

Μάριος Διονέλλης

Πηγή: δρόμος

Και τι δεν ήταν - ''Μιλώντας για το Δεκέμβρη του 2008''

Τέσσερα χρόνια μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, στις 6 Δεκεμβρίου του 2008, και την κοινωνική εξέγερση που ακολούθησε, η σκηνοθετική ομάδα "Χάι Λάιφ" (http://highlifemovies.wordpress.com/) αναζητά απαντήσεις στο ερώτημα "τι ήταν τελικά ο Δεκέμβρης του 2008". Μια παραγωγή του Pathfinder.gr.

Τρεις οροθετικές φυλακισμένες μιλούν για τη διαπόμπευσή τους

της Σίσσυς Βωβού

Έχουμε πει και κάνει πολλά για την αποφυλάκιση των οροθετικών γυναικών, για την νομική τους στήριξη και για την ικανοποίηση άλλων αναγκών τους, στο πλαίσιο της «Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στις διωκόμενες οροθετικές», από τις αρχές Μαίου έως σήμερα. Έχουμε βγάλει δελτία τύπου και έχουμε γράψει άρθρα, έχουμε δώσει συνεντεύξεις για να δημοσιοποιήσουμε και να καταγγείλουμε αυτό το σκάνδαλο, έχουμε οργανώσει δύο δημόσιες μαζικές διαμαρτυρίες. Ήδη παραμένουν 12 από τις αρχικές 27 κρατούμενες, και θα αγωνιστούμε μέχρι να βγει και η τελευταία και μέχρι να καταδικαστούν οι πολιτικά υπεύθυνοι για την βαρύτατη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αυτών των γυναικών.

Απ’ όλα τα κακουργήματα εναντίον τους, ένα είναι το χειρότερο. Η διαπόμπευσή τους. Σήμερα δημοσιεύουμε προσωπικές μαρτυρίες τριών από τις φυλακισμένες, για την επίδραση της διαπόμπευσης στη ζωή τους. Δυστυχώς, είναι τραγικές.

Χριστίνα

Είμαι χρήστρια 20 χρόνια. Είμαι 34 χρονών και πίνω από τα 14 μου. Ενώ όμως είμουνα μέσα στη χρήση μπορούσα να περπατάω και να μη νιώθω άσχημα ανάμεσα στον κόσμο. Με πήρανε για μια απλή εξακρίβωση στοιχείων. Από την κλούβα με οδηγήσανε σε ένα υπόγειο όπου μου κάνανε τεστ αίματος χωρίς τη θέληση μου. Με βρήκανε θετική. Δημοσίευσαν το όνομα μου και τη φωτογραφία μου παντού, στην τηλεόραση, στο internet, όπου ήταν δυνατό. Είμαι από μια μικρή επαρχιακή πόλη, τη φωτογραφία μου έδειξαν και όλα τα τοπικά κανάλια, με είδαν σε κάθε σπίτι, τώρα όποια πέτρα και να σηκώσεις ξέρουνε για μένα. Αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα για την οικογένεια μου. Είμαι από πολύτεκνη οικογένεια. Ο αδερφός μου ήταν φαντάρος εκείνη την περίοδο. Μπήκε στο internet να μιλήσει με την μικρότερη αδερφή μου και είδε το πρόσωπο μου παντού. Δεν ξέρω πραγματικά πως να αντιμετωπίσω τους δικούς μου και τους γνωστούς μου, πως να αντικρύσω τον κοινωνικό, οικογενειακό και φιλικό μου περίγυρο. Όλα έγιναν από προεκλογικό συμφέρον. Πως μπορεί να πιστεύει κάποιος ότι μπορεί να είναι υπεύθυνες οι κοπέλες, και για τους άντρες που δεν υπολογίζουν τίποτα, ούτε τις ίδιες τις οικογένειες τους να μην λένε τίποτα. Θέλω να καταδικάσω το κράτος, το σύστημα, το ΚΕΕΛΠΝΟ που μας έκανε τεστ χωρίς τη θέληση μας, το Υπουργείο Υγείας, το Υπουργείο Δικαιοσύνης, το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, θεωρώ ότι δεν έχουν κάνει τα απαραίτητα. Από τη στιγμή που ξεκινήσανε κάτι τέτοιο θα πρέπει να το διορθώσουνε, να δώσουνε ευκαιρίες σε αυτά τα κορίτσια. Να δείξουν ενδιαφέρον και φροντίδα για τα άτομα που είναι χρήστες και είναι στο δρόμο.

Μαρία 

Πήγε το ΚΕΕΛΠΝΟ στο σχολείο της κόρης μου παράνομα και της έκανε εξετάσεις για μια εβδομάδα. Τελικά την έδιωξαν από το σχολείο. Τα προβλήματα που δημιούργησαν στην οικογένεια μου είναι τεράστια, τους δύο αδερφούς μου τους έδιωξαν από τις δουλειές τους και δεν βρίσκουν άλλη δουλειά. Εμένα με δείχνουν με το δάκτυλο. Φοβάμαι πως όταν βγω έξω θα με λιντσάρουν. Είμαι από μια μικρή πόλη, σαν χωριό, έχει γίνει μεγάλο σούσουρο και πραγματικά φοβάμαι να πάω να δω το παιδί μου. Από 8 χρονών είδε τη μάνα της σε όλες τις τηλεοράσεις. Της μίλησα στο τηλέφωνο και μου είπε πως δεν θέλει να έχει μία μαμά που είναι άρρωστη και πάει με πολλούς άντρες.

Χριστίνα 

Θέλω να πληρώσουν όσοι το έκαναν αυτό, γιατί δεν έχω μούτρα να αντικρύσω την οικογένεια μου και δεν μπορώ να αντικρύσω και το παιδί μου, παρόλο που είναι ακόμα πολύ μικρό και δεν καταλαβαίνει. Φαντάζομαι πόσα λένε για μένα στην πόλη μου. Βγάλανε τις φωτογραφίες μας παντού. Με αυτό τον τρόπο ξεφτίλισαν το γυναικείο φύλο, πρώτα μας ξεφτιλίσανε σαν γυναίκες και μετά σαν ανθρώπους. Ζητάω από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης να μην μας μεταχειρίζονται σαν αντικείμενα και ζώα, να μας βλέπουνε σαν ανθρώπους και μέσα αλλά και έξω από τη φυλακή.

Γιατί εξεγέρθηκαν οι μετανάστες στην Κομοτηνή

Τα γεγονότα εξιστορεί ο Μουσταφά Τσολάκ, μέλος της ΚΑΡ και της Αντιεθνικιστικής Κίνησης.

Το Σάββατο στις 10:30, μαζί με τον βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Ροδόπης Αϊχάν Καράγιουσουφ, επισκεφτήκαμε τη Σχολή Αστυφυλάκων Κομοτηνής, την οποία έχουν μετατρέψει σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, για τους μετανάστες… οι οποίοι μια μέρα πριν (23/11) εξεγέρθηκαν και βάλανε φωτιά στις κοιτώνες που τους «φιλοξενούν»…

Όταν φτάσαμε στην είσοδο της σχολής, μας πήρε ένας αστυνομικός και μας πήγε στο χώρο που «φιλοξενούν» τους «παράνομους» μετανάστες, εξηγώντας μας «πως είχαν σκοπό ¨να την κάνουν¨, είχαν ετοιμάσει σκάλες και βάζοντας κουβέρτες πάνω στα συρματοπλέγματα θα έφευγαν»… και καθώς αντιληφθήκανε αυτοί το γεγονός, πήγαν να τα μαζέψουν… και εκείνη τη στιγμή βάλανε φωτιά…

Καθώς φτάσαμε στους διαλυμένους κοιτώνες, είδα την εικόνα των φυλακισμένων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης Νταχάου ζωντανά… διότι είδα 500 μετανάστες έξω στο κρύο, να κάθονται ανά 5 άτομα σε ένα στρώμα σκεπασμένοι με μια λεπτή κουβέρτα (και είχαν περάσει όλη τη νύχτα έτσι)… ενώ κάποιοι απ’ αυτούς με παντόφλες και χωρίς κάλτσες κουβαλούσαν τα σπασμένα τζάμια και ξύλα…

Δεν μας επέτρεψαν να βγάλουμε φωτογραφίες…

Μιλήσαμε με δύο μετανάστες –ένας ήταν απ’ το Μπανγκλαντές και ο άλλος απ’ την Ακτή Ελεφαντοστού– και μας είπαν πως εξεγέρθηκαν διότι… κάποιοι απ’ τους αστυνομικούς εκεί τους συμπεριφέρονται απάνθρωπα, τους δέρνουν, τους ρίχνουν καυτό νερό, τους βρίζουν την ώρα που προσεύχονται, τους βάζουν να κάνουν μπάνιο με κρύο νερό, ανοίγουν της πόρτες της τουαλέτας και τους βγάζουν έξω.

Όταν ήρθε ο διοικητής της αστυνομίας Αν. Μακεδονίας-Θράκης, Γ. Σαλαμάγκας, μας είπε πως τα δωμάτια που μένουν «είναι μια χαρά» και το μόνο μέρος που διαλύθηκε είναι ο διάδρομος, ο οποίος «σε 3-4 μέρες θα είναι έτοιμο»… ενώ η εικόνα που είδαμε εμείς τον διαψεύδει, γιατί… ήταν όλα διαλυμένα/καμένα στο κτήριο, είχαν ξηλωθεί και τα καλώδια, δεν είχε ούτε φως στα κτήρια… και ήταν άκρως επικίνδυνο να κοιμηθούν οι άνθρωποι μέσα γιατί κινδύνευαν να πεθάνουν από ηλεκτροπληξία…

Ξύλο υπό την παρουσία βουλευτή

Καθώς έφυγε ο διοικητής λέγοντας πως «δεν υπάρχει άλλη λύση, το βράδυ θα κοιμηθούν μέσα» και συζητάγαμε με τους αστυνομικούς που μας έλεγαν το πόσο επικίνδυνη είναι η απόφαση αυτή, είδαμε ότι απέναντι κάποιοι αστυνομικοί δέρνουν μετανάστες με γκλομπ και μπουνιές και δένουν τα χέρια και τους μεταφέρουν στο διπλανό κτήριο (γιατί, άραγε;), φωνάξαμε να έρθει ο διοικητής και να μας δώσει εξήγηση για την κατάσταση αυτή, μας είπαν πως «ο κ. διοικητής έφυγε» – ενώ κρυβόταν εκεί.

Η τρικομματική κυβέρνηση του Σαμαρά, αποδείχτηκε πως πέρα από ανίκανη, είναι και επικίνδυνη για τη χώρα αυτη!

Στη χώρα δέχονται καθημερινά επιθέσεις οι μετανάστες, οι μειονότητες, οι ομοφυλόφιλοι, οι αριστεροί κλπ. Και καθώς περνάνε οι μέρες, αυξάνονται τα γεγονότα αυτά.

Με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των μεταναστών, γυρίσανε τη χώρα στο σκοτάδι του ναζισμού…

Για να μην καταπατηθεί κανένα ανθρώπινο δικαίωμα, για να ζήσουμε ελεύθεροι και για να έχει αξία η ανθρώπινη ζωή, η πρώτη μας δουλειά είναι να ρίξουμε τη κυβέρνηση αυτή… με απεργίες, διαδηλώσεις οργανωμένα «από τα κάτω»…

Να πέσει η κυβέρνηση, τώρα!

Μετά μας μένει να χτίσουμε απ’ την αρχή την χώρα που θέλουμε, οραματιζόμαστε, ονειρευόμαστε…

Πηγή: kar.org.gr

Ελλείψεις προσωπικού στα ασθενοφόρα στα Γιάννενα - Καταλήψεις στο Νοσοκομείο της Άρτας

Ελλείψεις προσωπικού στα ασθενοφόρα

Χωρίς συνοδό - βοηθό για τη μεταφορά των ασθενών με ό, τι κινδύνους αυτό συνεπάγεται για την υγεία των ασθενών είναι τα νοσοκομειακά οχήματα στο Γενικό Νοσοκομείο «Χατζηκώστα» στα Γιάννενα. Η μεταφορά ασθενή κατά την έξοδό του από το νοσοκομείο είτε για να επιστρέψει στον τόπο διαμονής, είτε για να μεταφερθεί στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο για άλλες εξετάσεις γίνεται με τους συγγενείς του ασθενή να αναλαμβάνουν το ρόλο του συνοδού - βοηθού. Δηλαδή ένας ασθενής που νοσηλεύεται και χρειάζεται κάποιες επιπλέον εξετάσεις, ή κάποιος ηλικιωμένος, εγχειρισμένος που πιθανά μένει μόνος του σε κάποιο από τα απομακρυσμένα χωριά του νομού Ιωαννίνων θα μεταφερθεί μόνο αν υπάρχει και έχει την τύχη να βρίσκεται μαζί του κάποιος συγγενής που θα συνοδέψει τον οδηγό του ασθενοφόρου, αναλαμβάνοντας χρέη συνοδού - βοηθού. Η τραγική αυτή κατάσταση που εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την ασφαλή μεταφορά των ασθενών οφείλεται στις τραγικές ελλείψεις σε προσωπικό.

Στο Γενικό Νοσοκομείο «Χατζηκώστα» υπάρχουν μόνο 5 οδηγοί ασθενοφόρων που καταβάλουν απεγνωσμένα υπεράνθρωπες προσπάθειες για να καλύψουν τα τρομακτικά κενά. Τους οφείλονται χιλιάδες ρεπό, αφού σε κάθε βάρδια αντιστοιχεί μόνο ένας οδηγός ασθενοφόρου. Αντί για μόνιμο προσωπικό, προσλαμβάνονται 5μηνίτες εργαζόμενοι μέσω των προγραμμάτων κοινωφελούς εργασίας ή μεταφέρεται προσωπικό από το ένα στο άλλο νοσοκομείο αφού παρόμοια κατάσταση επικρατεί και για τα νοσοκομειακά οχήματα του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου.

Καταλήψεις στο Νοσοκομείο της Άρτας

Από το Σύλλογο Εργαζομένων στο Νοσοκομείο και τα Κέντρα Υγείας Άρτας εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση: "Μετά από ομόφωνη απόφαση του ΔΣ του συλλόγου εργαζομένων τη Δευτέρα 26 Νοέμβρη θα πραγματοποιηθεί κατάληψη των εξωτερικών ιατρείων του νοσοκομείου καθώς και όλων των διοικητικών υπηρεσιών του νοσοκομείου. Δηλώνουμε σε κάθε τόνο ότι προσπάθειες εκβιασμού των εργαζομένων από τη διοίκηση του νοσοκομείου καθώς και από το Υπουργείο Υγείας δε θα περάσουν!!! Αγωνιζόμαστε

-Να εμποδίσουμε την εφαρμογή των μνημονίων στη πράξη

-Να μη γίνει καμία συγχώνευση νοσοκομείων ή κλινικών

-Να πληρωθούμε άμεσα τα δεδουλευμένα από το Γενάρη μέχρι σήμερα

-Να αναπτυχτούν άμεσα όλες οι δομές του νοσοκομείου όπως η λειτουργία του μαστογράφου και η λειτουργία του ΚΕΦΙΑΠ

Τη Δευτέρα θα πραγματοποιηθεί έκτακτη γενική Συνέλευση των εργαζομένων με τη συμμετοχή μελών της Διοίκησης της ΠΟΕΔΗΝ από την Αθήνα καθώς και παράσταση διαμαρτυρίας στη διοίκηση του νοσοκομείου.Καλούμε τους συμπολίτες μας που είχαν τακτικά ραντεβού στα εξωτερικά ιατρεία να μην προσέλθουν.Τα επείγοντα περιστατικά θα εξυπηρετούνται κανονικά.

ΠΗΓΗ: www.left.gr

Ένας χρόνος λειτουργίας του Κοινωνικού Ιατρείου Θεσσαλονίκης

Συμπληρώθηκε ένας χρόνος λειτουργίας ενός εγχειρήματος, που γεννήθηκε από τους αλληλέγγυους υγειονομικούς, που ανέλαβαν  την υποστήριξη της υγείας των 50 απεργών πείνας μεταναστών (Ιανουάριος 2011). Στο χρόνο που διανύσαμε προσπαθήσαμε να παρέχουμε όσο το δυνατόν ποιοτική πρωτοβάθμια ιατρική περίθαλψη σε μεγάλο αριθμό ανασφάλιστων μεταναστών και ελλήνων με τη βοήθεια υγειονομικών μέσα κι έξω από το ιατρείο (σημαντική προσφορά δεχτήκαμε και από εξωτερικούς συνεργάτες), αλλά και αλληλέγγυων που αφιέρωσαν και αφιερώνουν χρόνο και κόπο στη γραμματεία, στο φαρμακείο και στα διάφορα ιατρικά τμήματα.

Παρόλο που ευχή όλων, από την αφετηρία αυτής της προσπάθειας αλληλεγγύης, ήταν να ολοκληρωθεί σύντομα ο κύκλος της και να μπορούν να απολαμβάνουν όλοι οι ανασφάλιστοι το δικαίωμα στην υγεία σήμερα η ύπαρξη του, δυστυχώς, γίνεται ακόμη πιο επιτακτική. 

Κρίνεται λοιπόν ακόμη πιο επιτακτική η ανάγκη για υλική, οικονομική αλλά και ηθική υποστήριξη και ταυτόχρονα για έναν αγώνα μέσα στην κοινωνία για να διεκδικήσουμε δημόσια και δωρεάν περίθαλψη για όλους.

22/11/2012 Ιατρικός Σύλλογος Κοζάνης

Ο ΙΣΚ με αφορμή την αιμοδοσία της Χρυσής Αυγής, την Παρασκευή 23 Νοεμβρίου 2012 στην πόλη της Κοζάνης, τονίζει τα παρακάτω:

1. Η αιμοδοσία είναι πράξη μέγιστου ανθρωπισμού και πρέπει να τελείται με σεμνότητα και ταπεινοφροσύνη και όχι με τυμπανοκρουσίες, φωτογραφήσεις και πορείες που αμαυρώνουν το ίδιο το νόημα της, αλλά και την ιατρική διαδικασία.

2. Η διαχείριση του αίματος είναι αποκλειστική ευθύνη των υπηρεσιών αιμοδοσίας και όχι ομάδων, συλλόγων ή κομμάτων (τράπεζες αίματος κτλ).

3. Η αιμοδοσία είναι προσφορά ανώνυμη, από ανώνυμους σε ανώνυμους και δεν έχει ονοματεπώνυμο, ούτε διαχωρίζει τους ανθρώπους ανάλογα με τη φυλή το χρώμα ή την εθνικότητα.

Τα παραπάνω κατοχυρώνονται από την ευρωπαϊκή και την εθνική μας νομοθεσία.

Η Χρυσή Αυγή με την ανακοίνωσή της για άλλη μια φορά, μη σεβόμενη όλα τα παραπάνω, φαίνεται ότι δεν εννοεί να κατανοήσει ούτε την ουσία,ούτε τις θεμελιώδεις νομικές διατάξεις που διέπουν την διαδικασία της αιμοδοσίας,

επενδύοντας στη σκοπιμότητα (άνοδος του εκλογικού της ποσοστού),

στην παραπλάνηση (τράπεζα αίματος- Πράσινη Πτέρυγα κτλ)

και στο ρατσιστικό μίσος (απόλυτη προτεραιότητα έχουν οι έλληνες, κανένας έλληνας σε ώρα ανάγκης να μην μείνει χωρίς αίμα κτλ).

Ο επιστημονικός κόσμος και οι απλοί πολίτες οφείλουν να σταθούν εμπόδιο σε σχέδια και πρακτικές που θέτουν σε κίνδυνο το αξιακό μας σύστημα και την ίδια την ανθρώπινη υπόσταση.

22/11/2012

ΠΗΓΗ:  http://syndicalaizer.wordpress.com/

BIO.MET: Ένα βήμα πιο κοντά στην αυτοδιαχείριση

Στην επαναλειτουργία του εργοστασίου τους υπό καθεστώς αυτοδιαχείρισης θα προχωρήσουν σύντομα οι εργαζόμενοι της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής οι οποίοι παραμένουν εδώ και 18 μήνες απλήρωτοι και σε επίσχεση εργασίας. Η επαναλειτουργία του εργοστασίου από τους ίδιους συνιστά την μόνη λύση για να μην πεταχτούν ακόμη 70 εργαζόμενοι στην ανεργία και ταυτόχρονα ανοίγει, σύμφωνα με τους ίδιους, τον δρόμο για την υλοποίηση του συνθήματος «αν δε μπορούν αυτοί εμείς μπορούμε χωρίς αυτούς και θα το καταφέρουμε!» Σήμερα το πρωί το Σωματείο εργαζομένων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής και η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης και στήριξης του αγώνα των εργαζομένων της Βιο.Μετ παραχώρησαν συνέντευξη τύπου προκειμένου να παρουσιάσουν  τις εξελίξεις του αγώνα τους αλλά και τις διαστάσεις που έχει λάβει το βιοποριστικό τους πρόβλημα  το οποίο παραμένει ιδιαίτερα οξύ.

Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε ο πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων στην ΒΙΟΜΕΤ Μ. Αναγνώστου, για να λειτουργήσει το εργοστάσιο άμεσα είναι απαραίτητο να υπάρξει το νομικό πλαίσιο εκείνο το οποίο θα κατοχυρώνει νομικά την δραστηριότητα μιας εγκαταλλελειμένης από την εργοδοσία επιχείρησης που έχει πλέον περάσει στα χέρια των εργαζομένων. Το αίτημα αυτό μετέφεραν πριν λίγο καιρό οι εργαζόμενοι στη συνάντηση που είχαν με αρμόδιους στο Υπουργείο Εργασίας ενώ το επόμενο διάστημα αναμένεται νέα τετραμερής συνάντηση στην οποία θα συμμετέχουν  τα Υπουργεία  Εργασίας και Οικονομικών αντιπρόσωποι  των εργαζομένων και ο συνδικος της Φίλκεραμ Τζόνσον (μητρικής εταιρείας της ΒΙΟΜΕΤ) που διαχειρίζεται τις μετοχές της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής.

Οι εργαζόμενοι στο πρόγραμμα που κατέθεσαν στο Υπουργείο έθεσαν το αίτημα για εφάπαξ οικονομική ενίσχυση από τον ΟΑΕΔ καθώς και την καταβολή του επιδόματος επίσχεσης εργασίας  μέχρι να καταφέρουν να πάρουν  τα δεδουλευμένα που τους χρωστάει η εργοδοσία της ΒΙΟΜΕΤ. Ζήτησαν ακόμη να δηλωθεί το δάνειο ύψους 1 εκ. 900 χιλ. ευρώ που έχει πάρει η μητρική εταιρεία (Φιλκεραμ Τζόνσον) εις βάρος της ΒΙΟΜΕΤ και να δοθεί μέρος του με το προνόμιο των εργαζομένων.  Απαραίτητο σύμφωνα με τους ίδιους είναι να  δοθούν τα στοιχεία για τις κινήσεις των λογαριασμών της οικογένειας Φιλίππου που διαχειρίζονταν την εταιρεία και την έφεραν στο σημείο αυτό της κατάρρευσης. Επιπλέον οι εργαζόμενοι ζητούν επιδότηση 23.000 ευρώ που δίνεται  σε κάθε άνεργο από τον ΟΑΕΔ για να ξεκινήσει δική του επιχείρηση, προκειμένου να συγκεντρωθεί το απαραίτητο κεφάλαιο για την επαναλειτουργία του εργοστασίου (πρώτες ύλες κ.α.) Τέλος οι εργαζόμενοι απαιτούν την παραίτηση όλων των μελών της διοίκησης του εργοστασίου και την ανάληψη από πλευράς της εταιρείας των χρεών που έχει συσσωρεύσει το εργοστάσιο προς τους προμηθευτές,τις τράπεζες κ.α το διάστημα που παρέμενε κλειστό .  Αν ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους αυτά μπορούν άμεσα να περάσουν στην παραγωγή προϊόντων τα οποία θα βρίσκονται σε τιμή προσιτή για την λαϊκή οικογένεια . Όπως έχουν και στο παρελθόν  διευκρινίσει το εργοστάσιο  θα λειτουργεί υπό τον έλεγχο των εργαζομένων, ο κάθε εργαζόμενος θα κατέχει  μία μετοχή και οι αποφάσεις θα παίρνονται στις γενικές συνελεύσεις.

Οι εργαζόμενοι του εργοστασίου παραγωγής δομικών υλικών, τόνισαν ακόμη ότι  είναι έτοιμοι να περάσουν σε δοκιμαστική λειτουργία του εργοστασίου προκειμένου να αρχίσει η παραγωγή ενός αριθμού προϊόντων και να συνδεθούν με τους πελάτες του εργοστασίου που το διάστημα αυτό που το εργοστάσιο παρέμενε κλειστό δεν σταμάτησαν να δείχνουν το ενδιαφέρον τους για τα προϊόντα. Αυτό είναι και μια ένδειξη ότι το εργοστάσιο αν μπει άμεσα σε λειτουργία θα προκαλέσει άμεσα την ζήτηση των προϊόντων του.

Ο πρόεδρος του σωματείου σε ερώτηση που του τέθηκε «τι θα γίνει αν η κυβέρνηση δεν στηρίξει την προσπάθεια τους αυτή στο οικονομικό σκέλος της», απάντησε ότι μέσα από την διάδοση του αγώνα των εργαζομένων της ΒΙΟΜΕΤ στο εξωτερικό και των κινητοποιήσεων αλληλεγγύης που έχουν μέχρι σήμερα γίνει, προέκυψαν προτάσεις για ενίσχυση του εγχειρήματος από ανεξάρτητες κινηματικές συλλογικότητες.  Μία από αυτές είναι το ταμείο Working World που δημιουργήθηκε με αφορμή το ντοκιμαντέρ της Ναόμι Κλάιν «The Take» στην Αργεντινή και χρηματοδοτεί συναιτεριστικά εγχειρήματα σε όλον τον κόσμο. Πρόταση για οικονομική ενίσχυση του εγχείρηματος αυτοδιαχείρισης στην  ΒΙΟΜΕΤ υπήρξε, όπως πρόσθεσε, και από την συνεταιριστική επιχείρηση Mondragon στην χώρα των Βάσκων.

Ο Μ. Αναγνώστου δήλωσε τέλος ότι η υπομονή των εργαζομένων έχει εξαντληθεί καθώς περισσότερο από 1,5 χρόνο το εργοστάσιο παραμένει κλειστό και οι εργαζόμενοι στερούνται ακόμα και τα βασικά είδη πρώτης ανάγκης. Αυτό που προσπαθεί η κυβέρνηση, συμφωνα με τον ίδιο να κάνει, είναι να εξαντλήσει τις ελπίδες τους πράγμα που, όπως επεσήμανε, «δεν θα καταφέρει γιατί η αποφασιστικότητα των εργαζομένων αντί να μειώνεται αυξάνεται μέρα με τη μέρα». Εξάλλου και οι πρωτοβουλίες αλληλεγγύης που έχουν δημιουργηθεί σε όλη την Ελλάδα έχουν αναπτερώσει το ηθικό των εργαζομένων και επιβεβαιώνουν το δίκαιο του αγώνα τους. Για τους εργαζόμενους της ΒΙΟΜΕΤ η επιτυχία του εγχειρήματος της αυτοδιαχείρισης δεν θα αποτελεί νίκη μόνο του δικού τους αγώνα αλλά ένα ελπιδοφόρο παράδειγμα για  χιλιάδες εργαζόμενους που βρίσκονται σε αντίστοιχη κατάσταση σε όλη την χώρα. 

Σ. Πουλημένη

Αποχαιρετούμε με σεβασμό και θλίψη το Χρόνη Μίσσιο,μια από τις μεγαλύτερες μορφές του πνευματικού κόσμου και του αριστερού κινήματος.

Εφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών ο συγγραφέας Χρόνης Μίσσιος. Νοσηλευόταν σε ιδιωτικό νοσηλευτήριο της Αθήνας ενώ «πάλεψε» με τον καρκίνο αρκετά χρόνια.

Ο Χρόνης Μίσσιος γεννήθηκε στην Καβάλα το 1930, από γονείς καπνεργάτες, και έζησε τα πρώτα παιδικά του χρόνια στα Ποταμούδια, μια γειτονιά γεμάτη πρόσφυγες, καπνεργάτες από τη Θάσο και παράνομους κομμουνιστές κυνηγημένους από τη δικτατορία του Μεταξά.

Είναι η περίοδος που η οικογένειά του κατέφυγε στη Θεσσαλονίκη και ο Μίσσιος δουλεύει μικροπωλητής, με κασελάκι, στο λιμάνι. Το σχολείο το σταμάτησε στη δεύτερη τάξη του δημοτικού.

Από τα Γιαννιτσά, όπου τον στέλνει ο Ερυθρός Σταυρός μαζί με άλλα παιδιά για να γλιτώσουν από την πείνα της Κατοχής, περνάει στους αντάρτες.

Με την απελευθέρωση επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη και οργανώνεται στον Δημοκρατικό Στρατό Πόλεων.
Το 1947 συλλαμβάνεται, βασανίζεται και καταδικάζεται σε θάνατο.
Έζησε εννιά μήνες περιμένοντας κάθε πρωί να τον εκτελέσουν και γλίτωσε τον θάνατο χάρη σ'ένα τυχαίο γεγονός.

Έκτοτε, μέχρι και τον Αύγουστο του 1973 (αμνηστία του Παπαδόπουλου) περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του σε φυλακές και εξορίες, ως πολιτικός κρατούμενος (Μακρονήσι, Άι- Στράτης, Αβέρωφ, Κέρκυρα, Κορυδαλλός, κ.ά.)

Εκεί μαθαίνει ανάγνωση και γραφή.

Ένα “διάλειμμα” ελευθερίας, μεταξύ 1962 και 1967, τον βρίσκει στέλεχος της νεολαίας της ΕΔΑ, μέλος της πενταμελούς γραμματείας της Δ.Ν. Λαμπράκη και, στη συνέχεια, ιδρυτικό μέλος του ΠΑΜ.
Το πρώτο του βιβλίο “Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς… ” (Γράμματα, 1985) τον καθιέρωσε από τους πρώτους μήνες της κυκλοφορίας του ως συγγραφέα στη συνείδηση κριτικής και κοινού.

Την ίδια ανταπόκριση βρήκε και το δεύτερο βιβλίο του “Χαμογέλα ρε, τι σου ζητάνε;” (Γράμματα, 1988).
“Κοσμοκαλόγερος”, σαν τους ήρωες ορισμένων από τα βιβλία του, ο Χρόνης Μίσσιος ζούσε εδώ και πολλά χρόνια στο Καπανδρίτι.

Τα κίνητρα της ισραηλινής επιθετικότητας

Γιατί το Ισραήλ να δολοφονήσει το στρατιωτικό ηγέτη της Χαμάς, που μέχρι πρότινος ήταν ο βασικός συνομιλητής του; Κι ακόμη περισσότερο, επειδή επικαλέστηκε ως αφορμή τις εκτοξεύσεις αυτοσχέδιων πυραύλων, τους οποίους όμως δεν εξαπέλυε η Χαμάς, που είχε επιλέξει την αποκλιμάκωση;

ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ Του Πάνου Χαρίτου

Τέσσερα χρόνια μετά, στο ίδιο έργο θεατές. Τον Δεκέμβριο του 2008, το Ισραήλ υπό την ηγεσία…του τότε πρωθυπουργού Εχούντ Μπαράκ, προχωρά σε ακόμη μια επέμβαση στη Λωρίδα της Γάζας. Σχεδόν με πανομοιότυπο τρόπο η ιστορία επαναλαμβάνεται και σήμερα υπό την καθοδήγηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Κοινά στοιχεία και των δύο επεμβάσεων του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας είναι κατ’ αρχάς η αιτιολογία που προβάλλει το Τελ Αβίβ και αφορά τις πυραυλικές επιθέσεις από τις ισλαμικές οργανώσεις της Γάζας και βεβαίως η προεκλογική περίοδος τότε και σήμερα.

Οσο κι αν έχει συνηθίσει κάποιος στα δεδομένα της Μέσης Ανατολής και να αποφεύγει τις προβλέψεις για τα τεκταινόμενα στην περιοχή, σας βεβαιώνω ότι η προχθεσινή επίθεση κατά του Αχμεντ Αλ Τζαμπάρι αποτέλεσε έκπληξη ακόμη και για τους Ισραηλινούς αναλυτές.

Το Ισραήλ επικαλείται για το χτύπημα τις κλιμακούμενες επιθέσεις από τη Γάζα, δίχως ωστόσο να κάνει λόγο για τη συμφωνία εκεχειρίας στην οποία είχε προβεί λίγες μέρες πριν, με τη διαμεσολάβηση της Αιγύπτου.

Το Ισραήλ επίσης δεν κάνει καμία αναφορά στο γεγονός ότι όλη την προηγούμενη περίοδο οι πυραυλικές επιθέσεις πραγματοποιούνταν από την Ισλαμική Τζιχάντ και το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, αλλά όχι από τη Χαμάς, η οποία και είχε σαφέστατα επιδείξει διάθεση για αποκλιμάκωση της κατάστασης.

Το Ισραήλ απέφυγε να σχολιάσει το γεγονός ότι το μέλος της Χαμάς που βρέθηκε στο στόχαστρο ήταν ο βασικός συνομιλητής τους –με τη διαμεσολάβηση της Αιγύπτου πάντα- σε μια σειρά από ζητήματα στο παρελθόν, αλλά κυρίως ήταν το πρόσωπο εκείνο στο οποίο είχαν μέσω Καΐρου αποστείλει μια λίστα για τη διαχείριση και διατήρηση της εκεχειρίας μεταξύ των δύο πλευρών.

Ωστόσο, δεν θα ήταν υπερβολή να υποθέσουμε ότι στη λίστα αυτή με τους μηχανισμούς εξασφάλισης της εκεχειρίας δεν περιλαμβανόταν η «χειρουργική εξόντωσή του»…

Επίσης και ασχέτως με το τι μπορεί να υποθέσουν αναλυτές, διπλωμάτες ή όποιος άλλος, η κυβέρνηση του Ισραήλ γνώριζε πολύ καλά πως με μια τέτοια ενέργεια η κλιμάκωση των πυραυλικών επιθέσεων από τη Γάζα ήταν δεδομένη και αυτονόητη.

Για την ιστορία, η επιθετική επαναδραστηριοποίηση των ισλαμικών οργανώσεων κατά του Ισραήλ κλιμακώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα, όταν ένα παιδί που έπαιζε κοντά στο συρματόπλεγμα που χωρίζει τη Γάζα από το Ισραήλ έχασε τη ζωή του από πυρά Ισραηλινού στρατιώτη.

Η ιστορία χρησιμεύει για να διακρίνεις τα λάθη του παρελθόντος και να αποφεύγεις την επανάληψή τους.

Εκτός κι αν το ζητούμενο είναι άλλο. Οπως για παράδειγμα ο αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης στο Ισραήλ σε μια προεκλογική περίοδο η οποία λαμβάνει χώρα στη σκιά της οικονομικής ύφεσης Αμερικής, Ευρώπης και μιας σειράς χωρών της Μέσης Ανατολής και η οποία παραδόξως δεν έχει αγγίξει το Ισραήλ.

Οι μέχρι τώρα δημοσκοπήσεις φέρνουν στην επιφάνεια μια σειρά από στοιχεία με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Οι επιλογές του εκλογικού σώματος στο Ισραήλ διαφοροποιούνται από το παρελθόν. Οι πρώην στρατηγοί που κατέβαιναν στα ψηφοδέλτια των κομμάτων και τύγχαναν της εμπιστοσύνης των ψηφοφόρων έχουν πλέον περάσει σε δεύτερη μοίρα. Εχασαν την αξιοπιστία τους και ψηλά στις προτιμήσεις βρίσκονται δημόσια πρόσωπα από άλλους χώρους εκτός του στρατεύματος.

Ο δρόμος μέχρι τις εκλογές της 22ας του Γενάρη είναι μακρύς.

Το δεδομένο ότι ο Νετανιάχου προχώρησε σε μια ενέργεια που είχε ως αποτέλεσμα δεκάδες Παλαιστίνιους νεκρούς, καθώς και 3 Ισραηλινούς πολίτες, δεν του αφήνει περιθώρια απεμπλοκής δίχως να δικαιολογήσει με κάποια αποτελέσματα στο πεδίο το χτύπημα αυτό.

Η εκδοχή της γρήγορης αποκλιμάκωσης, τουλάχιστον για την ώρα, δεν συγκεντρώνει πιθανότητες και κάτι τέτοιο θα ήταν δύσκολο να δικαιολογηθεί από τον Ισραηλινό πρωθυπουργό.

Βεβαίως, το ίδιο είχε συμβεί και το 2008. Ο Εχούντ Ολμερτ έδωσε το πράσινο φως για μια επιχείρηση που θα είχε ως αποτέλεσμα την αποδυνάμωση ή ίσως και την εξάλειψη της Χαμάς και στο τέλος η Χαμάς βγήκε ενδυναμωμένη.

Από την κρίση στη Γάζα και την ένοπλη αντιπαράθεση με τους Παλαιστίνιους αναμένεται και η κλιμάκωση στις κάθε άλλο παρά ιδανικές σχέσεις του Τελ Αβίβ με το Κάιρο.

Η Αίγυπτος ήδη δυσανασχέτησε με τη στάση του Ισραήλ κι αυτό συμβαίνει μετά από επίμονες προσπάθειες που κατέβαλαν Αιγύπτιοι διαπραγματευτές για την επίτευξη της εκεχειρίας.

Ηδη για σήμερα έχει προγραμματιστεί η αποστολή στην περιοχή της Γάζας του Αιγύπτιου πρωθυπουργού, συνοδευόμενου από μέλη της κυβέρνησής του.

Το μήνυμα είναι σαφές και ξεκάθαρο για τη στήριξη της Χαμάς από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και βεβαίως αρκετές φωνές ζητούν πιο δραστικά μέτρα όπως διακοπή διπλωματικών σχέσεων και παροχής φυσικού αερίου προς το Ισραήλ από τον αγωγό της Αιγύπτου.

Το τι ακριβώς θα συμβεί από εδώ κι έπειτα θα εξαρτηθεί από τον βαθμό κλιμάκωσης που θα επιλέξει το Ισραήλ.

Τα σημάδια δεν προδιαθέτουν για χαμόγελα και αισιοδοξία και οι συχνές εμφανίσεις του υπουργού Αμυνας του Ισραήλ στα διεθνή μέσα ενημέρωσης υποδεικνύουν ότι ίσως το χειρότερο να μην έχει έρθει ακόμη.

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών 

Ελλάδα: Ένα έγκλημα πραγματοποιείται μπροστά στα μάτια μας

Του Ζακ Σαπίρ

Η στατιστική υπηρεσία της Ελλάδας μόλις δημοσίευσε τα τελευταία της δεδομένα (http://f.hypotheses.org/wpcontent/blogs.dir/981/files/2012/11/Gr%C3%A8ce-PIB-trimestriel.pdf) και βρίσκονται σε αντίθετη κατεύθυνση από τους «παρατηρητές» που πίστευαν σε μία βελτίωση της κατάσταση σ’ αυτή τη δυστυχισμένη χώρα. Η οικονομία συνεχίζει να καταρρέει και μάλιστα μ’ ένα ρυθμό που πλέον είναι γρήγορος. Σε σταθερή αξία το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν μειώθηκε από τα 211 δις ευρώ σε 171 δις, πρόκειται δηλαδή για μία συσσωρευμένη πτώση του 19% από το πρώτο τρίμηνο του 2009. Βρισκόμαστε μπροστά σε μία πραγματική καταστροφή. 

Η ταχύτητα αυτής της πτώσης οφείλεται σε πολλούς παράγοντες. Υπάρχουν καταρχάς οι πολιτικές της λιτότητας που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω της Τρόικα. Και υπό αυτή τη σκοπιά, η γαλλική κυβέρνηση, που ευθυγραμμίζεται με τις εντολές που υπαγορεύει η Τρόικα, φέρει μία αδιαμφισβήτητη ευθύνη στην καταστροφική εξέλιξη της ελληνικής οικονομικής κατάστασης. 

Σ’ ένα δεύτερο επίπεδο η περιστολή της πίστης και η συνεπαγόμενη ανάπτυξη της ανταλλακτικής οικονομίας καταλήγουν στην επιτάχυνση της διαδικασίας κατάρρευσης. Ολόκληροι τομείς της ελληνικής οικονομίας έχουν σταματήσει, όχι γιατί δεν έχουν πελάτες (ειδικά όσον αφορά τις εξαγωγές), αλλά γιατί δεν μπορούν πλέον να χρηματοδοτήσουν τον κύκλο της παραγωγής τους. Την ίδια στιγμή, άλλοι τομείς βγαίνουν από την επίσημη οικονομία εξαιτίας της ανάπτυξης της ανταλλακτικής οικονομίας. Πράγματι, μπορούμε να υποθέσουμε ότι το ένα τρίτο του πληθυσμού δεν επιζεί πλέον παρά μόνο εξαιτίας της ανάπτυξης της ανταλλαγής ή των τοπικών συστημάτων πληρωμής. Αυτό σημαίνει ότι ένα μέρος της Ελλάδας έχει –στην πράξη– ήδη βγει από τη ζώνη του Ευρώ. Και αυτό το φαινόμενο τείνει να επιταχυνθεί. Θα μπορούσε μάλιστα να προκαλέσει σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα μία κατάρρευση των δημοσιονομικών πηγών, οι  οποίες προφανώς πληρώνονται σε ευρώ. Μ’ αυτό τον τρόπο η de jure έξοδος της Ελλάδας από τη ζώνη του Ευρώ, θα έρθει ως επιστέγασμα αυτής της de facto διαδικασίας, είτε αυτό αρέσει στον κ. Σαμαρά είτε όχι, τον πρωθυπουργό της Ελλάδας που είναι μ’ αυτό τον τρόπο συνένοχος για τον στραγγαλισμό της χώρας του. 

Ειδικότερα, η κατανάλωση έχει περισταλεί με εξαιρετικά ισχυρό τρόπο, όπως αποκαλύπτει έγγραφο της ελληνικής στατιστικής υπηρεσίας (http://f.hypotheses.org/wp-content/blogs.dir/981/files/2012/11/Gr%C3%A8ce-retail-trade.pdf). Είναι ακριβώς σ’ αυτό το σημείο που μπορούμε να μετρήσουμε το μέγεθος της καταστροφής που πραγματοποιείται σ’ αυτή τη χώρα. Σε σχέση με το επίπεδο του 2005, το επίπεδο των λιανικών πωλήσεων έπεσε κατά 24% και κατά 15% όσον αφορά τη διατροφική παραγωγή. Και μολονότι μπορούμε να ελπίζουμε ότι αυτή η πτώση ισοσταθμίστηκε σε κάποιο βαθμό από την ανάπτυξη των δικτύων ανταλλαγής για τη διατροφή και από την άμεση κατανάλωση, το ίδιο δεν μπορεί να ισχύει για κάποιες καταναλώσεις, όπως αυτές των δημόσιων υπηρεσιών (παιδεία, υγεία).

Πέραν επομένως από την οικονομική και την κοινωνική καταστροφή, είμαστε μάρτυρες και μίας ανθρωπιστικής καταστροφής. Πρόκειται για έγκλημα το οποίο οι πολιτικοί μας είχαν –και έχουν πάντα– τα μέσα να αποφύγουν. Αρνούνται όμως να αντιμετωπίσουν την ιδέα μίας στάσης πληρωμών (défaut) της Ελλάδας, η οποία ωστόσο είναι αναπόφευκτη, χωρίς να σταματούν να ζητάνε θυσίες από έναν λαό που βρίσκεται στα όρια των δυνάμεων του. 

Ας ελπίσουμε πως ο κύριος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, όντας άξιος εκπρόσωπος ενός συναισθηματικού σοσιαλισμού, θα έχει ένα δάκρυ για την Ελλάδα. Ένα δάκρυ όμως, τίποτα περισσότερο…      

Πηγή:  RussEurope

Μετάφραση: Μιχάλης Σκομβούλης